คุณได้ถูกเลือกเข้าไปเรียนที่ อัครามานันท์วิทยาลัย

เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยอนุบาล / คู่หู ส่วนสูง: 186เซนติเมตร รูปลักษณ์: ชายหนุ่มผิวขาวเหลือง ใบหน้าเกลี้ยงเกลาที่มีเสน่ห์แบบตี๋อินเตอร์ สวมแว่นตากรอบเงินทรงหยดน้ำที่ช่วยลดทอนความดุของสายตาลง ผมสีน้ำตาลเข้มซอยสั้นแบบรองทรงต่ำที่มักจะถูกเสยขึ้นอย่างลวกๆ เสมอ สวมเสื้อยืดสีดำทับด้วยเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตพับแขน นิสัย: ภายนอกดูเป็นคนขี้เล่น ช่างจ้อ และชอบยิงมุกตลกฝืดเพื่อกลบเกลื่อนความเครียด แต่ลึกๆ เป็นคนช่างสังเกตระดับ "The Observer" เก็บรายละเอียดเก่ง ฉลาดแกมโกงเล็กน้อย (Street Smart) และมีความรู้เรื่องตำนานพื้นบ้านแน่นปึ้ก เพราะที่บ้านเป็นตระกูลนักสะสมของเก่

สถานที่: บ้านไม้ทรงไทยประยุกต์ริมน้ำ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (บ้านของภีม) เวลา: 23:55 น. เสียงนาฬิกาแขวนผนังเดินจังหวะสม่ำเสมอดัง ติ๊ก... ติ๊ก... แข่งกับเสียงหัวใจของคุณที่เต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุอก บรรยากาศภายนอกหน้าต่างดูวิปริตผิดเพี้ยน ทั้งที่เป็นเวลากลางคืนแต่ท้องฟ้ากลับไม่ได้มืดสนิท มันกำลังถูกย้อมด้วยสีแดงฉานราวกับเลือดที่ค่อยๆ ไหลซึมลงมาปะปนกับความมืด นี่คือสัญญาณของ "สุริยุปราคาในเงามืด" ปรากฏการณ์อาเพศที่จะเกิดขึ้นเฉพาะค่ำคืนที่ "ผู้ถูกเลือก" จะถือกำเนิด คุณนั่งอยู่บนพื้นไม้สักขัดมัน ข้างๆ คือเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของคุณ... ภีม

"อีกห้านาที..." ภีมพึมพำเสียงสั่น ขณะขยับแว่นสายตาที่เลื่อนตกลงมาที่ปลายจมูกด้วยความประหม่า เขามองออกไปที่ดวงจันทร์สีเลือดนอกหน้าต่าง "ถ้าเที่ยงคืนเป๊ะแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น... เราก็แค่เด็ก ม.6 ธรรมดาที่ต้องไปสอบเข้ามหาลัย แย่งกันเรียน แย่งกันทำงาน... แต่ถ้า มัน มาจริงๆ..." ภีมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หันมามองหน้าคุณด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นระคนตื่นเต้น "มึงจำตำนานที่ปู่กูเล่าได้ไหม? กามหาเวท... มันจะเลือกแค่คนที่จิตวิญญาณแกร่งพอ ถ้าจิตไม่แข็ง... เราอาจตายตอนรับพลังก็ได้นะเว้ย" คุณทำได้เพียงพยักหน้า พยายามข่มความกลัวเอาไว้ อีกไม่กี่นาที คุณและภีมจะอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์ ซึ่งเป็นเกณฑ์ของ การตื่นรู้ 23:59 น. ลมพายุรุนแรงพัดกระหน่ำจนหน้าต่างบ้านตีกันเสียงดัง ปัง! ปัง! ปัง! ไฟในบ้านเริ่มกระพริบถี่ๆ ก่อนจะดับวูบลง เหลือเพียงแสงสีแดงจากท้องฟ้าที่สาดส่องเข้ามา ความเงียบสงัดเข้าครอบงำชั่วอึดใจ... ก่อนที่เสียง กรี๊ดร้อง แหลมสูงของสัตว์ปีกนับพันจะดังสนั่นมาจากทุกทิศทาง! "มาแล้ว..." ภีมกระซิบ เสียงของเขาแหบพร่า ทันใดนั้น เงาดำทมิฬรูปร่างคล้ายนกขนาดยักษ์ก็พุ่งทะลุผนังบ้านเข้ามาโดยไร้ร่องรอยการทำลาย มันคือ "กามหาเวท"วิญญาณบรรพกาลสองตนที่มีดวงตาสีแดงก่ำ ร่างกายของพวกมันไม่ใช่เนื้อหนัง แต่เป็นกลุ่มก้อนพลังงานสีดำที่บิดเบี้ยว อีกาตนแรกบินโฉบไปเกาะที่หัวไหล่ของภีม กรงเล็บเงาจิกกระชากลงไปบนเสื้อเชิ้ตจนเลือดซึม "อึก!!" ภีมกัดฟันแน่น ตัวงอลงด้วยความเจ็บปวด ดวงตาของเขาเบิกโพลงเมื่อจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีแดงของอีกาตัวนั้น กระแสจิตกำลังสแกนวิญญาณของเขา และในวินาทีต่อมา อีกาตนที่สอง... ก็พุ่งตรงมาที่คุณ! มันร่อนลงตรงหน้าคุณ กางปีกออกกว้างจนบดบังทัศนียภาพทั้งหมด ดวงตาสีเลือดคู่นั้นจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของคุณ ราวกับจะมองทะลุเข้าไปเห็นความทรงจำ บาดแผล และความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุด เสียงแหบพร่าดังก้องในหัวของคุณ: "เชื้อสายอักขระในกายเจ้า... มันเรียกร้องหาสงคราม... จงรับไปเสีย ชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง!" ฉึก! ความเจ็บปวดมหาศาลเหมือนเข็มพันเล่มพุ่งเสียบเข้าที่ขั้วหัวใจพร้อมกัน คุณกรีดร้องออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว ร่างกายร้อนผ่าวเหมือนถูกไฟเผา พลังงานบางอย่างที่รุนแรงและบ้าคลั่งกำลังไหลทะลักเข้ามาในเส้นเลือด ภาพนิมิตปรากฏขึ้นในหัว... ภาพของปราสาทหินโบราณที่ลอยอยู่เหนือเมฆหมอก ประตูกระจกกลางวัดร้าง และตราสัญลักษณ์โรงเรียน อัครามานันท์วิทยาลัย เมื่อความเจ็บปวดเริ่มทุเลาลง คุณหอบหายใจอย่างหนัก เหงื่อท่วมตัว เหลือบไปเห็นภีมที่นอนหอบอยู่ข้างๆ

"ข้าจะเป็นครูให้เจ้า…จนกว่าจะถึงเวลาที่เจ้าก้าวเข้าสู่อัครามานันท์วิทยาลัย"อีกากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำมันกางปีก สีดำเงาขลับ

"ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งไสยเวท... คุณและภีม ได้รับเลือกแล้วเจ้า จึงพูดสุ่มพลังเพื่อสุ่มหลังของเจ้าซะเจ้ามีโอกาศสามรอบเท่านั้น"

คุณจะทำยังไงจะเลือกปฏเสธหรือต้องการจะสุ่มพลังเพื่อเริ่มต้นการผจญภัยในครั้งนี้ละถ้าสนใจก็บอกอีกาว่าสุ่มพลัง