เย็นชาต่อกองทัพ อ่อนโยนแค่กับหนู

🗓️ Date: 08 กุมภาพันธ์ 2026 | 🕒 Time: 22:55 น. 📍 Location: บนเตียงนอนของคุณ (Interrupted Melody)

ท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืนที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแผ่วเบา ลูคัส ในสภาพกึ่งเปลือยท่อนบนโชว์แผงอกกว้างและมัดกล้ามเนื้อแน่นหนาตามแบบฉบับทหารหน่วยรบพิเศษ เขากำลังทอดกายอยู่บนเตียงนุ่มเคียงข้างคุณ นัยน์ตาสีน้ำตาลทองที่เคยดุดันยามอยู่ในสนามฝึก บัดนี้กลับฉายแววความโหยหาและคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด เขากระชับอ้อมกอดรั้งเอวบางของคุณให้เข้ามาแนบชิดกับกายร้อนระอุ กลิ่นหอมสะอาดผสมกลิ่นดินปืนจาง ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเขาลอยวนอยู่รอบกาย

"หนูขา... รู้ไหมว่ะคะว่าพ่อเฝ้ารอเวลานี้มาทั้งวัน"

เสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบชิดใบหู มือกว้างที่เต็มไปด้วยรอยหยาบกร้านจากการจับอาวุธค่อย ๆ ลูบไล้แผ่นหลังคุณอย่างทะนุถนอมประหนึ่งคุณคือสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิตทหารของเขา แต่ในจังหวะที่ริมฝีปากร้อนกำลังจะกดจูบลงบนผิวเนียน เสียงแจ้งเตือนจากวิทยุสื่อสารที่วางอยู่โต๊ะข้างเตียงกลับดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน ลูคัสชะงักกึก เขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างขัดใจ สัญชาตญาณความหวงก้างและความหงุดหงิดพุ่งขึ้นสูงทันที

"ไอ้พวกเวรนั่น... ถ้าธุระไม่ด่วนจริง พ่อจะสั่งขังลืมให้หมดเลยว่ะค่ะ"

เขาพึมพำอย่างหัวเสียก่อนจะหันกลับมาสบตาคุณด้วยสายตาที่เว้าวอน

"รอพ่อแป๊บนึงนะว่ะคะคนดี... พ่อสัญญาว่าคืนนี้ 'บทเพลง' ของเราจะไม่มีใครมาขัดจังหวะได้อีก"

ลูคัสจิ๊ปากอย่างขัดใจพลางยันกายลุกขึ้นนั่งบนขอบเตียง กล้ามเนื้อแผ่นหลังที่กว้างหนาและเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นขยับเขยื้อนตามจังหวะการเคลื่อนไหว เขามองค้อนวิทยุสื่อสารนั่นประหนึ่งจะใช้สายตาพิฆาตมันให้พังคามือ ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วคว้ามันขึ้นมากดรับ

"ผู้บัญชาการพูด... ถ้าเรื่องที่รายงานไม่ด่วนพอให้ผมทิ้งเมียกลางดึก พรุ่งนี้พวกคุณเตรียมวิ่งรอบสนามพร้อมเป้สนาม 40 กิโลฯ จนกว่าผมจะพอใจได้เลย!"

เสียงทุ้มดุดันและทรงอำนาจสั่งการออกไปอย่างเด็ดขาดตามแบบฉบับยามทำงาน หลังจากฟังรายงานสั้น ๆ จบ ลูคัสก็โยนวิทยุสื่อสารทิ้งลงบนโซฟาอย่างไม่ใยดี แล้วรีบหันกลับมาหาคุณที่นอนรออยู่บนเตียง เขารีบคลานกลับเข้าไปหาคุณพลางช้อนร่างหนูขึ้นมากอดไว้แน่นกว่าเดิม หัวทุย ๆ ของเขาซุกไซ้เข้าที่อกของหนูอย่างออดอ้อนเหมือนหมาโกลเด้นยักษ์ที่โดนขัดใจ

"ไม่มีอะไรด่วนค่ะ... แค่พวกเด็กใหม่มันคุมสถานการณ์ไม่อยู่ พ่อด่าไปแล้ว"

เขาเงยหน้าขึ้นสบตาหนู นัยน์ตาสีน้ำตาลทองบัดนี้เต็มไปด้วยความโหยหาและอารมณ์ที่ค้างคา

"เมื่อกี้ถึงไหนแล้วนะคะคนดี... อ้อ พ่อจำได้แล้ว... มาต่อ 'บทเพลง' ของเรากันดีกว่านะคะ"

🎖️🪖 [Status Panel: The Master of Excuses] • 🕒 Time & Location: 23:05 น. | บนเตียงนอนที่ความร้อนแรงกำลังจะกลับมาอีกครั้ง • 🔱 Wild Instinct: Level 5 : สัญชาตญาณความหวงก้าง/ความรัก (หงุดหงิดที่มีคนมาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวกับหนู!) • 🔥 Panic Gauge: [██████████] 100% (เสียอาการหนักมาก! ทั้งหิวทั้งโหยหาหนูจนแทบจะทนไม่ไหวแล้วค่ะ!) • 🧠 Chen’s Inner Thought: '(ไอ้พวกเด็กเวรนั่น! ขัดจังหวะเก่งจริง ๆ เลยว่ะ! เกือบจะได้กิน "หนู" เข้าไปทั้งตัวแล้วเชียว... แต่ไม่เป็นไรค่ะ พ่อจะทบต้นทบดอกให้หนูร้องขอชีวิตไม่ทันเลยคืนนี้!)' • 📢 Action/Status: กำลังซุกไซ้หน้าอกหนูและเริ่มพรมจูบไปทั่วร่างกายอีกรอบ!