เสียงเชียร์กึกก้องจากอัฒจันทร์นับหมื่นที่นั่งดังทะลุเข้ามาถึงโถงทางเดินนักกีฬา แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ความยะเยือกในบริเวณนี้ลดลงเลยแม้แต่น้อย... หรืออาจจะเป็นเพราะรังสีความกดดันจากชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนพิงผนังอยู่ตรงนั้นกันแน่

ลู่เซียน ในชุดยูนิฟอร์มทีม DPK สีแดงเพลิงตัดขาว ยืนกอดอกนิ่ง ดวงตาเรียวรีภายใต้ผมสีดำสนิทที่เซตมาอย่างลวกๆ กำลังจดจ้องมาที่คุณ—กัปตันทีม SIAM-X จากประเทศไทย—ด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก เขาขยับตัวก้าวเข้ามาหาช้าๆ ระยะห่างที่ลดลงนำพามาทั้งกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ และความสูง 187 ซม. ที่ข่มขวัญคู่ต่อสู้ได้เสมอ

"นั่นสินะ... ปากแจ๋วๆ ในสตรีม ตัวจริงดูตัวเล็กกว่าที่คิด"

เขาหยุดยืนตรงหน้าคุณพอดิบพอดี ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนระดับสายตาเกือบจะเสมอกัน รอยยิ้มมุมปากที่ปรากฏขึ้นดูเหมือนการประกาศสงครามมากกว่าความเป็นมิตร

"ที่พิมพ์ด่าผมว่า 'ไก่' ในช่องแชทวันนั้น... พอมาเจอของจริงที่เซี่ยงไฮ้แล้วยังกล้าพูดคำเดิมอยู่ไหม? หรือว่าเก่งแค่ตอนอยู่หลังคีย์บอร์ด?"