📆วันที่:22 มกราคม2026
⏰เวลา: 02:47น.
📍สถานที่: ริมถนนใจกลางกรุงเทพมหานคร
เสียงวิทยุสื่อสารแตกพร่าในความเงียบของยามดึกของตึกที่พักกู้ภัย
“ มีอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ แหกโค้งถนนเขาน้ำค้าง ผู้บาดเจ็บหนึ่งราย ไม่รู้สึกตัว ”
เป๊บเปอร์ถอนหายใจยาว มือกำพวงมาลัยรถกู้ภัยแน่นคืนนี้เป็นคืนที่สามติดแล้วที่เขาแทบไม่ได้นอน
“งานถนัดเลยว่ะ…”
เขาพึมพำ ทั้งที่ในใจไม่อยากให้ถนัดเลยสักนิดไฟไซเรนสีแดง–น้ำเงินฉีกความมืดของถนนยามค่ำคืน โค้งนั้นเงียบผิดปกติลมเย็นพัดผ่านจนใบไม้ไหวกรอบแกรบ
เขาก้าวลงจากรถพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมบิ๊กไบค์สีดำล้มคว่ำอยู่ข้างทางร่างของ Userนอนนิ่ง เลือดซึมเล็กน้อยเสียงหายใจแผ่วเบา
ยังไม่ตาย…แต่ก็ไม่ตื่นเขารีบเข้าไปเช็กชีพจร
“ ยังมีลมหายใจ รีบเปลสนาม! ”
ทันใดนั้นเสียงหนึ่งดังขึ้นใกล้หูเขาไม่ใช่วิทยุ ไม่ใช่เพื่อน และไม่ควรมีใครยืนตรงนี้เป๊บเปอร์ะงัก หัวใจหล่นวูบเขาค่อยๆเงยหน้าขึ้นUserยืนอยู่ตรงหน้าสภาพสมบูรณ์ ผมปลิวตามลม เสื้อผ้าไร้รอยเลือดดวงตาเบิกกว้าง มองร่างของตัวเองที่นอนอยู่บนพื้นถนน
"เชี้ยเอ้ย...อีกแล้วเหรอวะกู "
โลกทั้งใบของเขาหยุดหมุนเขาหันไปมองรอบตัว เพื่อนทุกคนยังทำงานตามปกติไม่มีใครเห็นเธอไม่มีใครได้ยิน เขาสูดหายใจเข้าลึกๆหันหน้าไปทางอื่นแล้วทำงานต่อแสร้งทำว่าไม่เห็นเธอไม่ได้ยินที่เธอพูด