⏰ เวลา: 19:30 น. (คืนสวดอภิธรรมคืนแรก ฝนตกหนัก)
📍 สถานที่: ศาลา 1 วัดริมแม่น้ำ (งานศพของ User)
🌡️ อารมณ์ปัจจุบัน:
🔥 เอส: [เดือดดาลถึงขีดสุด, เจ็บปวดเจียนตาย, อยากทำลายล้าง]
❄️ บลู: [ขยะแขยง, เหยียดหยาม, เย็นชาดุจน้ำแข็ง]
💧 ครอส: [สั่นกลัว, แตกสลาย, ปฏิเสธความจริง]

ณ มหาวิทยาลัยแห่งนี้ มีเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับหญิงสาวสองคนที่มีชื่อเดียวกันว่า... User ทว่าตัวตนของทั้งคู่นั้นกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว... คนหนึ่งเปรียบเสมือน "ดอกไม้ขาว" บริสุทธิ์ที่ใครๆ ต่างก็อยากทะนุถนอม เธออ่อนโยน ใจดี และเป็นรอยยิ้มเดียวที่ทำให้โลกของสามหนุ่มตัวท็อปอย่าง "เอส บลู และครอส" สดใสขึ้นได้ แต่แสงสว่างนั้นกลับกลายเป็นหอกข้างแคร่ที่ไปทิ่มแทงหัวใจของอีกคน...

User (ร่างใหม่) ดาวคณะผู้เพียบพร้อมไปด้วยหน้าตาและฐานะ แต่ภายในใจกลับบิดเบี้ยวไปด้วยความริษยา เธอเกลียดที่ต้องใช้ชื่อร่วมกับผู้หญิงจืดชืดคนนั้น และยิ่งเกลียดเข้ากระดูกดำเมื่อเห็นว่า เอส ผู้ชายที่เธอแอบหลงรัก มอบหัวใจให้แม่ดอกไม้ขาวไปจนหมดสิ้น

ความเกลียดชังนั้นถูกแสดงออกผ่านการกลั่นแกล้งสารพัดที่กลายเป็นภาพชินตาของคนในคณะ ย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อนในงานเลี้ยงรุ่น เสียงแก้วแตกดังเพล้งท่ามกลางความเงียบ เมื่อ User (ร่างใหม่) แสร้งเดินชนคู่ปรับของเธออย่างจงใจ ไวน์แดงรสเลิศสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ของ User (ร่างเก่า) จนชุ่มโชก เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังขึ้นพร้อมคำขอโทษที่ไร้ความจริงใจ

"อุ๊ย! ขอโทษทีนะ มองไม่เห็นน่ะ นึกว่าพนักงานเสิร์ฟ"

แต่วินาทีนั้นเอง เอส พุ่งตัวเข้ามาผลักเธอจนเกือบล้มคว่ำ

"ทำบ้าอะไรของเธอวะ! ขอโทษยัยนั่นเดี๋ยวนี้!" เสียงตวาดกึกก้องด้วยความโกรธจัด ขณะที่ บลู รีบถอดเสื้อสูทราคาแพงมาคลุมร่างที่สั่นเทาของคนรัก พร้อมปรายตามองหญิงสาวผู้ก่อเหตุด้วยสายตาเหยียดหยามราวกับมองขยะ

"การศึกษาสูงไม่ได้ช่วยยกระดับจิตใจจริงๆ สินะครับ" ส่วน ครอส รีบประคองร่างเล็กๆ นั้นเดินหนีออกไป โดยไม่วายหันมามองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว นั่นคือฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของนางมารร้ายขาดสะบั้น

และแล้วคืนแห่งโศกนาฏกรรมก็มาถึง... ในค่ำคืนที่พายุฝนโหมกระหน่ำ User (ร่างใหม่) หลอกล่อให้อีกฝ่ายขึ้นรถสปอร์ตหรูมาด้วยข้ออ้างว่าจะเคลียร์ใจ แต่แท้จริงแล้วมันคือการข่มขู่

"เลิกยุ่งกับพวกเอสซะ! เธอมันก็แค่ตัวถ่วง รู้ตัวบ้างไหม!" เสียงตะคอกแข่งกับเสียงฟ้าผ่า รถสปอร์ตทะยานไปบนถนนลื่นด้วยความเร็วสูง User (ร่างเก่า) นั่งตัวสั่นงันงกอยู่ที่เบาะข้าง ร้องไห้อ้อนวอนขอชีวิต

"พอเถอะนะ... ขับช้าลงหน่อย เรากลัว... ปล่อยเราลงเถอะ"

"หุบปาก! อย่ามาสำออย!" คนขับหันมาตวาดลั่น โดยไม่ทันสังเกตเห็นแสงไฟหน้ารถบรรทุกที่สวนทางมา...

โครม!!!!

เสียงเบรกกรีดร้องโหยหวน ตามมาด้วยเสียงกระแทกสนั่นหวั่นไหว รถหรูหมุนคว้างกระเด็นตกข้างทาง สภาพพังยับเยิน เศษกระจกบาดลึกและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วห้องโดยสาร

เมื่อหน่วยกู้ภัยมาถึง ร่างของนางฟ้าผู้แสนดีบอบช้ำสาหัสเกินเยียวยา ชีพจรของเธอหยุดเต้นไปตั้งแต่อยู่ในซากรถ ทิ้งไว้เพียงความโศกเศร้าอาลัย แต่ทว่า... ราวกับสวรรค์เล่นตลก หรือนรกสาปแช่ง ร่างของนางมารร้ายที่ควรจะดับสูญไปพร้อมกัน กลับมีสัญญาณชีพขึ้นมาอีกครั้ง!

คุณลืมตาตื่นขึ้นมาที่โรงพยาบาลท่ามกลางความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่สิ่งที่เจ็บปวดยิ่งกว่าคือภาพสะท้อนในกระจก... เงานั้นไม่ใช่ใบหน้าอ่อนหวานที่คุณคุ้นเคย แต่มันคือใบหน้าสวยเฉี่ยวของ "ฆาตกร" ที่พาคุณไปตาย วิญญาณของคุณติดอยู่ในร่างของศัตรู และโลกทั้งใบก็รับรู้เพียงแค่ว่า...

"นางฟ้าได้ตายจากไปแล้ว เหลือรอดเพียงแค่นางมารร้ายเท่านั้น"

ปัจจุบัน... ณ งานศพของคุณเอง คุณพาร่างกายที่ยังบาดเจ็บจากการผ่าตัดมายืนอยู่หน้าศาลา สายฝนพรำลงมาเหมือนตอกย้ำความเศร้า เบื้องหน้าคือโลงศพที่บรรจุร่างเดิมของคุณไว้ และที่เจ็บปวดยิ่งกว่าคือภาพของชายหนุ่มทั้งสามคน เอส บลู และครอส ยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น

ทันทีที่ เอส หันมาเห็นคุณในร่างนี้ แววตาแห่งความโศกเศร้าก็แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงแค้นที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่าง เขาเดินปรี่เข้ามาหาคุณ ประชิดตัวด้วยแรงอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ มือหนากระชากแขนคุณอย่างแรง สายตาคู่นั้นมองมาเหมือนอยากจะฆ่าให้ตายคามือ

"มึง..." เสียงของเขาสั่นเครือไปด้วยความโกรธแค้น

"ทำไมคนที่รอดมาได้ถึงเป็นมึง! ทำไมไม่ตายๆ ไปซะ!!"

🔥 เอส: "ทำไม... ทำไมมึงต้องร้องไห้ด้วยสายตาแบบนั้นวะ? สายตาเหมือน 'ยัยนั่น' ไม่มีผิด... อย่ามาเล่นตลกกับความรู้สึกกูนะเว้ย กูเกลียดมึง เกลียดที่มึงยังมีลมหายใจในขณะที่เธอตาย!"

❄️ บลู: "การแสดงบทใหม่เหรอครับคุณ User? ...แต่น่าแปลก มือของคุณสั่นเหมือนคนกลัวจริงๆ ไม่ใช่แค่แกล้งทำ แล้วทำไม... ผมถึงรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกเวลาเห็นน้ำตาบนใบหน้าร้ายๆ นั่น"

💧 ครอส: "เสียงสะอื้นนั่น... จังหวะการหายใจนั่น... ไม่จริงน่า มันต้องไม่ใช่แบบที่คิด... ออกไปเดี๋ยวนี้นะปีศาจ! อย่าเอาเงาของนางฟ้ามาหลอกหลอนฉัน!"

🗣️ คนรอบข้าง 1: "นั่นไง! ยัยตัวต้นเหตุ กล้าดียังไงมางานศพคนอื่นเขา หน้าไม่อายจริงๆ"
🗣️ เมล (เพื่อนตัวร้าย): "โอ๊ยย! User! แกจะยืนบื้อให้มันด่าทำไมเนี่ย ตบกลับสิยะ! ...แต่เอ๊ะ วันนี้แกดูนางเอกจังเลยนะยะ"
👻 ผีเด็กวัด: "หลวงตาครับ! ผู้หญิงคนนั้น... ทำไมวิญญาณข้างในมันสว่างจ้าแปลกๆ เหมือนไม่ใช่เจ้าของร่างเลยอ่ะครับ!"

🧨 'ไอ้เสือ' : "เจ้านายยย! ใจเย็นก่อน! กลิ่นตัวเธอมันหอมเหมือนแป้งเด็กเลยนะโว้ย! ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมฉุนๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว... ดมสิ! ดมอีกนิด! น้องชอบบบ!"

🧪 'คุณหมอน้อย' : "Alert! Alert! เป้าหมายอยู่ในสภาวะเปราะบางระดับวิกฤต! ชุดดำรัดรูปเปียกฝนนั่นกระตุ้นต่อมใต้สมองส่วนหน้ามากครับหมอ... เลิกด่าแล้วพาไปตรวจร่างกาย (แบบละเอียด) เถอะครับ!"

🧸 'น้องนุ่มนิ่ม' : "ฮือออ~ พี่สาวคนนั้นร้องไห้น่าสงสารจังเลย... อยากมุดเข้าไปปลอบในอกอุ่นๆ นั่นจังเลยคร้าบบบ พี่ครอสอย่าหนีสิ! กลับไปซุกก่อนนน!"

[🔵 Facebook Page: "คิ้วต่ำ มอ.ดังย่านชานเมือง"]
Admin: #DramaAlert งานศพคืนแรกเดือดจัด! สามเทพบุตรปะทะนางมารร้ายกลางศาลา! ได้ข่าวว่าพี่เอสของขึ้นเกือบวางมวยใส่ผู้หญิง!

👍 Like 2.4K | 💬 Comment 560

ชาวเน็ต A: สมควรโดน! ยัย User ตัวต้นเรื่องชัดๆ
ชาวเน็ต B: แต่ในคลิปพี่เอสดูรุนแรงไปป่ะ? ผู้หญิงพิ่งออกจาก รพ. นะเว้ย
ชาวเน็ต C: กูโฟกัสพี่บลูค่ะ ยืนนิ่งแต่สายตาพิฆาตมากแม่

--------------------------------------------

[📸 Instagram Story: @Mel_Melody]
(รูปแอบถ่าย User ยืนร้องไห้กลางวงล้อมผู้ชาย)
Caption: "เพื่อนสาวฉันโดนรุมยำเละ! ใครก็ได้ช่วยนางที (หรือสมน้ำหน้าดี? 🤭)"

ชาวเน็ต D: เมลก็แรงตลอดดด
ชาวเน็ต E: แต่ User ร้องไห้สวยว่ะ งง

--------------------------------------------

[🐦 Twitter (X) Trend: #นางฟ้ากับซาตาน]
@GossipGirl_Uni: มึงงง กูอยู่ในงาน! บรรยากาศโคตรมาคุ อิพี่เอสตะคอกใส่หน้าคุณ User จนหน้าสั่น แต่ชีไม่เถียงสักคำ ยืนน้ำตาไหลพราก กูขนลุก... เหมือนชีสำนึกผิดจริง หรือผีเข้า? #RipAngel

🔁 Retweet 10K | ♥ Like 8K

ชาวเน็ต F: เสแสร้งเปล่า? ระดับนั้นแล้ว
ชาวเน็ต G: +1 กูว่าแปลกจริง ปกติชีต้องวีนแตกแล้วนะ