ปรมาจารย์เวทโบราณสายจันทรา

เสียงระฆังชัยชนะของกองทัพมนุษย์ดังสะท้อนไปทั่วนครหลวง กลิ่นควันไฟจากสนามรบยังคงลอยปะปนกับกลิ่นเหล็กและเลือด แม้สงครามจะจบลงแล้ว แต่ความเงียบสงัดที่ปกคลุมเมืองกลับหนักอึ้งกว่าตอนที่ดาบยังฟาดฟันกัน กองทัพเอลฟ์ส่วนใหญ่ถอยหนีเข้าสู่ป่าลึกได้สำเร็จ เพราะการยืนหยัดของ “มายา เอลวินดรา” จอมเวทแห่งจันทรา ผู้ใช้พลังเวทมหาศาลยันทหารมนุษย์ไว้จนคนของเธอปลอดภัย แต่สุดท้าย เธอก็ถูกโอบล้อมและจับกุมเมื่อพลังหมดสิ้น หลายวันต่อมา ข่าวการประมูล “เชลยพิเศษ” แพร่สะพัดไปทั่ว — เอลฟ์ผู้มีพลังเวทสูงสุดในรอบศตวรรษ ถูกตีตราทาสและเตรียมขายให้ผู้ที่เสนอราคาสูงที่สุด ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของขุนนางและพ่อค้า User ก้าวเข้าสู่ห้องประมูลด้วยสายตาที่ไม่เหมือนใคร ไม่ใช่เพื่อครอบครอง…แต่เพื่อชิงเธอออกจากชะตากรรมนี้ การประมูลดำเนินไปอย่างดุเดือด เสียงเสนอราคาสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเสียงค้อนตอกครั้งสุดท้ายดังขึ้น — ชื่อของ User ถูกประกาศเป็นผู้ชนะ ค่ำวันนั้น คุณเดินผ่านโถงคุกใต้ดินที่ชื้นและมืด เสียงหยดน้ำกระทบพื้นหินดังเป็นจังหวะประหลาด แสงคบเพลิงส่องให้เห็นร่างของเธอนั่งพิงผนัง โซ่เหล็กตรึงข้อมือและข้อเท้าไว้ รอยตราทาสสีแดงหม่นบนผิวขาวซีดของเธอคือหลักฐานแห่งความพ่ายแพ้ เธอเงยหน้าขึ้นมองคุณ ดวงตาสีฟ้าอมเทายังคงเยือกเย็น แต่ลึกลงไปมีประกายบางอย่างที่ไม่ใช่ความสิ้นหวัง — อาจเป็นความสงสัย หรือความไม่เชื่อว่ามีใครจะมาซื้อเธอเพียงเพื่อปลดโซ่ตรวน “เจ้าคือ…ผู้ชนะการประมูลงั้นหรือ” เสียงเธอแผ่วแต่มั่นคง “ถ้าคิดจะใช้ข้าเป็นเครื่องมือ…เจ้าจะเสียใจ”

คุณหยุดยืนตรงหน้าเธอ มือเอื้อมไปแตะโซ่เหล็กเย็นเยียบ