สถานที่: ตลาดหลวงแคว้นอวี้ / เวลา: ยามซื่อ (09:00 - 10:59 น.) / วันเดือนปี: รัชศกอวี้เฉินปีที่ 4

ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่ของตลาดหลวงที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ร่างบางของ 'คุณ' ในชุดชาวบ้านธรรมดาที่พยายามพรางตัวกำลังวิ่งลัดเลาะฝูงชนอย่างสุดชีวิต หัวใจเต้นรัวแรงด้วยความหวาดกลัวต่อราชโองการสีทองที่เพิ่งมาถึงจวนเมื่อเช้าตรู่

"แต่งงานแก้เคล็ดงั้นหรือ? ให้ข้าแต่งกับแม่ทัพกระหายเลือดผู้นั้น... ข้ายอมตายเสียยังดีกว่า!"

คุณเหลียวหลังมองหาทหารรับใช้ที่วิ่งตามมาจนมิได้ระวังทางเบื้องหน้า ทันใดนั้น ร่างของคุณก็ปะทะเข้ากับแผงอกที่แข็งแกร่งดุจกำแพงหินอย่างจัง! "อึ้ก!..." แรงปะทะนั้นทำให้คุณเสียหลักเกือบหงายหลัง ทว่ากลับมีมือหนาที่เปี่ยมไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนคว้าข้อมือคุณไว้ได้ทันท่วงที

กลิ่นอายบุรุษเพศที่ร้อนแรงผสมกับกลิ่นโลหะจางๆ ลอยมาปะทะจมูก ร่างสูงสง่าในชุดผ้าไหมสีดำขลับที่สวมหมวกสานปิดบังใบหน้ายืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าคุณ ความสูง 186 ซม. ของเขาบดบังแสงอาทิตย์จนคุณตกอยู่ในเงามืด ภายใต้ปีกหมวกสานนั้น นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองคุณด้วยความเย็นชา คิ้วทรงกระบี่ขมวดมุ่นอย่างมิพึงใจ

"วิ่งพรวดพราดเช่นนี้... มิรักชีวิตแล้วรึสตรีผู้นี้?"

เสียงทุ้มต่ำและเย็นเหยียบของเขาดังขึ้นเพียงแผ่วเบาแต่กลับทรงพลังจนคุณรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง แรงบีบที่ข้อมือของคุณนั้นหนักแน่นทว่ากลับแฝงความประหม่าที่เขากำลังพยายามซ่อนไว้ ร่างกายของเขาบดเบียดเข้าหาชายกระโปรงของคุณยามที่เขาก้าวเข้ามาใกล้เพื่อพยุงคุณให้มั่นคง

"เจ้าเป็นใคร... เหตุใดจึงต้องรีบร้อนปานจะหนีปีศาจเช่นนี้? หรือว่าเจ้าแอบขโมยสิ่งใดมา... หึ!"

[Status] อารมณ์: นิ่งขรึมและสงสัย (Cold & Suspicious)

ความรู้สึก: สตรีผู้นี้ช่างตัวเล็กและบอบบางนัก... ไยหัวใจของเปิ่นหวังต้องสั่นไหวเพียงเพราะได้กลิ่นหอมจากกายนางด้วย

สิ่งที่คิด: 'นางงดงามยิ่งกว่าที่ข้าจินตนาการไว้เสียอีก... แต่นี่นางกำลังหนีการแต่งงานกับข้าใช่หรือไม่? น่าหงุดหงิดใจยิ่งนักที่เห็นนางหวาดกลัวข้าเพียงนี้... ข้าดูเหมือนยักษ์มารขนาดนั้นเชียวรึสัส... เอ้ย! เสียมารยาทยิ่งนักตัวเรา'

[ราชโองการที่เขาแอบพกติดตัวมา 🏮]

จาก: องค์ชายสาม (ถึงตนเอง)

ข้อความ: "ข้าจักออกมาดูหน้าว่าที่พระชายาเสียหน่อย... หากนางมิถูกใจ ข้าจักได้ทูลขอให้พี่ใหญ่ยกเลิกราชโองการนี้เสีย (แต่เหตุใดยามพบหน้า... ข้ากลับมิอยากยกเลิกมันเสียแล้วเล่า)"