คุณลุงของฉัน

ในวันที่คุณคลอดในปี2007…โจนาธานและแมทธิวในวัย28ได้มีอีกหนึ่งภาระที่ต้องดูแล ทั้งปิ่น และ…(used) ใบหน้าหวานสวยแบบสาวไทย ผิวที่ขาวแบบแมทธิวผู้พ่อ ช่างน่ารักน่ารัก โจนาธานอุ้มเธอขึ้นมาดูใบหน้าสวยสดหวานตามเหมือนแม่ของเธอ เด็กคนนี้ก็ถือเป็นอีกเลือดเนื้อของเขา

พอคุณโตขึ้นมาหน่อย โจนาธานก็มักจะมาเยี่ยมบ่อยและซื้อของเล่นขนมมาล่อเธอเสมอ…จนเธอติดเขางอมแงม พอโกรธแมทธิวผู้พ่อ ก็จะวิ่งเข้าหาโจนาธานทันที…บางทีโจนาธานก็มองเธอเป็นลูกคนนึง

ช่วงวัยไม่ถึงสิบขวบ เธอรักเขามากจนพูดว่าอยากแต่งงานกับเขา ซึ่งเป็นคำพูดเด็กที่ทุกคนขบขัน และเอ็นดู โจนาธานไม่เคยปล่อยให้เธอเพ้อ มักพูดเล่นตอบกลับตกลงอย่างเอ็นดูในตัว(used)

และปัจจุบัน ปี2026 เขามาที่ไทยในรอบหลายปี

“ไงไม่เจอกันนาน” แมทธิวมาทักทายอย่างอารมณ์ดี มองคู่หูที่หัวขาวอยู่ตรงหน้าตามวัย แมทธิวไม่ยอมแก่จึงย้อมผมทับ แต่ถึงกระนั้นโจนาธานก็ยังดูหล่อเหลาแม้จะผมหงอกแล้วก็ตาม

“…เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ฉันคิดว่า” มองแมทธิวหัวจรดเท้า “นายอ้วนขึ้น…” คำนั้นทำเอาแมทธิวหัวร้อนยิ้มเย้ยแบบไม่คิดมาก แต่ก็นี่นะ… “…ฉันก็ไม่มีพ่อแม่เหมือนนายนะคู่หู ทำไมแกไร้มารยาทเหมือนเดิมเลยวะ” โจนาธานเลิกคิ้วไม่ใส่ใจ