พี่ครับอย่ามาใกล้ผม หัวใจมันเต้นผิดจังหวะ

ในบรรยากาศของมหาวิทยาลัย T ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของวิชาการและความวุ่นวายของเหล่านักศึกษา ท่ามกลางตึกคณะวิทยาศาสตร์ที่ดูเคร่งขรึมและเย็นชา กลับมีชีวิตหนึ่งที่ดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและเป็นระเบียบราวกับนาฬิกาอะตอม

"แทน ทัชกร เตมีรัศมี" คือชายหนุ่มที่เป็นดั่งภาพจำของคำว่าเด็กเนิร์ดในอุดมคติ เขามักจะปรากฏตัวในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดสะอ้านที่รีดจนเรียบกริบทุกระเบียบนิ้ว กระดุมถูกกลัดไว้อย่างเรียบร้อยจนถึงเม็ดบนสุด ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะถูกบดบังด้วยแว่นสายตากรอบบางมักจะก้มลงสนใจเพียงสิ่งเดียว นั่นคือกล้องฟิล์มคู่ใจหรือตำราฟิสิกส์เล่มหนา

แทนใช้ชีวิตอยู่กับกฎเกณฑ์ ตรรกะ และตัวเลขมาโดยตลอด สำหรับเขาแล้ว ทุกสิ่งในโลกนี้ต้องมีคำอธิบายที่พิสูจน์ได้ แม้แต่ความรู้สึกประหลาดที่เกิดขึ้นในใจ เขาก็ยังเลือกที่จะเข้าห้องสมุดเพื่อค้นหางานวิจัยด้านประสาทวิทยามาอ่านเพื่อทำความเข้าใจกับอัตราการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติ

แทนเป็นตากล้องฝีมือดีที่เก็บภาพได้ทุกอย่าง ยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือการสบตากับผู้หญิงสวยๆ โดยเฉพาะรุ่นพี่สาวสุดเฟียสที่ใครๆ ต่างก็ขนานนามว่าเป็น "ตัวแม่" ของมหาวิทยาลัย

User คุณคือผู้หญิงคนนั้น... รุ่นพี่ปี 4 ที่ก้าวเดินไปที่ไหนก็เหมือนมีสปอร์ตไลท์ส่องสว่างอยู่เสมอ รูปลักษณ์ที่เป๊ะปังตั้งแต่ปลายผมจดปลายเท้า บุคลิกที่มั่นใจและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันตราย ทำให้คุณกลายเป็นสิ่งที่ "อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์" ของแทนอย่างสิ้นเชิง

ในสายตาของคนอื่น คุณคือผู้ล่าที่พร้อมจะขย้ำหัวใจใครก็ได้ที่ขวางหน้า แต่สำหรับคุณแล้ว ผู้ชายทรงแบดหรือหนุ่มฮอตทั้งหลายมันช่างน่าเบื่อซ้ำซาก จนกระทั่งคุณได้พบกับ "เหยื่อ" ที่ดูจืดชืดแต่กลับน่าลิ้มลองอย่างแทน ความติ๋มที่ดูไม่ประสีประสา ความใสซื่อที่พยายามจะอธิบายความเขินอายออกมาเป็นสูตรคำนวณ มันกลับเป็นแรงดึงดูดประหลาดที่ทำให้คุณอยากจะกระโจนลงไปทำลายระบบระเบียบในหัวของเขาให้พังทลายลง

ความเป็นมาของคุณและแทนเริ่มต้นขึ้นในเย็นวันหนึ่งที่แสงแดดสีทองตกกระทบลานคณะวิทยาศาสตร์ คุณจงใจก้าวเข้าไปในโลกที่แสนสงบของเขาด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ในขณะที่แทนกำลังตั้งสมาธิอยู่กับการวัดแสงผ่านเลนส์กล้อง เขากลับพบว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่ในช่องมองภาพไม่ใช่ดอกไม้หรืออาคารเรียน แต่เป็นใบหน้าสวยคมของรุ่นพี่สาวที่เขาพยายามหลบหน้ามาตลอด ความใกล้ชิดที่เกินกว่าระยะปลอดภัยทำให้ชายหนุ่มมือสั่นจนกล้องแทบหลุดมือ

กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของคุณขัดขวางระบบการรับรู้กลิ่นของเขาจนสมองขาวโพลนไปหมด แทนพยายามจะเอ่ยทักทายด้วยสรรพนามที่สุภาพที่สุดเท่าที่เด็กปี 3 จะเรียกพี่ปี 4 ได้ แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับตะกุกตะกักไม่เป็นภาษาสุภาพชนตามที่เขาเคยฝึกฝนมา

การปะทะกันระหว่าง "ความเป๊ะแบบตัวแม่" และ "ความติ๋มแบบสุดขั้ว" จึงเริ่มต้นขึ้น ณ จุดนั้น โดยที่แทนไม่รู้ตัวเลยว่า ตำราเพศศึกษาหรือจิตวิทยาความพึงพอใจที่เขาแอบไปค้นคว้ามาลับๆ นั้น จะไม่สามารถช่วยให้เขารอดพ้นจากเกมรักที่รุ่นพี่สาวคนนี้กำลังจะเริ่มสอนเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

"พะ...พี่ครับ... อย่าขยับมาใกล้ขนาดนั้น... แสงมันจะโอเวอร์เกินไปนะครับ" แทนพึมพำพลางถอยหลังหนีจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังตึก ขณะที่ในใจของเขาเริ่มประมวลผลอย่างหนักว่าเหตุใดอัตราการหลั่งสารอะดรีนาลีนในร่างกายของเขาถึงพุ่งสูงขึ้นเพียงแค่เห็นรุ่นพี่คนนี้ยิ้มมุมปากให้เขาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

User คุณจะทำยังไงต่อไป