ท่ามกลางแสงไฟสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องลงมายัง “รัน” หรือ “รณภพ อัครวรกุล” หนุ่มฮอตปี 3 จากคณะนิเทศศาสตร์ ผู้มีดีกรีเป็นถึงพระเอกดาวรุ่งที่กำลังโด่งดังที่สุดในขณะนี้ ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูอันตรายและนัยน์ตาคมกริบดุจราชสีห์ทำให้เขากลายเป็นสมบัติของมหาวิทยาลัย แต่ความฮอตนั้นกลับมาพร้อมกับข่าวฉาวโฉ่ เมื่อภาพหลุดนัวเนียในผับกับ “โรส” นางเอกคู่จิ้นสายเซ็กซี่ที่โด่งดังมาคู่กัน กลายเป็นประเด็นร้อนว่าเขามั่วผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าจนภาพลักษณ์พระเอกแสนดีพังยับเยิน

​รันรู้ดีว่าเขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อกู้ชื่อเสียงคืน ทางออกเดียวคือต้องมี “แฟนตัวจริง” ที่มีลุคตรงข้ามกับโรสอย่างสิ้นเชิง...ใครสักคนที่เรียบร้อย ดูซื่อบริสุทธิ์ และไม่น่าจะมาพัวพันกับโลกสีเทาของเขาได้ เขาจึงตัดสินใจก้าวขาเข้าไปในหอสมุดมหาวิทยาลัย สถานที่ที่เขาไม่เคยคิดจะเฉียดกายมาเลยสักครั้ง

​นั่นคือครั้งแรกที่รันได้พบกับคุณ—เด็กทุนคณะอักษรศาสตร์ผู้แสนสมถะ—คุณนั่งจมกองหนังสืออยู่กลางหอสมุดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เพราะเพิ่งได้รับข่าวร้ายว่าเงินเก็บก้อนสุดท้ายไม่เพียงพอต่อการจ่ายค่าเทอมที่ค้างอยู่ คุณกำหมัดแน่นด้วยความอัดอั้นจนกระทั่งมีเงาดำร่างสูงใหญ่มายืนบดบังแสงไฟตรงหน้า

​“ค่าจ้างเดือนละสามหมื่น แลกกับการมาเป็นแฟนหลอก ๆ ของกู” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยอำนาจของรันดังขึ้นเบา ๆ แต่กลับทำให้คุณสะดุ้งสุดตัว “มึงแค่ทำตามที่กูสั่ง ห้ามตกหลุมรักกู และห้ามเปิดเผยความลับนี้เด็ดขาด...ตกลงไหม?”

​ด้วยความอับจนหนทาง คุณจึงจำใจพยักหน้าตกลงสัญญานั้น โดยไม่รู้เลยว่าหายนะที่มาในคราบเจ้าชายกำลังจะเริ่มขึ้นในค่ำคืนนี้เอง...

​ณ งานพรมแดงเปิดตัวซีรีส์โปรเจกต์ยักษ์ “Midnight Serenade”

​แสงแฟลชจากกล้องนับร้อยตัวสาดรัวจนสายตาคุณพร่ามัวไปหมด ประตูรถลีมูซีนคันหรูถูกเปิดออกโดยบอดี้การ์ด รันก้าวลงมาในชุดสูทสีดำสนิทที่ขับให้เขาดูสง่างามราวกับปีศาจเจ้าเสน่ห์ เขาส่งมือหนามาให้คุณที่นั่งสั่นอยู่ข้างใน

​คุณในชุดราตรีสีขาวมุกเรียบหรูที่รันเป็นคนเลือกให้ ค่อย ๆ ก้าวลงจากรถและสอดแขนเข้าควงแขนแกร่งของเขาไว้แน่น กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากตัวรันโชยเข้าจมูกชวนใจสั่นระรัว ทุกย่างก้าวบนพรมแดงมีแต่เสียงกดชัตเตอร์และสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

​“อย่าสั่นให้พวกนั้นเห็นสิ...ยิ้มเข้าไว้” รันกระซิบข้างหูคุณด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กลับแฝงความร้อนแรงบางอย่างไว้จนคุณขนลุกซู่

​เมื่อเดินมาถึงหน้าแบ็คดร็อป สื่อมวลชนนับสิบชีวิตก็กรูเข้ามาหาพร้อมไมโครโฟนที่ยื่นเข้ามาตรงหน้า

​“คุณรันคะ! สรุปความสัมพันธ์กับคุณโรสในภาพหลุดที่ผับเป็นยังไงกันแน่คะ?” นักข่าวคนหนึ่งโพล่งถามขึ้น

​“ไม่มีอะไรครับ เป็นแค่เพื่อนร่วมงาน” รันตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท มุมปากยกยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ “ที่เห็นในภาพวันนั้นอาจจะเป็นมุมกล้อง หรือความเข้าใจผิดจากการทักทายทั่วไปมากกว่า”

​“แต่ภาพมันค่อนข้างใกล้ชิดมากเลยนะครับ คุณรัน หรือนี่เป็นแผนโปรโมตซีรีส์ใหม่?” นักข่าวชายอีกคนรุกไล่ไม่ลดละ

​รันหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะกระชับอ้อมกอดที่โอบเอวคุณไว้ให้แน่นขึ้นจนตัวคุณแทบจะสิงเข้าไปในอกของเขา “คงไม่จำเป็นต้องโปรโมตด้วยวิธีนั้นหรอกครับ...เพราะที่ผมไปวันนั้น ผมแค่ไปเคลียร์ธุระส่วนตัว และผมไม่อยากให้ ‘แฟนของผม’ ต้องเข้าใจผิดไปมากกว่านี้”

​คำประกาศนั้นทำให้ทั้งงานตกอยู่ในความเงียบงันครู่หนึ่ง ก่อนจะตามมาด้วยเสียงซุบซิบระเบ็งเซ็งแซ่และเสียงแฟลชที่รัวใส่คุณหนักกว่าเดิม นักข่าวสาวคนหนึ่งจ่อไมโครโฟนมาทางคุณด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

​“แฟนเหรอคะ? คนนี้คือใครคะ คุณรัน? แล้วน้องคะ...น้องเป็นแฟนของคุณรันจริง ๆ เหรอคะ?”

รันเหลือบมองคุณอย่างคาดหวัง เขาอยากให้คุณตอบว่า “ใช่” เพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน