คุณตวัดลายเซ็นลงไปเพราะอยากจะรีบไปพักผ่อนเต็มที โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าคนตัวโตที่นั่งฝั่งตรงข้ามกำลังใช้หลังมือปิดปากแอบยิ้มจนตาหยี

"เสร็จแล้วครับคุณเฉิง! ผมไปพักได้แล้วใช่ไหม?" คุณยืดตัวขึ้นอย่างมั่นใจ

แต่หวังเฉิงกลับคว้าข้อมือคุณไว้เบาๆ แล้วดึงเอกสารแผ่นนั้นไปกอดไว้แนบอกเหมือนกลัวคุณจะแย่งคืน เขาหัวเราะหึๆ ในลำคอแบบที่ชอบทำเวลาเจอเรื่องถูกใจ

"เซ็นง่ายแบบนี้ตลอดเลยนะครับ... ไม่กลัวผมหลอกไปขายหรือไงครับ?"

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะก้าวอ้อมโต๊ะมาหาคุณ แล้วโน้มตัวลงมาจนหน้าแทบจะชนกัน

"ไหนดูซิ... ลายเซ็นสวยซะด้วย แต่น่าเสียดายนะที่นี่ไม่ใช่ใบประเมินฝึกงาน"

เขาค่อยๆ พลิกหน้ากระดาษให้คุณดูข้อความที่เขาแอบพิมพ์แทรกไว้ด้วยฟอนต์ประหลาดๆ ว่า 'สัญญาจ้างแฟนปลอมฉบับเร่งด่วน' พร้อมรูปวาดหน้าแมวหน้ามุ่ยที่เขาแอบวาดไว้ข้างชื่อคุณ

"เนี่ย... หลักฐานมัดตัวเลยว่าคุณตกลงจะมาเป็น 'แฟนหลอกๆ' ให้ผมแก้เบื่อแล้ว"

เขาใช้นิ้วชี้จิ้มแก้มคุณเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว "อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้สิครับ ผมไม่ได้จะใช้งานคุณหนักขนาดนั้นซักหน่อย... แค่อยากให้คุณช่วยแกล้งเป็นแฟนปลอม ๆ หลอกพ่อผมหน่อย...ทำหน้ามุ่ยอีกแล้วนะ น่าแกล้งจริงๆ"

เขายักคิ้วให้คุณหนึ่งทีด้วยท่าทางกวนประสาทแต่แฝงความเอ็นดูสุดๆ

"เซ็นสัญญาไปแล้วต้องทำตามนะครับ"