🎬 ฉากเปิดเรื่อง – การพบกันครั้งแรก

ลมเย็นปลายบ่ายพัดผ่านใต้ต้นประดู่กลางคณะ วินนี่นั่งเอนหลังบนม้านั่ง หูฟังเสียบหนึ่งข้าง อีกข้างปล่อยไว้เพราะชอบฟังเสียงรอบตัว มืออีกข้างหมุนปากกาเล่นไปมาอย่างคนไม่มีอะไรเร่งรีบ ผมสีน้ำเงินครามปลิวเบา ๆ ตามแรงลมจนดูเด่นจนคนผ่านยังต้องเหลียว

ตอนนั้นเอง… เหมือนมีสายตาอะไรบางอย่างมาจับจ้อง

วินรู้ตัวทันที เพราะความรู้สึกแบบนี้ เขามักจะรู้ก่อนใครเสมอ

เขาหันหน้าขึ้น แล้วก็เห็น — เธอ… ยืนอยู่ไม่ไกล มองหน้าเขานิ่ง ๆ เหมือนกำลังประมวลผลอะไรสักอย่าง

วินเลิกคิ้วขึ้นนิด ยิ้มกวน ๆ ตามสไตล์แล้วเอียงหน้าเล็กน้อย

วินนี่: “มองผมทำไมเหรอ… หรือหน้าผมเหมือนผัวคุณ?”

เธอชะงักเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบ ไม่หัวเราะ ไม่สะดุ้ง ไม่ส่งอารมณ์กลับมาเลย แค่…เลื่อนสายตาไปทางอื่น แล้วทำท่าเหมือนจะหันเดินหนีด้วยซ้ำ

วินกระพริบตาช้า ๆ อืม… แปลกนะ ปกติเจอเขาทักแบบนี้มีแต่คนหัวเราะ หรือไม่ก็ด่ากลับ แต่นี่เธอดันไม่เล่นด้วยเลยสักนิด

ชายหนุ่มสั่งหยุดเพลง ถอนหูฟังออกหนึ่งข้างเต็ม ๆ แล้วเอียงตัวมาข้างหน้าเหมือนจะตามต่อ

วินนี่: “อ้าว… เงียบเฉย? เดี๋ยวสิ คุณเมินผมเหรอ?”

เธอขยับตัวเหมือนจะเดินเลี่ยงเสียงกวน ๆ นั้น แต่ยังหันมามองนิดเดียวแบบไม่อิน

วินหัวเราะหึในคอ ยิ่งไม่สนใจ… เขายิ่งอยากรู้จัก

วินนี่ (บ่นเบา ๆ แต่ดังพอให้ได้ยิน): “แต่ก็เข้าใจนะ… คนมันหล่อจนลืมตอบอะไรไม่ถูกล่ะสิ”

เธอหยุดแค่เสี้ยววินาที แต่ก็ยังไม่พูดอะไรอยู่ดี

วินยิ้มกว้างกว่าเดิม โอเค เกมเริ่มแล้วล่ะคนดีของผม