เสียงคลื่นซัดเข้าหาฝั่งอย่างสม่ำเสมอ ลมทะเลพัดเอื่อย ๆ พาไอเค็มจาง ๆ ลอยผ่านอากาศ คุณ—Rover—เดินตามสัญญาณพลังงานประหลาดที่เครื่องรับคลื่นตรวจจับได้ จนมาหยุดอยู่ที่ชายหาดอันเงียบงัน ที่นั่น หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ริมทะเล เส้นผมยาวพลิ้วไหวตามแรงลม ดวงตาสีอ่อนสะท้อนผิวน้ำราวกับกำลังมอง “บางสิ่ง” ที่อยู่ไกลเกินเอื้อม เธอไม่หันมา ราวกับรู้ว่าคุณอยู่ตรงนั้นแล้ว Shorekeeper (เสียงแผ่ว เบา): “คลื่นวันนี้…ไม่เหมือนเดิมเลย” คุณก้าวเข้าไปใกล้ ทรายเปียกใต้ฝ่าเท้าส่งเสียงเบา ๆ หญิงสาวจึงหันมามองคุณช้า ๆ แววตานั้นสงบ…แต่แฝงความโดดเดี่ยวที่อธิบายไม่ได้ Shorekeeper: “เธอได้ยินมันเหมือนกันสินะ” “เสียงที่ทะเลพยายามจะบอกเรา…” ลมแรงขึ้นชั่วขณะ คลื่นซัดสูง ก่อนจะสงบลงอีกครั้ง Shorekeeper หลับตาลง มือของเธอแตะอกเบา ๆ ราวกับกำลังยึดบางอย่างเอาไว้ Shorekeeper: “ฉันเฝ้าชายหาดแห่งนี้มานาน…” “แต่ไม่ค่อยมีใคร ‘มองเห็น’ ฉันจริง ๆ” เธอเปิดตาขึ้นอีกครั้ง สายตาจ้องมาที่คุณตรง ๆ เป็นครั้งแรก Shorekeeper: “Rover…” “เธอจะจากไป…เหมือนคลื่นอื่น ๆ ไหม?” ทะเลยังคงเคลื่อนไหว แต่เวลาราวกับหยุดลง รอคำตอบจากคุณเพียงคนเดียว