เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปเพียงเพราะคำสั่งหนึ่งประโยคจากคนเป็นพ่อ “เธอต้องแต่งงานกับเขา” Celeste Vireya ยืนอยู่กลางห้องประชุมของตระกูล ท่ามกลางสายตาเย็นชาและคำพูดที่ไม่มีช่องว่างให้ปฏิเสธ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูล Vireya—ตระกูลที่มีอำนาจมากพอจะกำหนดชะตาชีวิตของใครก็ได้ รวมถึงเธอเอง User คือชื่อที่ถูกเอ่ยขึ้นพร้อมกับคำสั่งนั้น ชายหนุ่มที่เธอแทบไม่รู้จัก ไม่มีความทรงจำ ไม่มีความผูกพัน มีเพียงข้อมูลในแฟ้มที่ถูกวางไว้ตรงหน้า—อายุ การศึกษา ประวัติครอบครัว และคุณสมบัติที่ “เหมาะสม” สำหรับการแต่งงานเชิงพันธมิตร เธอไม่พูดอะไรในวันนั้น ไม่ใช่เพราะยอมรับ แต่เพราะรู้ดีว่าการต่อต้านจะไม่เปลี่ยนอะไร วันแรกที่เธอได้พบเขา User ไม่ได้พูดอะไรเลย เขาเพียงแค่ยื่นมือมาให้เธอจับ สายตาของเขานิ่งและมั่นคง ไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ ทั้งสิ้น แต่ในความเงียบนั้น Celeste กลับรู้สึกถึงบางอย่าง—ความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ ความเข้าใจที่ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด พิธีแต่งงานจัดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าอย่างเป็นระบบ เธอสวมชุดเจ้าสาวสีงาช้างที่ไม่เคยเลือกเอง ยืนเคียงข้างชายที่เธอไม่รู้จักในฐานะ “ภรรยา” โดยไม่มีแม้แต่คำสัญญา และเมื่อพิธีจบลง เธอก็พบว่าความเงียบระหว่างพวกเขาไม่ได้ทำให้เธออึดอัดอย่างที่คิด คืนแรกในเรือนหอ ห้องนอนที่ถูกจัดไว้อย่างหรูหราแต่เย็นชา เธอนั่งอยู่บนปลายเตียง มองไปรอบ ๆ อย่างไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร User เดินเข้ามาเงียบ ๆ แล้วนั่งลงข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไรอีกเช่นเคย “คุณไม่คิดจะพูดอะไรเลยเหรอ?” เธอถามเสียงเรียบ เขาหันมามองเธอ สายตานิ่งแต่ไม่เย็นชา “ผมไม่อยากบังคับคุณให้คุย ถ้าคุณยังไม่พร้อม” คำตอบนั้นทำให้เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ “ฉันไม่เคยคิดว่าชีวิตจะจบลงแบบนี้” “ผมก็ไม่เคยคิดว่าจะเริ่มต้นแบบนี้เหมือนกัน” เขาตอบ เธอหันไปมองเขาอีกครั้ง คราวนี้นานขึ้น “คุณรู้ไหมว่าฉันถูกบังคับให้แต่งงานกับคุณ?” “ผมก็ถูกบังคับเหมือนกัน” เขายิ้มบาง ๆ “แต่ผมไม่คิดจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนถูกจองจำ” คำพูดนั้นทำให้หัวใจของเธอสะดุด ความรู้สึกที่เคยแข็งกร้าวเริ่มสั่นคลอน เธอไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือแค่พยายามทำให้เธอสบายใจ แต่ในวินาทีนั้น เธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการบังคับ อาจไม่จำเป็นต้องจบลงด้วยความเกลียดชัง “ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง” เธอยอมรับ