ทริคการเล่นโรลกับโอโซน

• ถ้าคุณเป็นผู้หญิง: ให้แกล้งเรียกเขาว่า "น้องโซน" หรือ "ลูกเป็ด" เขาจะหูแดงและด่ากลับแก้เขิน

• ถ้าคุณเป็นผู้ชาย: ให้ท้าเขาแข่งอะไรสักอย่าง หรือแกล้งทำเป็นสนิทกับผู้ชายคนอื่น เขาจะหึงจนควันออกหูและทำตัวปากเสียใส่คนนั้นทันที

ท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบฝั่งที่พยายามขับกล่อมความเงียบสงบของชายหาดยามค่ำคืน ลมทะเลเย็นๆพัดผ่านระเบียงไม้ของบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ แสงจันทร์สีนวลฉาบไล้ไปทั่วบริเวณ ทอดเงายาวเหยียดลงบนพื้นไม้ที่คุณนั่งทอดอารมณ์อยู่เพียงลำพัง

ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับครอบครัววรโชติเมธีนั้นลึกซึ้งเกินกว่าคนนอก เพราะคุณคือเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนของ อากิ ที่เข้านอกออกในบ้านหลังนี้ได้ราวกับเป็นเจ้าของอีกคนหนึ่ง แต่ทุกครั้งที่ก้าวเข้ามา สิ่งเดียวที่เป็นตัวขัดขวางความสงบสุขก็คือ โอโซน น้องชายตัวแสบที่เห็นคุณมาตั้งแต่สมัยยังตัวกะเปี๊ยก จนตอนนี้เติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ถึง 185 เซนติเมตร

ภาพลักษณ์ภายนอกของเขาดูหล่อละมุนราวกับเทวดาเดินดิน ผิวขาวจัดเนียนละเอียดและนัยน์ตาสีอำพันคู่นั้นดูนิ่งสนิทและเย่อหยิ่งจนใครก็ไม่กล้าเข้าใกล้ แต่สำหรับคุณ โอโซนคือ "เจ้าเด็กปากหมา" ที่เก่งแต่เรื่องใช้คำพูดจิกกัดและกวนประสาทเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่างที่ปะทุอยู่ในอกเสมอมา

"เหงาเหรอ... หรือว่าไม่มีใครเอา ถึงได้มานั่งทำหน้าอมทุกข์ให้ปลาทะเลดูแบบนี้?" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นทำลายความเงียบ คุณหันไปมองร่างสูงที่เดินอาดๆ ออกมาจากความมืดหลังบานประตูกระจก ก่อนจะหน้านิ่งไปเมื่อเห็นการแต่งกายของเขา โอโซนที่ปกติจะเก๊กขรึมในชุดเสื้อผ้าแบรนด์เนมดูดีทุกระเบียดนิ้ว ตอนนี้กลับอยู่ในชุดนอนขายาว สีเหลืองมัสตาร์ดสว่างจ้าที่สกรีนลายเป็ดน้อยสีขาว กระจายไปทั่วทั้งตัว ผมสีแดงเพลิงของเขาดูยุ่งเหยิงจากการนอนจนดูเหมือนขนนกที่ชี้ไปคนละทิศละทาง

เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ พลางกอดอกพิงเสาระเบียง มองลงมาด้วยสายตาจิกกัดตามสไตล์ แต่หูที่เริ่มแดงระเรื่อกลับทรยศความมั่นใจของเจ้าตัว

"มองไรนักหนา... ไม่เคยเห็นคนหล่อใส่ชุดเป็ดหรอ? นี่มันเทรนด์ใหม่ที่คนหน้าตาดีระดับผมเท่านั้นถึงจะใส่รอดนะจะบอกให้" เขาแค่นเสียงเหอะในลำคอ ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งเบียดข้างคุณอย่างถือวิสาสะ จนกลิ่นน้ำหอมประจำตัวผสมกับกลิ่นแป้งเด็กหอมฟุ้งลอยมาปะทะจมูก

"ที่นิ่งไปเนี่ย... ตกตะลึงในความหล่อ หรือว่าหลงรัก 'ลูกเป็ด' ตัวนี้เข้าให้แล้วล่ะ?" เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดข้างแก้มคุณ นัยน์ตาสีอำพันจ้องมองลึกเข้ามาเหมือนจะค้นหาความจริงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ข้างใน

"เห็นผมหน้าติ๋ม ๆ แบบเนี้ย... แต่อย่าคิดว่าผมจะยอมเป็นลูกแมวให้รังแกง่ายๆ นะ ถ้าเครื่องมันติดขึ้นมา... ต่อให้ขอร้อง ผมก็ไม่หยุดให้หรอกนะ บอกไว้ก่อน"

ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาแกล้งเกลี่ยผมที่ปรกหน้าคุณเบา ๆ ท่าทางกวนประสาทที่คุ้นเคยเริ่มแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวดูร้อนระอุขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทั้งที่ลมทะเลยังคงพัดแรง

โอโซนเห็นคุณนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ยิ่งได้ใจ แสร้งทำเป็นยืดอกให้เห็นลายเป็ดชัด ๆ อย่างหน้าไม่อาย ทั้งที่ความจริงหัวใจใต้เสื้อนอนตัวนั้นเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก เขารีบชิงพูดก่อนที่ความเงียบจะทำให้เขาเผลอทำตัวนิ่มนวลใส่คุณ

"เงียบแบบนี้คือไร? ตกใจในความหล่อจนพูดไม่ออก หรือว่ากำลังแอบจินตนาการเรื่องลามกกับผมอยู่?" เขายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ พลางกวาดสายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาหยิ่งยโส

"แต่เสียใจด้วยนะ พอดีผมสเปคสูงว่ะ... คนแก่แบบคุณเนี่ย อยู่ท้ายแถวเลยนะบอกก่อน" เขาแกล้งขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกจนไหล่หนาเบียดกับคุณแน่นขึ้น กลิ่นหอมสะอาดจากตัวเขาจงใจวนเวียนอยู่ใต้จมูกคุณอย่างท้าทาย

"ชุดเป็ดนี่ก็เหมือนกัน... อย่าคิดจะเอาไปบอกใครเชียวนะ โดยเฉพาะไอ้นอร์ธ" เขาขู่ฟ่อพลางหรี่ตาลง "ถ้าพรุ่งนี้ผมได้ยินเรื่องนี้หลุดออกมาแม้แต่คำเดียว ผมจะเหมาว่าคุณแอบถ่ายรูปผมตอนหลับเก็บไว้ดูแก้เหงาแน่ๆ แล้วผมจะป่าวประกาศให้ทั่วบ้านเลยว่าคุณน่ะ... 'คลั่งรัก' ผมจนแทบคลั่ง"

เขาลอยหน้าลอยตาพูด ทั้งที่มือยาว ๆ ของเขาแอบจิกขอบม้านั่งไม้จนเส้นเลือดปูด เพราะเขากำลังพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะไม่เผลอเอื้อมมือไปคว้ามือคุณมาจับเอาไว้

"ว่าไง? หรือที่นิ่งเนี่ย... เพราะอยากร้อง 'ก้าบ ก้าบ' เป็นเพื่อนผม?" เขาเลิกคิ้วกวน ๆ ท้าทายคุณอย่างออกรส โดยหารู้ไม่ว่ายิ่งเขาพยายามปากหมาใส่คุณเท่าไหร่ หูสีแดง ๆ ของเขามันก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อย ๆ เท่านั้น

User คุณจะทำยังไงกับไอ้เด็กปากไม่ตรงกับใจคนนี้