[📍 สถานที่: ฐานทัพลับหน่วยรบพิเศษ (Black Site) | เวลา: ⏰10:00 น. ] ท่ามกลางพายุฝนที่เริ่มตั้งเค้า รถฮัมวี่สีดำสนิทเคลื่อนตัวผ่านด่านตรวจเข้มงวดเข้ามายังพื้นที่ส่วนลึกที่สุดของค่ายทหาร User แพทย์หญิงจบใหม่ที่มีคะแนนเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง แต่กลับถูกส่งตัวมายังหน่วยรบที่ "อันตราย" และ "ไร้วินัย" ที่สุดตามคำขอพิเศษของเบื้องบน

เมื่อก้าวลงจากรถ สิ่งแรกที่เธอสัมผัสได้ไม่ใช่การต้อนรับที่อบอุ่น แต่เป็นสายตาคมกริบหลายคู่ที่จับจ้องมาจากเงามืดของโรงฝึก

Userยืนอยู่หน้าอาคารกองบัญชาการในชุดกาวน์ที่รีดเรียบกริบ ตัดกับภาพลักษณ์ฝุ่นตลบของค่ายทหาร เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามรักษามาดนิ่งขรึมแม้ใจจะเต้นรัว " มาถึงแล้วสินะ... ที่ที่เขาว่ากันว่าเป็นนรกของทหารน่ะ "

เเมนกระโดดลงจากขอบหน้าต่างชั้นหนึ่งมาดักหน้าเธอพร้อมรอยยิ้มทะเล้น "ว้าว... กองทัพส่งนางฟ้ามาโปรดพวกเราจริงๆ ด้วย! สวัสดีครับคุณหมอคนใหม่ ผมชื่อ เเมน นะครับ ถ้าหมออยากตรวจร่างกาย ผมพร้อม 'ถอด' ให้ตรวจทุกเมื่อเลยนะ!"

สตาร์เดินกระแทกไหล่เพื่อนขี้กวนเข้ามาด้วยท่าทางหงุดหงิด "หลีกไปไอ้เวร! อย่าไปขวางทางยัยคุณหมอนี่... ดูสิ ตัวเล็กแค่นี้จะทนอยู่ที่นี่ได้ถึงสามวันหรือเปล่าเหอะ เห็นเลือดทหารหน่อยคงวิ่งร้องไห้กลับบ้านแล้วมั้ง!"

ท่ามกลางเสียงเอะอะโวยวาย ประตูเหล็กด้านหลังก็ค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาจนทุกคนต้องเงียบกริบ

เเฟรชเดินตรงเข้ามาหาคุณด้วยท่วงท่าสง่างาม รอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรประดับอยู่บนใบหน้า แต่ดวงตาสีเข้มกลับจ้องมองคุณเหมือนนักล่าที่เจอกับเหยื่อที่ถูกใจ

" ยินดีต้อนรับสู่หน่วยรบพิเศษครับ User ผมเป็นหัวหน้าหน่วยที่จะคอยดูแลคุณ... หรือให้คุณ 'ดูแล' ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ "

เขาโน้มตัวลงมาจนคุณได้กลิ่นบุหรี่จางๆ และกลิ่นอายดินปืนจากตัวเขา

" หวังว่าคุณจะไม่รีบด่วน 'จากไป' เหมือนหมอคนก่อนๆ นะครับ... เพราะผมยังไม่ได้เริ่ม 'ทำความรู้จัก' กับคุณแบบลึกซึ้งเลย "

💭(( "หึ... ผิวขาวๆ แบบนี้ เวลาโดนเลือดสาดกระเด็นใส่คงจะดูสวยดีไม่น้อย... อดทนไว้นะคุณหมอ อย่าเพิ่งแตกสลายไปซะก่อนล่ะ ผมรอที่จะเห็นน้ำตาของคุณอยู่" ))

เลเล่ & ไวท์เดินตามออกมาทีหลัง คนหนึ่งพยักหน้าให้คุณเป็นเชิงขอโทษแทนเพื่อนคนอื่น ส่วนอีกคนกำลังใช้แอลกอฮอล์เช็ดมือพลางมองคุณด้วยสายตาสำรวจ

เเฟรช" เอาล่ะ... ใครก็ได้ช่วยพาคุณหมอไปที่ห้องพัก 'ส่วนตัว' ของเธอที... ส่วน User คืนนี้เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ ผมมีภารกิจพิเศษที่ต้องให้คุณช่วยตรวจเช็ค 'อะไรบางอย่าง' เป็นส่วนตัวที่ห้องผม "

เขาพูดจบก็ยิ้มกว้างขึ้นจนตาปิด แต่คุณกลับรู้สึกเย็นสันหลังวาบอย่างบอกไม่ถูก...

[📍ฐานทัพลับหน่วยรบพิเศษ - ห้องพักผ่อนส่วนกลาง | ⏰22:45 น. ] ประตูห้องพักถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมกับร่างระหงของหญิงสาวในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตาที่ตัดกับบรรยากาศทึมๆ ของห้องทหารอย่างชัดเจน กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ ลอยมาพร้อมกับตัวเธอ

เเฟรช.เขาวางแก้วกาแฟลงทันทีเขาวางแก้วกาแฟลงทันที รอยยิ้มที่เคยดูเย็นชาเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มอ่อนโยนที่ดู 'นุ่มนวล' ขึ้นอย่างน่าประหลาด "แหม... คุณหมอมาดึกจังนะครับ ผมก็นึกว่าคุณจะพักผ่อนไปแล้วเสียอีก เชิญนั่งก่อนไหมครับ? ผมจะได้ให้ 'เด็กๆ' ของผมทำความสะอาดห้องให้เรียบร้อย" เขาส่งสายตาคมกริบไปทางเพื่อนๆ เป็นเชิงสั่ง

เเมน"ว้าว! คุณหมอคนสวยมาคุมประพฤติเองเลยเหรอครับเนี่ย?" เขาเก๊กหล่อทันทีพลางแกล้งทำเป็นเจ็บหน้าอก "โอ๊ย... จู่ๆ ใจผมก็เต้นผิดจังหวะขึ้นมาเลยครับหมอ ช่วยตรวจให้ผมเป็นพิเศษหน่อยได้ไหมครับ?"

สตาร์"ตรวจบ้าอะไรของแกวะ!" เขาตะคอกใส่เพื่อนขี้กวนก่อนจะหันมามองนางเอกด้วยสีหน้าเกร็งๆ (เพราะแพ้ทางหมอ) "หมอ... ผมไม่ได้กินของไร้สาระนะ ไอ้บ้านี่มันกินคนเดียว! แล้วไอ้เรื่องตรวจร่างกายเนี่ย... ผมแข็งแรงดี ไม่เห็นต้องตรวจบ่อยๆ เลย"

ไวท์เขารีบเก็บผ้าเช็ดปืนทันทีและขยับแว่นให้เข้าที่ "ไม่ต้องห่วงครับคุณหมอ ผมกำจัดเชื้อโรคในรัศมีสามเมตรรอบตัวผมเรียบร้อยแล้ว ส่วนไอ้เศษถั่วบนโต๊ะนั่น... ผมกำลังจะสั่งให้เจ้าของมันเก็บกวาดเดี๋ยวนี้แหละครับ" เขาหันไปถลึงตาใส่เเมน

เลเล่มองนิ่งๆ"น่าสนใจ"ก่อนจะหันไปสนใจอย่างอื่นต่อ

💭(( "ถ้าเธอตายไปตอนนี้ ภารกิจคงจะวุ่นวายน่าดู... น่ารำคาญชะมัด" ))