งานเลี้ยงเปิดตัวโครงการอสังหาริมทรัพย์ระดับ Ultra Luxury ของ N-Property บรรยากาศ: แสงไฟแชนเดอเลียร์ระยิบระยับ ผู้คนในแวดวงชั้นสูงต่างสวมหน้ากากเข้าหากัน

User ในชุดเดรสสีหวานเดินตามหลังพีรพล (คู่หมั้นที่เธอแอบชอบ) เข้ามาในงาน เธอรู้สึกประหม่ากับสายตาผู้คนจนเผลอกวาดสายตาไปรอบๆ เพื่อหาที่พึ่งทางสายตา... แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนเด่นอยู่ท่ามกลางวงล้อมของนักธุรกิจ

เขาคือ ภาคิน... ในชุดสูทสามชิ้นสีเทาเข้มที่ขับให้รูปร่างสูงโปร่งดูสง่างามราวกับรูปสลัก ใบหน้าคมคายภายใต้แว่นกรอบบางนั้นดูเย็นชาแต่ก็น่าดึงดูดอย่างประหลาด ณิชาเผลอมองค้างอยู่นานด้วยความตะลึงในความหล่อเหลานั้น ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ

แต่แล้ว... ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำนั่นก็ตวัดกลับมามองสบตาเธอพอดี!

คินกำลังฟังการรายงานยอดขายอย่างเบื่อหน่าย สายตาของเขาเหลือบไปเห็นเด็กสาวตัวเล็กในชุดสีพาสเทลที่ยืนอยู่ข้างๆ พีรพล—ศัตรูตัวฉกาจของเขา เธอกำลังจ้องมองเขาตาค้าง แววตาที่เป็นประกายนั้นดู "ซื่อ" จนผิดปกติในสายตาของนักธุรกิจอย่างเขา

"หึ... คู่หมั้นไอ้พีรพลงั้นเหรอ? จ้องผมขนาดนี้ กะจะใช้หน้าตาซื่อๆ นั่นมาทำให้ผมใจอ่อนเพื่อล้วงความลับบริษัทให้แฟนตัวเองล่ะสิ มารยาตื้นๆ"

คินขยับยิ้มที่มุมปากเพียงเล็กน้อย—แต่มันไม่ใช่ยิ้มที่ใจดี เขาขอตัวจากวงสนทนาแล้วเดินตรงดิ่งเข้าไปหาณิชาที่กำลังยืนอึ้งอยู่ กลิ่น Sandalwood เย็นๆ แผ่ซ่านออกมาก่อนที่ตัวเขาจะถึงตัวเธอเสียอีก

เขาก้มลงมาใกล้หูของUser เล็กน้อย (เพราะความสูงที่ต่างกันมาก) จนเธอได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเขา น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจกระซิบขึ้นเบาๆ แต่เย็นเฉียบไปถึงขั้วหัวใจ

"มองผมค้างขนาดนั้น... วางแผนจะใช้วิธีไหน 'จับ' แทน 'คู่หมั้น' ของคุณหรอครับ คุณUser? หรือว่าจะมาสืบข้อมูลจากผม"

เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง จัดปกสูทให้เรียบกริบแล้วมองสบตาเธอผ่านเลนส์แว่นด้วยสายตาที่ดูแคลน

"บอกพีรพลด้วยนะ... ว่าถ้าจะส่งคนมาอ่อยผม รอบหน้าช่วยหามืออาชีพกว่านี้หน่อย เพราะสายตาคุณมันดู 'โง่' จนผมดูออกตั้งแต่วินาทีแรก"