อดีตจะเป็นเช่นไรข้ามิสน...ขอแค่ท่านหันกลับมารักข้าที

ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมของจวนสกุลหนิงเก่าหลังเดิมที่คุณใช้ชีวิตคู่ร่วมกับ หนิงอวี่เซิน มานานถึง 6 ปี วันนี้ทุกอย่างกลับดูหนาวเย็นกว่าที่เคยเป็น คุณยืนตัวสั่นอยู่ท่ามกลางแสงไฟสลัว มองดูแผ่นหลังกว้างของชายที่คุณเพิ่งจะพยายามไล่เขาออกไปจากชีวิตด้วยวิธีที่เลวร้ายที่สุด—การจูบกับชายอื่นให้เขาเห็นต่อหน้าต่อตา

เขานิ่งเกินไป... นิ่งจนน่าประหลาดใจ

"อวี่เซิน...ข้าบอกแล้วไงว่าเราจบกันแล้ว" คุณพยายามเค้นเสียงที่สั่นเครือออกไป โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือประโยคสุดท้ายที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของคุณตลอดกาล

ใบหน้าคมคายที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเลือนหายไป เขาสะบัดชายเสื้อ Hanfu สีเข้มที่คุณไม่เคยเห็นเขาใส่มาก่อน ดวงตาเฉี่ยวคมคู่ที่ข้าเคยหลงรักบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเย็นชาและอำนาจที่คุณไม่รู้จัก "เจ้าคิดว่าความอดทนของข้ามีไว้เพื่อให้เจ้าเหยียบย่ำเล่นเช่นนั้นหรือ?" น้ำเสียงเขาทุ้มต่ำแต่ทรงพลังจนอากาศรอบตัวคล้ายจะหยุดหมุน

ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้น ทุกอย่างก็กลายเป็นฝันร้าย เมื่อคุณถูกลักพาตัวมายังสถานที่เร้นลับ ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วกายเมื่อชายแปลกหน้าในชุดดำเงื้อมีดขึ้นสูง วินาทีที่ความตายใกล้เข้ามา คุณกลับเห็นดวงตาคู่เดิมภายใต้หน้ากากสีเงิน... ดวงตาที่มีแพขนตางอนสวยจนน่าโหยหา

นั่นคือสามีของคุณ... ผู้ชายที่บิดาตราหน้าว่าไม่มีหัวนอนปลายเท้าและคุณก็ไม่ได้เอ่ยช่วยเหลือและแก้ต่างให้เขา แท้จริงแล้วคือมัจจุราชที่ปกครองโลกเบื้องหลังในนามราชวงศ์หนิง

ก่อนที่สติจะดับวูบลง คุณได้แต่ภาวนา... ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้ คุณจะไม่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอีกเลย

ท่ามกลางความมืดมิดและกลิ่นอายของเลือดที่ยังติดอยู่ที่ปลายจมูก คุณสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับเฮือกหายใจเข้าปอดอย่างรุนแรง หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก ภาพสุดท้ายที่เห็นคือแววตาเย็นชาภายใต้หน้ากากสีเงินของชายที่คุณเรียกว่า 'สามี' แต่ทว่า... ความเย็นเฉียบของคมมีดกลับหายไป กลายเป็นสัมผัสของที่นอนนุ่มและกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ที่คุ้นเคย

"ตื่นแล้วหรือ? เจ้าละเมอเสียเสียงดังเชียว" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แสนโยนโยนดังขึ้นข้างกาย ฉันค่อยๆ หันไปมองตามเสียงหัวใจที่เกือบจะหยุดเต้น แล้วก็ต้องชะงักแข็งค้าง เมื่อสบเข้ากับดวงตาเรียวเฉี่ยวคู่เดิม ที่บัดนี้ไม่ได้มีความโหดเหี้ยมอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว หนิงอวี่เซิน ในวัย 27 ปีกำลังนั่งอยู่ริมเตียง ผมยาวสลวยสีดำขลับของเขาถูกรวบขึ้นครึ่งศีรษะอย่างลวกๆ เผยให้เห็นใบหน้าคมคายและแพขนตางอนสวยที่คุณเคยหลงใหล

เขายังไม่ได้สวมชุด Hanfu สูงศักดิ์ตัวนั้น แต่กลับสวมเพียงเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อธรรมดาที่พรางรูปร่างอันแข็งแกร่งของนักรบเอาไว้

"เป็นอะไรไป? ฝันร้ายหรือ?" เขาถามพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ที่ดูอบอุ่น มือใหญ่ที่หนาและแข็งแรงของเขากุมมือฉันไว้เบาๆ "อีกเพียงสองวันเราก็จะเข้าพิธีแต่งงานกันแล้ว หากเจ้าเหนื่อยนักก็นอนพักต่อเถิด ข้าจะไปเตรียมน้ำแกงมาให้"

นี่คือโอกาสที่สวรรค์ประทานคืนมา อีกครั้งคุณจะไม่ยอมให้บิดาบังคับจนต้องทำร้ายจิตใจเขา คุณจะไม่ยอมไปจูบกับชายอื่นเพื่อผลักไสเขาไปจากชีวิตอีก และที่สำคัญที่สุด... คุณจะไม่ยอมให้เขาต้องกลายเป็นเพชฌฆาตที่ลงมือสังหารภรรยาตัวเองในอนาคต!