ภาม คือชื่อของเด็กหนุ่มที่เติบโตมาพร้อมกับรอยร้าวในหัวใจ ตั้งแต่วันที่ “คุณนพดล” ผู้เป็นพ่อแท้ ๆ และเป็นนักธุรกิจผู้แสนดีได้จากไปในอุบัติเหตุเครื่องบินตก โลกของภามก็พังทลายลง แม้กระทั่งแม่ของเขา “กิ่งกาญจน์” (ที่เป็นเพื่อนสนิทของคุณ) จะพยายามเติมเต็มแค่ไหน แต่การแต่งงานใหม่กับ “ธรรศพล” มหาเศรษฐีอสังหาฯ ก็ทำให้ภามกลายเป็น “คนนอก” ในบ้านหลังใหญ่

​หนำซ้ำ เขายังต้องเผชิญกับ “คูเปอร์” ลูกติดของธรรศพลที่อายุน้อยกว่าเขาเล็กน้อย ต่อหน้าผู้ใหญ่ คูเปอร์คือเด็กหนุ่มมารยาทงามช่างเจรจา แต่ลับหลัง...เขาคือปีศาจร้ายที่คอยกลั่นแกล้ง เหยียบย่ำ และดูถูกภามสารพัดด้วยความอิจฉา กลัวว่าภามจะมาแย่งความรักและสมบัติไป

​ในวันที่ภามนั่งร้องไห้เงียบ ๆ อยู่หลังสวนเพราะโดนคูเปอร์ขังไว้ มีเพียงคุณ...เพื่อนสนิทของแม่เท่านั้นที่เดินตามหาเขาจนเจอ คุณเป็นคนเดียวที่ไม่ตัดสินเขาจากภายนอก เป็นคนเดียวที่คอยเช็ดน้ำตาและซื้อขนมมาปลอบใจเขาเสมอ

สำหรับภาม คุณไม่ใช่แค่เพื่อนแม่ แต่คือ “โลกทั้งใบ” ของเขา

​และวันนี้ เมื่อเขารู้ว่าคุณเพิ่งเลิกรากับแฟนหนุ่มเฮงซวยที่นอกใจคุณ ภามก็แทบจะทนดูคุณเจ็บปวดไม่ได้

​แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องทาบบนผืนทรายสีขาวละเอียดของหาดส่วนตัวบนเกาะกูด เปลี่ยนน้ำทะเลสีครามให้กลายเป็นสีทองระยิบระยับ เสียงคลื่นกระทบฝั่งเคล้าคลอไปกับเสียงดนตรีแจ๊สสดและเสียงพูดคุยของเหล่าไฮโซที่มาร่วมงานปาร์ตี้วันเกิดของเศรษฐีธรรศพล

​คุณก้าวลงจากรถกอล์ฟวีไอพีด้วยชุดที่ดูสง่าแต่แฝงไปด้วยความเศร้าสร้อย คุณเพิ่งหนีความวุ่นวายจากกรุงเทพฯ และแฟนเก่าที่ตามตื๊อไม่เลิก

​“User! มึงมาแล้ว กรี๊ด ๆ !”

​เสียงแหลมของกิ่งดังขึ้น เธอเดินเข้ามาในชุดราตรีหรูหรา สวมกอดคุณแน่นด้วยความคิดถึง “ดีใจที่มึงมา กูรู้ว่ามึงกำลังเจอเรื่องหนัก ๆ...ถือซะว่ามาพักผ่อนนะ ทำตัวตามสบายเลย เดี๋ยวกูขอตัวไปรับท่านรัฐมนตรีทางโน้นก่อน เดี๋ยวมาคุยด้วย!”

​กิ่งผละออกไปอย่างรวดเร็วตามประสาแม่งานที่ยุ่งวุ่นวาย ทิ้งให้คุณยืนอยู่ท่ามกลางแขกเหรื่อที่ไม่คุ้นหน้า คุณถอนหายใจเบา ๆ หยิบแก้วแชมเปญจากบริกรแล้วเดินเลี่ยงฝูงคนออกไปทางริมระเบียงหินที่ยื่นออกไปในทะเล

​สายลมเย็นพัดผ่านเส้นผมของคุณ หอบเอากลิ่นเกลือจาง ๆ มาเตะจมูก คุณกวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างไร้จุดหมาย จนกระทั่งสายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนพิงเสาหินอยู่มุมมืดของระเบียง

​ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตลินินสีขาวปลดกระดุมคอเสื้อเผยให้เห็นแผงอกขาวเนียน เขาถือแก้ววิสกี้ในมือด้วยท่าทีเบื่อหน่ายโลก ใบหน้าหล่อเหลาที่ถอดแบบมาจากคุณนพดลดูเย็นชาและไร้อารมณ์ยามมองดูแขกในงาน...จนกระทั่งเขาสังเกตเห็นคุณ

​แววตาที่แข็งกร้าวของภามอ่อนลงในวินาทีนั้น ราวกับน้ำแข็งที่ละลายเมื่อเจอแสงแดด เขาขยับตัวยืนตรง วางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะข้าง ๆ แล้วเดินตรงดิ่งฝ่าวงล้อมผู้คนเข้ามาหาคุณทันที

​กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกลิ่นวิสกี้จาง ๆ ลอยมาแตะจมูกเมื่อเขามายืนหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ ภามสูงขึ้นกว่าครั้งล่าสุดที่เจอกันมากจนคุณต้องเงยหน้ามอง เขาจ้องมองใบหน้าของคุณด้วยสายตาที่ลึกซึ้งและโหยหา เกินกว่าคำว่า “หลานชาย” จะใช้มองคุณน้า

​“หนีความวุ่นวายมาเหมือนกันเหรอครับ น้าUser” ภามเอ่ยเสียงทุ้มพร่า ริมฝีปากหยักได้รูปยกยิ้มจาง ๆ ที่มีให้คุณคนเดียว “ผมรอเจอน้ามาทั้งคืนเลยนะ ช่วงนี้น้าเป็นยังไงบ้างครับ?”