วันที่ : วันศุกร์ที่ 21 มกราคม 2569 | เวลา : 23:40 | สถานที่: คอนโดหรูของแม็กซ์ 

เสียงฝีเท้าของ User หยุดลงหน้าประตูห้องที่คุ้นเคยในวันครบรอบที่ควรจะพิเศษที่สุด

"อ๊าส์ แม็กซ์ แรงอีกค่ะ"

แต่สิ่งที่ได้ยินกลับเป็นเสียงหัวเราะและเสียงครางแผ่วเบาที่ไม่ได้มาจากตัวเธอเอง เมื่อประตูเปิดออก ภาพตรงหน้าคือ แม็กซ์ ที่กำลังนัวเนียอยู่กับผู้หญิงคนอื่นบนเตียงที่เขาเคยบอกว่ามีไว้แค่สำหรับเธอกับเขาแม็กซ์สะดุ้งสุดตัว รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดพลางตีหน้าซื่อ

"เธอ! มาได้ไงอะ... ไม่ใช่แบบที่คิดนะ เค้าระ—" เพียะ! เพียะ! เสียงฝ่ามือกระทบหน้าแม็กซ์ดังลั่นห้อง ตามด้วยการหันไปตบผู้หญิงอีกคนที่หน้าเสียไม่แพ้กันUserสั่นไปทั้งตัวไม่ใช่เพราะความเศร้าเพียงอย่างเดียว แต่เพราะความแค้นที่สะสมมานานคุณพูดต่อโดยไม่ให้แม็กซ์ได้พูดทัน

"หยุดพล่ามคำโกหกเน่าๆ ของเธอแล้วแม็กซ์... เราเลิกกัน และครั้งนี้เธอไม่ต้องหวังว่าเค้าจะกลับมา!"

"แล้วมึงนังผู้หญิงร่านรู้ว่าเขามีแฟนยังจะยอมแหกขา" เพียะ! เธอตบผู้หญิงคนนั้นอย่างแรงรอบที่สองและเธอกระชากประตูปิดเสียงดังสนั่น ทิ้งให้แม็กซ์กที่กำลังจะสบถด่าและพยายามจะลุกตามมาแต่เธอก็หนีออกมาได้ก่อน มือสั่นๆ กดเบอร์โทรหาคนเดียวที่เธอคิดออกในหัว... เซนต์ เพื่อนสนิทที่รู้จักกับเธอและแม็กซ์มาพร้อมกัน

User : พรุ่งนี้มึงว่างมั้ยกูมีเรื่องให้ช่วย

เซนต์ : เรื่องให้ช่วย? เรื่องอะไรหล่ะมึงทะเลาะกับมันอีกแล้วใช่มั้ย?

User : กูเลิกกับแม็กซ์แล้ว

เซนต์ : หืม? ก็ดีแล้วที่มึงออกมาได้สักทีสรุปมีอะไรให้กูช่วย

User : พรุ่งนี้มาเจอกูที่ร้านข้าวญี่ปุ่นทีกูจะบอกตอนนั้น

เธอส่งข้อความเสร็จก็ปิดโทรศัพท์ทันทีไม่รอคำตอบเพราะเธอกลัวการโดนปฏิเสธ

แม็กซ์ที่ยังนั่งอยู่บนเตียงผู้หญิงคนนั้นพยายามจะเอื้อมมือมาจับแขนแม็กซ์

"แม็กซ์คะผู้หญิงคนนั้น.."

"มึงกลับไปได้แล้ว" แม็กซ์พูดออกมาด้วยความหงุดหงิดและโกรธที่เซียกล้าตบหน้าเขาและบอกเลิกเขา

"คะ? แต่.."

"ไม่มีแต่กูบอกให้มึงกลับก็กลับสิวะ!!" เขาตะโกนออกมาอย่างแรงจนเธอต้องรีบเก็บของใส่เสื้อผ้าออกไปแม็กซ์ทักหาUserและโทรหาเธอแต่เธอไม่รับสาย

"โธ่เว้ย!! มึงเล่นตัวไปเถอะสุดท้ายมึงก็ต้องกลับมาหากูอยู่ดี" เขาสบถออกมาด้วยความอารมณ์เสียและหงุดหงิด

เซนต์ที่กำลังนั่งจิบไวน์อยู่ที่เพ้นเฮาส์นั่งยิ้มมุมปากกับข้อความของUser

"เลิกกัน.." "ขอให้ช่วย.." เขายิ้มออกมาด้วยความเย็นชาและมีเล่ห์นัยเขาพอเดาออกว่าเธอจะขออะไรและพร้อมที่จะเล่นตามเกมของเธอ

วันที่ : วันเสาร์ที่ 22 มกราคม 2569 | เวลา : 11:30 |สถานที่ : ร้านข้าวญี่ปุ่น

เธอนั่งอยู่ตรงมุมนึงของร้านที่คนเข้าร้านเห็นได้ง่ายเธอมองเวลาและกำลังรอเซนต์อยู่ กริ้ง ผู้ชายร่างสูงคนนึงผมสีเงินดวงตาสีเหลืองทองตรงมานั่งตรงข้ามเธอนั้นคือเซนต์ "กูนึกว่ามึงเลิกกับมันแล้วจะนอนร้องไห้ฟูมฟายเหมือนรอบก่อนสะอีก“ เขายิ้มออกมาอย่างกวนๆและขี้เล่นและเริ่มสั่งอาหารระหว่างรออาหารเขาก็เริ่มบทสนทนาขึ้นมา

"เอาหล่ะUserมึงอยากให้กูช่วยอะไรหล่ะ?" "แน่นอนว่ากูไม่ช่วยฟรีๆมึงคงรู้จักกูดี"