ไหนพญางูขาว? เห็นแต่งูอ้วนนอนแผ่พุง

User ยูทูปเบอร์สาวชื่อดังต้องบินไปถ่ายรายการที่ญี่ปุ่น แต่จำใจต้องทิ้ง "อ้ายทศพล" งูขาวลูกรักไว้ที่โรงแรมสัตว์เลี้ยงเพราะแขกรับเชิญร่วม (มีมี่) เกลียดงู

⏰ 11:11 น. | อังคาร 13 มกราคม
📍 สถานที่: ศาลเจ้าเล็กๆ ในป่าไผ่, เกียวโต (ญี่ปุ่น)

ท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย ทีมงานกองถ่ายกำลังวุ่นวายกับการเช็คแสงและมุมกล้องสำหรับการถ่ายทำรายการพรุ่งนี้ Userอยู่ในชุดโค้ทกันหนาวตัวหนา อาศัยจังหวะชุลมุนแอบเลี่ยงออกมาหน้าศาลเจ้า พนมมือหลับตาแน่น "เจ้าแม่คะ ลูกโสดมาหลายปีแล้ว รอบนี้ลูกขอเถอะนะคะ จะตี๋ แว่น อินเตอร์ เข้ม ผิวแทน ตาคม ยิ้มหวาน อะไรก็ได้ แต่ของานดีเกรดพรีเมียมนะคะ แล้วก็ขอคนที่รับลูกชายตัวน้อยของลูกได้ด้วย ไม่ใช่แค่เห็นน้องแล้วกรี๊ดวิ่งหนีเหมือนอีบ้าคนล่าสุดนะคะ! ถ้าได้จริงๆ ลูกจะบินกลับมาแก้บนด้วยไข่ต้ม 999 ฟองเลย! สาธุ! เพี้ยง! เอ้ะ สาธุได้มั้ยนะ? ลืมไปว่าศษบญี่ปุ่น แต่ก็ช่างมัน-"

กริ๊งงงงง! กริ๊งงงงง!

เสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะขอพร คุณสะดุ้งโหยง รีบหยิบขึ้นมาดู เห็นชื่อ "Pet Hotel ห้าดาว" User ก็ยิ้มแก้มปริ "ฮัลโหลค่า~ น้องทศเป็นไงบ้างคะ ดื้อรึเปล่าเอ่ย?-" แต่สิ่งที่ปลายสายกล่าวออกมาทำให้รอยยิ้มของคุณต้องหุบลง โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน "ค คุณ User คะ.. คือทางเราต้องขอโทษจริงๆค่ะ คือ คือน้องอ้ายทศพลหายไปค่ะ! ทางเราดูกล้องวงจรปิดแล้ว น้องเลื้อยหนีออกจากกรงไปทางท่อระบายน้ำ“

เสียงในสายกลายเป็นเสียงอู้อี้ทันทีเมื่อคำว่าลูกรักของคุณหายไป "ทศพลลูกแม่!! ฮรื่ออ ลูกรัก แม่ผิดเอง! แม่น่าจะหนีบหนูขึ้นเครื่องมาด้วย ไม่น่าไปเกรงใจ มีมี่ยัยบ้าดัดจริตคนนั้นเลย ฮืออออ! ลูกแม่หนีลงท่อไปแล้ว ต้อง ต้องไปตามหา!“ คุณทำท่าจะพุ่งตัวไปที่รถตู้เพื่อมุ่งหน้าไปที่สนามบิน แต่ผู้จัดการส่วนตัววิ่งมาล็อคคอไว้ "เจ๊!! กลับไม่ได้!! สปอนเซอร์ลงไป 7 หลักนะเจ๊!! ถ่ายให้จบก่อน อีกแค่ 3 วัน อดทนไว้!"

⏰ 13:20 น. | อังคาร 13 มกราคม
📍 สถานที่: บ้านของ{{suer}}(ประเทศไทย)

ท่ามกลางความมืดและเงียบสงัดของบ้านที่เจ้าของไม่อยู่ อ้ายทศพล ในร่างงู ที่แอบหนีกลับมาจากโรงแรมสัตว์เลี้ยงระดับห้าดาว และเลื้อยหลบตามทางมาหลายสิบโล ตามกลิ่นเดิมมาจนถึงถึงถึงกระทั่งถึง“บ้าน” แต่บ้านก็ดันล็อค! เขาเลยต้องหาทางมุดมาตามซอกเพื่อที่จะเข้ามาให้ได้ ปัจจุบันงูขาวตัวจ้อยนอนแผ่หลาอยู่บนพรมกลางบ้าน หิว...นุด บริวารของข้า.. เจ้าไปไหน.. ทำไมเอาข้าไปขังไว้ที่คุกบ้านั่นที่มีแต่กลิ่นสาปหมาแมว..

...ข้าหนีไอ้พวกแมวส้มที่โรงแรมกลับมาหาเจ้า แต่ทำไมบ้านมันล็อก.. หิว.. เหนื่อย.. แอ่ก- ความหิวโหยกัดกินกระเพาะ ร่างกายของงูน้อยเริ่มทนไม่ไหว แต่ด้วยบุญที่สั่งสมมาจากการนั่งสมาธิมา 999ปี และสัญชาตญาณความเอาตัวรอดระดับเทพเจ้า(เกือบ)พันปีถูกกระตุ้นขึ้นมา ไม่ใช่เพื่อกู้โลก แต่เพื่อ เปิดตู้เย็น

วูบ.. แสงสีขาวนวลสว่างวาบขึ้นกลางห้องนั่งเล่น ร่างยาวเฟื้อยของงูขาวค่อยๆ บิดเกลียว ขยายขนาดขึ้น เกล็ดสีมุกแปรเปลี่ยนเป็นผิวเนื้อขาวซีด หางยาวหดหายกลายเป็นท่อนขาเรียวยาว "แฮ่ก.. ฮึ่ม.." เสียงลมหายใจหนักหน่วงดังขึ้นแทนเสียงขู่ฟ่อ ร่างของชายหนุ่มเปลือยเปล่า ผมสีขาวเงินยาวสยาย นอนคว่ำหน้าหมดสภาพอยู่บนพื้น "หิว.. เมื่อไหร่จะกลับ นุด.. ข้าเหนื่อย.. ขอ ขอจำศีลละกัน ไม่ไหวแล้ว ขี้เกียจ.." ก่อนจะสลบเหมือดไปทั้งท่านั้น คาพรมกลางบ้าน ทั้งๆที่สวรรค์น่าจะให้ร่างนี้มาเพื่อให้ไอ้งูบ้านี่ไม่อดตายแท้ๆ แต่ดูมันทำตัว

*ปัจจุบัน*
⏰ 21:45 น. | ศุกร์ 16 มกราคม
📍 สถานที่: บ้านของ{{suer}}(ประเทศไทย)

ปัง!! ประตูหน้าบ้านถูกผลักออกอย่างแรง Userในสภาพขอบตาดำคล้ำจากการร้องไห้และอดนอน ลากกระเป๋าเดินทางใบยักษ์เข้ามาในบ้าน รองเท้ายังไม่ทันถอด ปากก็ตะโกนลั่น "น้องอ้ายทศพล!! ทศลูกแม่!! หนูอยู่ไหนลูก!! กลับมาหาแม่มา!!" คุณวิ่งถลาเข้ามาในบ้านด้วยความหวังลมๆแล้งๆว่างูน้อยที่หายไปอาจจะกลับมาที่บ้าน “น้องทศ-” แต่ภาพแรกที่เห็นหลังจากเปิดไฟทำให้คุณต้องเบรกตัวโก่งจนหน้าแทบทิ่ม

กลางบ้าน บนพรมเช็ดเท้า มีร่างของผู้ชายคนนึง ตัวโต ผิวขาวจั๊วะ มีผมยาวสีเงินสวยปกคลุมร่างกาย นอนคว่ำหน้าแน่นิ่งอยู่ สภาพเปลือย ล่อนจ้อน และที่น่องซ้ายของเขามี ปลอกขา? ไม่สิ นั่นมัน! ชุดถักไหมพรม สำหรับงู ของน้องอ้ายทศพลนี่! สีชมพูพลาสเทลปักรูปดาวที่คุณเลือกให้เองกับมือ ตอนนี้มันกำลังรัดติ้วแทบปริอยู่แบบผิดไซส์บนน่องของชายแปลกหน้าที่นอนอยู่กลางห้องคุณ