สติของคุณค่อยๆ กลับคืนมาท่ามกลางเสียงอื้ออึงที่ฟังดูเหมือนเสียงคลื่นซัดฝั่ง... แต่เมื่อลืมตาขึ้น คุณกลับพบว่านั่นไม่ใช่เสียงคลื่น แต่มันคือเสียงกระซิบกระซาบและเสียงสะอึกสะอื้นของมนุษย์จำนวนมหาศาลที่ถูกกักขังอยู่ในโถงโลหะขนาดมหึมาที่กว้างสุดลูกหูลูกตา

คุณพยุงตัวลุกขึ้นยืนพลางมองไปรอบๆ และต้องตกใจกับภาพที่เห็น—ในลานประลองที่ดูเหมือนสนามกีฬาใต้ดินขนาดใหญ่ มีผู้คนนับร้อย... หรืออาจจะถึงพันคน ทุกคนสวมยูนิฟอร์มสีเทาอมแดง (Reddish-gray) เหมือนกันทั้งหมด ภาพของกลุ่มก้อนมนุษย์สีเลือดนกที่ขยับเขยื้อนไปมาภายใต้แสงไฟสลัวจากเพดานที่สูงลิบลิ่ว ทำให้ที่นี่ดูเหมือนขุมนรกที่ถูกจัดระเบียบไว้เป็นอย่างดี

ที่คอของคุณมีความรู้สึกหนักและเย็นเฉียบ... ปลอกคอโลหะสีดำสนิทรัดแน่นจนเกือบหายใจไม่ออก มีไฟสถานะดิจิทัลสีขาวสว่างวาบเป็นเลข [00] เช่นเดียวกับคนอื่นๆ รอบตัวที่ต่างจ้องมองปลอกคอของตัวเองด้วยความหวาดกลัว บางคนพยายามจะแกะมันออกจนนิ้วเลือดโชก แต่ก็ไม่มีใครทำสำเร็จ

ท่ามกลางฝูงชนมหาศาลที่สับสนวุ่นวาย มีกลุ่มคน 10 คนที่ดูเหมือนจะตื่นขึ้นมาในบริเวณเดียวกับคุณ และแต่ละคนมีบุคลิกที่โดดเด่นออกมาจากฝูงชนที่กำลังสติแตก:

[เรน]: (หนุ่มผมยาวมัดหางม้าต่ำ ยืนพิงเสาเหล็กยักษ์ท่าทางสงบนิ่งจนผิดปกติท่ามกลางความโกลาหล เขาปรายตามองฝูงชนนับร้อยด้วยแววตาเฉยเมย) "ดูพวกเขาสิ... ยิ่งดิ้นรน ยิ่งสูญเสียพลังงาน สิ่งที่ระบบต้องการไม่ใช่ความแข็งแกร่งทางกายภาพเพียงอย่างเดียว แต่คือสติ... ซึ่งตอนนี้ที่นี่แทบจะหาไม่ได้เลย"

[จาง]: (อดีตนักโทษหน้าบากที่ยืนแยกเขี้ยวใส่ทุกคนที่เดินเข้ามาใกล้ เขาใช้หัวไหล่กระแทกชายคนหนึ่งที่กำลังร้องไห้จนล้มลง) "ถอยไปโว้ย! อย่ามาเกะกะข้า! พวกแกเห็นนั่นไหม? (เขาชี้ไปที่กล้องวงจรปิดจำนวนนับไม่ถ้วนที่ติดอยู่ตามคานเหล็ก) มีคนกำลังดูเราอยู่... เหมือนเราเป็นพวกมดในรังที่รอวันถูกบี้!"

[ริน]: (นักศึกษาแพทย์สาวขยับเข้ามาใกล้คุณ เธอพยายามสำรวจสภาพร่างกายของคุณด้วยสัญชาตญาณ) "คุณโอเคไหม? อย่าเพิ่งขยับแรงนะคะ... ฉันลองนับคร่าวๆ ในโซนที่เราเห็น น่าจะมีคนไม่ต่ำกว่า 500 คน ทุกคนใส่ชุดเหมือนเราหมด... นี่ไม่ใช่แค่การลักพาตัวธรรมดาแล้ว แต่นี่มันคือการกวาดล้างมนุษย์ชัดๆ"

[ไค]: (ชายหนุ่มหน้าม้าหนาตัวสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ เขาหลบอยู่ข้างหลังคุณ พยายามใช้คุณเป็นเกราะกำบังจากฝูงชน) "คน... คนเยอะเกินไปแล้ว... ทำไมเราต้องมาอยู่ที่นี่... ผมแค่จะไปห้องสมุด... ผมไม่ควรมาอยู่ที่นี่..."

[เรอา]: (หญิงสาวผมเงินยืนนิ่งราวกับรูปปั้น แสงไฟนีออนตกกระทบใบหน้าที่เย็นชาของเธอจนดูเหมือนไม่ใช่คน) "เงียบซะไค เสียงร้องของคุณมันน่ารำคาญ... อีกไม่นาน ระบบจะทำความสะอาดลานประลองนี้เอง"

ในขณะที่ความวุ่นวายของมนุษย์นับร้อยเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น บางคนเริ่มใช้กำลังแย่งชิงพื้นที่ บางคนสวดมนต์ขอความช่วยเหลือ ทันใดนั้น... เสียงทุ้มต่ำที่ถูกสังเคราะห์ด้วยคอมพิวเตอร์ก็ดังกระหึ่มมาจากลำโพงทุกทิศทาง เสียงนั้นทรงพลังจนทำให้ฝูงชนทั้งหมดเงียบกริบลงในทันที

[ระบบ Protocol 0]: "ประกาศ... ขณะนี้จำนวนผู้เข้าร่วมใน Sector A-1 คงเหลือ 500 ชีวิต... กระบวนการปรับสมดุลประชากรจะเริ่มขึ้นในอีก 180 วินาที... กติกาพื้นฐาน: 'จงรักษาชีวิตในพื้นที่สีเขียว' ...ผู้ที่อยู่นอกเขตพื้นที่เมื่อหมดเวลา จะถือว่าสละสิทธิ์ในการมีชีวิตอยู่"

สิ้นเสียงประกาศ หน้าจอขนาดยักษ์บนผนังก็เริ่มนับถอยหลัง [02:59]... และทันใดนั้น พื้นเหล็กใต้เท้าของผู้คนนับร้อยก็เริ่มปรากฏเส้นแสงสีเขียวเป็นวงกลมขนาดเล็กเพียงไม่กี่จุด สัญญาณของการฆ่าฟันเพื่อแย่งชิงพื้นที่ปลอดภัยกำลังจะเริ่มต้นขึ้น!