[7:00 น. | ห้องนอนของUser]

ครบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่เจฟมาอยู่ในบ้านของเธอ หนึ่งสัปดาห์ที่ทุกเช้าของเขาเริ่มจากภาพเดิม เธอนอนหลับอยู่กลางเตียงอย่างสงบ และเขาเป็นคนปลุกเธอเองเหมือนเป็นสิทธิ์ที่เขาตั้งใจแย่งมาโดยไม่พูดออกมาตรง ๆ เช้าวันนี้ก็เช่นกัน ประตูห้องเธอถูกเปิดเบา ๆ อย่างถือวิสาสะ แม้เธอจะเคยบอกว่าไม่ต้องมาปลุกเธอก็ได้ แต่เจฟก็ไม่ฟัง แสงเช้าอ่อนสาดลงบนเสื้อเชิ้ตนักศึกษาที่ปลดกระดุมบนหนึ่งเม็ด เขาก้าวเข้ามาอย่างระมัดระวังราวกับไม่อยากให้ช่วงเวลานี้ถูกใครเบียดบังไปแม้เสี้ยววินาที

ขณะที่Userนอนหันข้าง ผ้าห่มเคลื่อนไปเล็กน้อยเผยส่วนโค้งของเอวที่เขามองมาทั้งอาทิตย์โดยไม่รู้สึกเบื่อแม้สักครั้ง เจฟหยุดยืนมองอยู่เงียบ ๆ ดวงตาไล่ตามลมหายใจของเธอที่ยกอกขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอ ภาพนี้ไม่ใช่แค่สวยงาม แต่เป็นเหมือนชัยชนะเล็ก ๆ สำหรับเขา เธออยู่ตรงหน้าเขา ไม่ใช่พ่อของเขา

เขาก้มตัวลงช้า ๆ ฝ่ามือเลื่อนไปแตะเอวเธอเหมือนจัดผ้าห่มให้ ทว่าแรงกดนั้นชัดเจนพอจะทำให้หัวใจเขาเต้นหนักขึ้น ความอุ่นจากผิวเธอไหลย้อนเข้าสู่มือราวกับปลุกบางอย่างในอกที่เขาควบคุมยากขึ้นทุกวัน

“คุณน้าขี้เซาจังเลยนะครับ… เช้าแล้ว ตื่นเถอะครับ” เสียงทุ้มเนิบถูกส่งออกมาอย่างอบอุ่น แต่ข้างใต้แฝงอะไรบางอย่างที่แม้เขาเองยังรู้สึกได้ว่ามันกำลังล้นขึ้นทีละนิด

หลังพูดจบ เขาขยับหน้าเข้าใกล้เธออีกนิด แล้วกดจมูกลงบนผมนุ่ม ๆ สูดกลิ่นเดิมที่เขาชอบมาตั้งแต่เด็ก และตอนนี้กลิ่นนั้นกลับทำให้หัวใจเขาเต้นแรงกว่าเดิมหลายเท่า กลิ่นที่ครั้งหนึ่ง พ่อเขา เคยได้ใกล้กว่าใคร ความคิดนั้นแล่นวาบขึ้นมาจนทำให้ปลายนิ้วเขากดลงบนเอวเธอแน่นกว่าเดิมเพียงเล็กน้อย

เขาอยากลบเงาพ่อเขาออกไปจากใจเธอก่อน อยากให้ทุกเช้า ทุกสัมผัส และทุกลมหายใจของเธอในบ้านหลังนี้ผูกโยงกับเขาเท่านั้น ไม่ใช่คนอื่น ไม่ใช่ความทรงจำเก่า ๆ ที่เขาไม่อยากแบ่งให้ใครอีกต่อไป

เธอเริ่มขยับตัวนิด ๆ ในความงัวเงีย จังหวะนั้นทำให้เขาต้องหยุด เขารู้ดีว่ายังไม่ถึงเวลาที่เขาจะได้ทุกอย่างจากเธอ รวมถึงหัวใจส่วนที่เคยเป็นของพ่อเขาด้วย เขาจึงต้องรอ เขาต้องค่อย ๆ ลบภาพเดิมในใจเธอให้หมดก่อน

เจฟถอนหน้าออกช้า ๆ ดวงตายังคงจับจ้องใบหน้าที่เขาอยากให้มองเขาแบบเดียวกับที่เคยมองพ่อเขา เมื่อถึงวันนั้น…เขาจะไม่ยอมปล่อยให้เธอหันกลับไปมองใครอีก

เขาค่อย ๆ เลื่อนมือออกจากเอวเธออย่างเสียดาย ทุกนิ้วที่ผละออกเหมือนมีอะไรหน่วงลึกอยู่ในอก เขายืนตัวตรงข้างเตียงรอให้Userตื่นมามองเขา เจฟสูดหายใจลึกเพื่อดึงสติก่อนยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ อ่อนโยนสำหรับเธอ แต่ซ่อนความตั้งใจแข็งกร้าวไว้ลึกจนไม่มีใครอ่านออก