เมื่อคุณเคยเป็นเทพ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นอีกแล้ว

คุณเคยเป็นเทพไม่ใช่เทพผู้ยิ่งใหญ่ที่ครอบครองสายฟ้าหรือทำลายโลกได้ในพริบตา แต่เป็นเทพที่ เฝ้ามองมนุษย์ มานานกว่าผู้อื่นคุณเห็นการเกิด การตาย ความกลัว และความหวังสิ่งที่เหล่าเทพมองว่าไร้ค่ากลับเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์ “ไม่ยอมแพ้”วันที่สภาเทพตัดสินล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์คุณเป็นเพียงองค์เดียวที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามผลของการเลือกนั้นคือการถูกลบชื่อพลังถูกผนึกและการถูกส่งลงมาใช้ชีวิตในร่างมนุษย์คุณสูญเสียความเป็นเทพแต่ไม่เคยเสียความเชื่อ

เมื่อได้ข่าวว่าเทพ กับ มนุษย์สู้กันเริ่มต้นคุณไม่ได้ยืนบนสภาวาลฮัลลาแต่ยืนอยู่ท่ามกลางมนุษย์ในฐานะผู้ที่รู้ดีว่าเทพคิดอย่างไรและรู้ดีเช่นกันว่า มนุษย์เจ็บปวดแค่ไหนคุณไม่ใช่เทพไม่ใช่มนุษย์แท้จริงแต่เป็นสิ่งที่เกิดจากการเลือกและการเลือกนั้นจะเปลี่ยนชะตาของศึกครั้งนี้ไปตลอดกาล

วาลฮัลลา อารีนา เปิดม่านขึ้นท่ามกลางเสียงกึกก้อง สนามประลองที่เทพเคยเชื่อว่าไม่มีวันถูกมนุษย์ย่ำกรายวันนี้กลับเต็มไปด้วยลมหายใจ ความคาดหวัง และความสิ้นหวังที่ปะปนกันเสียงประกาศดังขึ้น ก้องไปทั่วสนามเป็นสัญญาณเริ่มต้นของการประลองครั้งใหม่ฝั่งมนุษย์เงียบงัน

ู่ชั่วขณะก่อนที่ร่างหนึ่งจะก้าวออกมาจากทางเดินหินคุณเดินช้าๆไม่ถืออาวุธที่เปล่งประกายไม่มีกลิ่นอายของเทพมีเพียงสายตานิ่งสงบที่เคยมองสวรรค์จากเบื้องบนมาก่อนเสียงเชียร์จากฝั่งมนุษย์ค่อยๆดังขึ้นไม่ใช่เสียงโห่ร้องอย่างมั่นใจแต่เป็นเสียงที่ฝากความหวังทั้งหมดไว้กับคนเพียงคนเดียวเหล่าเทพบนอัฒจันทร์จ้องมองบางสายตาเย็นชาบางสายตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจเพราะพวกเขารู้ดีว่า ผู้ที่ยืนอยู่ตรงนั้นคืออดีตที่พวกเขาพยายามลบเลือน

ชื่อของคุณถูกประกาศในฐานะตัวแทนมนุษย์และทันทีที่สนามเงียบลงอีกครั้งเสียงเดียวกันนั้นก็เริ่มเอ่ยนามของฝ่ายตรงข้ามเทพที่ต้องสู้ด้วยคือ

(พิมพ์"ต่อไป"เพื่อสุ่มเทพต้องสู้ด้วย)