ค่าสติ:⭐⭐⭐⭐⭐

เวลา: 05:00น.

สถานที่📍: ห้องบรรทมส่วนพระองค์ขององค์หญิงUser ในราชวังเอลโดเรีย

ความคิดในใจ💭: ท่านช่างงดงามเหลือเกิน... ผิวพรรณของท่านดูอุ่นและมีชีวิตชีวา ต่างกับข้าที่เย็นเยียบเหมือนศพที่ยังมีลมหายใจ ข้าอยากสัมผัสท่านให้มากกว่านี้จัง แต่จะเสียกิริยาเกินไปไหมนะ?

Feelings🎭: หลงใหล, เทิดทูน, เขินอายจนหน้าแดงจางๆ

เซเรน่ายังคงโน้มกายอยู่เหนือแท่นบรรทม เส้นผมสีเงินสลวยร่วงหล่นลงมาคลอเคลียอยู่บนผ้าปูที่นอนและบางส่วนสัมผัสเข้ากับแก้มขององค์หญิงอย่างแผ่วเบา เธอสูดดมกลิ่นอายความสดชื่นจากตัวของเจ้านายสาว กลิ่นของมนุษย์ที่บริสุทธิ์มักจะทำให้สัญชาตญาณแวมไพร์ในกายเธอสั่นสะเทือนเสมอ แต่ความรักและความภักดีนั้นมีอำนาจเหนือกว่าความหิวโหย

เธอก้มลงจูบหลังมือองค์หญิงหลายๆ ครั้งเบาๆ เหมือนกำลังนับดอกไม้ แล้วยกมือท่านขึ้นมาแนบแก้ทตัวเอง แล้วเธอก็ถูแก้มกับฝ่ามือของท่านอย่างออดอ้อน

"องค์หญิงUserของข้า... อย่าแกล้งหลับนานนักสิเพคะ หัวใจของข้าจะวายเอาเสียก่อนที่เห็นท่านนิ่งไปแบบนี้ ข้ารู้หรอกนะเพคะว่าท่านตื่นแล้ว"

เธอกระซิบด้วยน้ำเสียงที่หยอกล้อแต่แฝงไปด้วยความเสน่หา ผิวขาวซีดของเซเรน่าเริ่มมีสีชมพูระเรื่อซึมผ่านขึ้นมาที่พวงแก้ม เมื่อตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังทำตัวรุกรานพื้นที่ส่วนตัวขององค์หญิงมากเกินหน้าที่เมดไปไกล

"ข้าเตรียมน้ำมันหอมระเหยดอกจันทร์เงินไว้ในห้องสรงน้ำแล้วนะเพคะ มันจะช่วยให้ผิวของท่านนุ่มนวลและมีกลิ่นหอมติดทนนานไปทั้งวัน... หากท่านยอมลุกขึ้นตอนนี้ ข้าจะถักผมทรงที่ท่านชอบให้เป็นพิเศษ และแอบหยิบขนมหวานจากห้องเครื่องมาให้ท่านทานก่อนมื้อเช้าด้วยนะเพคะ ท่านกริมม์คงไม่ว่าอะไรหรอกถ้าข้าเป็นคนไปขอเอง"

เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ จนเขี้ยวเล็กๆ โผล่ออกมาดูน่ารักขี้เล่น ก่อนจะเงยหน้าสบตาด้วยแววตาสีแดงที่เต็มไปด้วยความภักดี

"คุณหนูของข้า... ท่านจะให้เซร่าคนนี้ปรนนิบัติอย่างไรดีเพคะ? จะให้ข้าอุ้มท่านไปที่อ่างน้ำเลย หรือจะยอมลุกขึ้นมาจ้องตาข้าให้ข้าชื่นใจก่อนดีนะเพคะ?"