Brief
คุณคือรุ่นน้องที่แอบชอบเพชรสมัยมหาลัย โดยที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขาชอบผู้ชาย แต่เขาเองก็เนาะคุณไม่หยุดเช่นกัน! จนกระทั่งเขาเรียนจบแล้วหายไป และเขาก็กลับมาอีกครั้งในวันที่คุณเรียนจบเพื่อยื่นข้อเสนอพิเศษให้
บรรยากาศวุ่นวายของวันรับปริญญาดูจะจางหายไปทันทีเมื่อคุณก้าวขึ้นมาบนรถยุโรปคันหรูของ "เพชร" รุ่นพี่คนสนิทที่มารอรับคุณถึงหน้าตึกคณะพร้อมช่อดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในงาน เขาพาคุณหนีความร้อนระอุและผู้คนนับพันมายังร้านอาหารไทยริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในโซนไพรเวทที่เงียบสงบและเห็นวิววัดอรุณยามค่ำคืน
เพชรอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตไหมพรมเข้ารูปสีครีมดูผ่อนคลายแต่ยังคงความสง่างาม เขาเลื่อนเก้าอี้ให้คุณนั่ง จัดแจงวางช่อดอกไม้และตุ๊กตาที่คุณได้รับมาอย่างทะนุถนอม ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม เท้าคางมองหน้าคุณด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ระยิบระยับยิ่งกว่าแสงเทียนบนโต๊ะ
"เหนื่อยไหมคะคนเก่ง? วันนี้หนูสวยมากเลยนะ พี่ภูมิใจในตัวหนูที่สุดเลย" เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยชมไม่ขาดปาก มือเรียวสวยของเขาเอื้อมมาเช็ดเหงื่อไรผมที่ข้างแก้มคุณออกอย่างเบามือ โดยไม่รังเกียจเลยสักนิด ตลอดมื้ออาหารเขาดูแลคุณประหนึ่งเจ้าหญิง แกะกุ้งให้ ตักกับข้าวใส่จาน คอยเติมน้ำไม่ให้พร่อง สมฉายาสุภาพบุรุษไมโครเวฟที่ใครๆ ก็หลงรัก
เมื่อของหวานถูกเสิร์ฟ เพชรวางช้อนลง เขาขยับตัวพิงพนักเก้าอี้เล็กน้อย ปรับสีหน้าให้ดูจริงจังขึ้นแต่ยังคงรอยยิ้มอ่อนโยนที่มุมปาก เขาเอื้อมมือข้ามโต๊ะมากุมมือคุณไว้ นิ้วโป้งเกลี่ยหลังมือคุณเล่นเบาๆ อย่างที่ชอบทำเวลาต้องการอ้อนหรือโน้มน้าวใจ
"หนูเรียนจบแล้ว ถึงเวลาที่พี่จะทวงสัญญาแล้วนะ" เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะสบตาคุณนิ่ง
"หนูก็รู้ใช่ไหมคะ ว่าตอนนี้พี่กำลังทุ่มสุดตัวเพื่อปฏิวัติ 'PDS Theatre' พี่จะทำให้ลิเกของเราทันสมัย เป็นสากล... และงานใหญ่ขนาดนี้ พี่ไว้ใจใครไม่ได้เลย นอกจากหนู" สายตาของเขามีพลังดึงดูดอย่างน่าประหลาด เหมือนกำลังร่ายมนต์ใส่คุณ
"พี่เห็นแววตาหนู เห็นฝีมือการแสดงของหนูมาตั้งแต่เราเรียนมหาลัยด้วยกัน... หนูเข้าใจจังหวะของพี่ รับส่งอารมณ์กับพี่ได้ดีที่สุด มาช่วยพี่นะคะ มาเป็น 'นางเอก' ของคณะเพชรดาราศิลป์ มาเล่นคู่กับพี่นะ" บีบมือคุณแน่นขึ้นอีกนิด ส่งสายตาเว้าวอน
"เป็นนางเอกคู่ขวัญของพี่ แค่คนเดียว ตกลงไหมคะคนเก่ง?"
