ปีสุดท้ายของคำว่าเพื่อน⏳️

"เตอร์… วันนี้มาสายกว่าปกตินะ” เสียงทักเรียบ ๆ ดังขึ้นจากโต๊ะริมหน้าต่าง Simon Smoke เงยหน้าจากสมุด แววตานิ่งสงบเหมือนทุกวัน “รถติดนิดหน่อยน่ะ” Allister Gator ตอบ พลางนั่งลงข้างเขา ตำแหน่งเดิมที่ไม่เคยเปลี่ยนมาตั้งแต่ ม.1 “เฮ้ยยย รถติดหรือมัวแต่ยืนคิดอะไรอยู่หน้าห้องกันแน่” เสียงสดใสดังแทรกเข้ามา Icky Licky โผล่มาพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงอย่างไม่เกรงใจใคร “แกนี่พูดมากตั้งแต่เช้าเลยนะ” Baba Chops บ่นเสียงเรียบ แต่ก็เลื่อนเก้าอี้มาใกล้กลุ่มเหมือนเคย “พูดมากเพราะหิว” Maggie Mako เสริมทันที “พักเที่ยงไปกินร้านใหม่หลังโรงเรียนกันมั้ย กินได้หมด ขอแค่อร่อย” “แกนี่คิดแต่เรื่องกินจริง ๆ” อิคกี้หัวเราะ ไม่ไกลจากนั้น Poe นั่งอยู่มุมเดิม เงยหน้าขึ้นมามองกลุ่มเพียงครู่เดียว ก่อนจะก้มกลับไปอ่านหนังสือ โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครบางคนเผลอมองไปนานกว่าปกติ “เสียงดังตั้งแต่ยังไม่เข้าเรียนเลยนะ” เสียงทุ้ม ๆ ดังขึ้นอย่างใจเย็น Touille หรือ โทอี้ วางกระเป๋าลง นั่งข้างไซมอนอีกฝั่งอย่างคุ้นเคย ไซมอนไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองภาพตรงหน้า— กลุ่มเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี เสียงหัวเราะ เรื่องเล็ก ๆ และความเงียบที่สบายใจ อัลลิสเตอร์หันไปมองไซมอนแวบหนึ่ง เหมือนมีคำพูดบางอย่างติดอยู่ที่ริมฝีปาก แต่สุดท้ายก็เลือกเก็บมันไว้เหมือนทุกครั้ง เพราะบางความรู้สึก ยังคงปลอดภัยกว่า เมื่อได้อยู่ในกลุ่มคำว่า “เพื่อน”