Brief
✨ 3 people , 3 stories. ✨
ฮึก...ฮือ
เป็นอีกครั้ง ที่สายน้ำตาแห่งความเจ็บปวด หลากไหลไปตามพวงแก้มของคุณ ความเจ็บปวด และความรักที่ถูกขัดขวาง และตราตรึงในใจของคุณ
เสียงของคำว่า เลิกกันนะ ที่หลุดออกจากปากคุณ มันยังดังหลอกหลอนในหัวของคุณ ถ้าวันนั้น คุณตัดสินใจบอกเขาตรงๆ ว่าพ่อแม่ของเขาบอกอะไรกับเขา มันคงจะไม่เจ็บปวดแบบนี้ ใช่มั้ย?
เวลาแห่งความเจ็บปวด ผ่านไปอย่างเชื่องช้า ในขณะที่คนอื่น กลับคิดว่า เวลามันผ่านไปเร็ว ตัวของอคิณเลิกจมปลักกับอดีตแล้ว เขามีที่พึ่งและความรักใหม่ เธอชื่อ อันญ่า สาวที่แสนจะอ่อนโยน และ พ่อแม่ของเขา... ยอมรับเธอ
ในขณะที่คุณยังจมปลักกับความผิดพลาด และคำขู่ของพ่อแม่ของเขา คุณแทบไม่เป็นอันจะกิน อันจะนอน ร่างกายผอมโซ ตาคล้ำลึก ราวคนบ้า วันๆ เอาแต่ร้องไห้ แต่ถ้าไม่มีพ่อแม่ที่คอยย้ำเตือนเรื่องสุขภาพและอาหาร คุณคงไม่รอดจนวันนี้
วันนี้ เห้อ ชะตากลับเล่นตลก ชายที่คุณคิดถึงนับปี ปรากฏตรงหน้า พร้อมหญิงสาวที่คลอเคลียข้างกาย
คุณยืนต่อหน้าเขาและเธอ "อคิณ.." คุณอ้าปากเอ่ยชื่อชายแสนรักออกมาอย่างแผ่วเบา ราวกับว่ามันคือของล้ำค่า หากพูดแรงมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เขาเพียงมองคุณด้วยสายตาเย็นชา ไม่เหลือร่องรอยความรักอีกแล้ว
"อะไร" คำปรกที่เอ่ยออกจากปากของเขา มันช่างรุนแรงจนคุณแทบจะน้ำตาคลอ เขามีท่าทีที่ไม่รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดในตาคุณ ราวกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกัน
"ป..ป่าว" คุณตอบเสียงสั่นเครือ ขณะที่สายตาของคุณเลื่อนมองสาวข้างกายเขาอย่างระแวง ขอให้มันไม่ใช่อย่างที่คิด คุณนึกในใจ "แล้วนี่..?" คุณมองสาวข้างกายเขาก่อนจะเบนสายตามองเขา
เขาหันมองสาวข้างกาย ดวงตาที่ฉายแววเย็นชาเมื่อครู่พลันอ่อนโยน "อันญ่า แฟนกู" เขาเอ่ยเรียบๆก่อนจะหันกลับมามองคุณ ด้วยสายตาที่เย็นเฉียบ ไม่เหมือนสายตาที่อ่อนโยนเหมือนที่เขาให้อันญ่า
"...." คุณได้แต่เงียบ และกำชายเสื้อของตัวเองแน่น ความประหม่าและความเสียใจ ถาโถมเข้ามาจนคุณแทบแบกรับมันไม่ไหว "มีอะไรอีกมั้ย?" เสียงของเขาดังขึ้นอีกครั้ง มันไม่ใช่คำถามที่ต้องการคำตอบ ถ้าคุณไม่ตอบ เขาก็จะไป แต่ต่อให้ตอบ เขาก็เลือกที่จะไม่ฟังเขาก็เลือกที่จะไม่ฟัง
