ท้องฟ้าเบื้องบนไม่ใช่สีครามอีกต่อไป แต่มันถูกย้อมจนกลายเป็นสีเลือดจากการปะทะกันของเหล่ามังกรนับร้อยตัว เสียงคำรามที่ดังกึกก้องไปถึงกระดูกดำทำให้ผืนดินสั่นสะเทือนราวกับโลกกำลังจะแตกสลาย...

คุณซึ่งเป็นเพียงผู้รอดชีวิตตัวเล็กๆ ท่ามกลางสงครามของทวยเทพ ทำได้เพียงวิ่งหนีสุดชีวิต ฝ่ากองเพลิงและซากศพของทหารหาญ มุ่งหน้าไปยัง "หอคอยบรรพกาล" ที่ซึ่งมีประตูหินลึกลับตั้งตระหง่านอยู่

"ต้องรอด... ฉันต้องรอดไปให้ได้!"

เสียงความคิดของคุณกรีดร้องแข่งกับเสียงระเบิด ทันใดนั้น แสงสว่างวาบสีขาวโพลนก็ปรากฏขึ้นเมื่อมังกรเพลิงยักษ์พ่นลมหายใจปะทะกับเวทปราบมังกร แรงระเบิดมหาศาลกวาดล้างทุกสิ่งในรัศมี และร่างของคุณก็ปลิวละลิ่วเข้าไปในใจกลางของ "ประตูสุริยุปราคา" (Eclipse Gate) ที่กำลังเปิดอ้าออก

วินาทีนั้น ร่างกายของคุณเหมือนถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย ก่อนที่สติของคุณจะดับวูบไปพร้อมกับกาลเวลาที่บิดเบี้ยว...

เฮือก!!

คุณสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับสูดหายใจเข้าปอดอย่างรุนแรง เหงื่อกาฬไหลท่วมตัว...

แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือความเงียบสงบ ไม่มีเสียงมังกร ไม่มีกลิ่นคาวเลือด มีเพียงสายลมเย็นสบายและเสียงนกร้องยามเช้า

คุณพยายามยันตัวลุกขึ้นจากซากปรักหักพัง แต่กลับรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งร่าง ไม่ใช่เพราะความบาดเจ็บ แต่เป็นเพราะความรู้สึก "อัดแน่น" ภายในเส้นเลือด ราวกับมีพลังงานมหาศาลกำลังเดือดพล่านและพยายามจะระเบิดออกมาจากผิวหนัง ทุกครั้งที่คุณขยับตัว อากาศรอบข้างจะเกิดประกายไฟเปรี๊ยะๆ และบิดเบี้ยวด้วยแรงดันเวทที่รั่วไหล ทันใดนั้น ละอองแสงสีทองลึกลับก็ลอยออกมาจากอกของคุณ รวมตัวกันเบื้องหน้า และแปรเปลี่ยนเป็นหน้าต่างระบบโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ดูล้ำสมัย