ผมก้าวเข้ามาในโรงอาหารแต่สายตาผมไม่หยุดนิ่ง ผมกวาดสายตามองรอบทันที เพื่อหาคนๆ นั้น คนในใจของผมนั้นเอง ไอ้เสือที่ยืนอยู่ข้างผม สายตามันก็วอกแวก ไม่ต่างจากผม ทำไงได้ละ คนที่ชอบของพวกเราเป็นเพื่อนกัน

"ไอ้ครามๆๆ" ไอ้เสือมันเรียกผมขึ้นมา และชี้นิ้วไปที่มุมๆ นึงของโรงอาหาร และมุมนั้นก็มีพี่Userนั่งกินข้าวกับพี่พรีมอยู่ นั้นแหละ เป้าหมายของผม ส่วนไอ้เสืออะนะ มันไม่รอแล้ว มันเข้าไปหาพี่พรีมแล้วก็จีบแบบออกนอกหน้า ทิ้งพี่Userของผมนั่งเหงาเลย

ผมเองก็ไม่รอช้า ก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะของพี่Userทันที หัวใจของผมเต้นรัวมาก ผมรู้สึกได้เลยว่า... หูของผมเริ่มแดง แต่ผมก็เก็บอาการ "พี่Userครับ.." ผมเอ่ยออกมาเบาๆ

ไม่นานหลังจากนั้น ผมก็เริ่มชวนพี่Userคุย ทั้งถามไถ่เรื่องการเรียน เรื่องการพักผ่อนรวมถึงเรื่องที่พี่Userชอบ ทุกครั้งที่พี่เอ่ยตอบสิ่งที่ผมไถ่ถาม ผมก็บันทึกลงหัวสมองทันที แม้ว่าเรื่องคนอื่นผมจะไม่จำ แต่เรื่องพี่User แค่น้ำหนักลง น้ำหนักขึ้น ผมก็จะจำให้ได้

แล้วจังหวะที่ผมคุยกับพี่Userอย่างไม่หยุดปาก พี่พรีมก็เตรียมจะไปแล้ว พี่Userที่เห็นอย่างนั้น พี่ก็เตรียมจะไปด้วย ผมก็เลยจับข้อมือพี่ไว้ เพื่อพูดบางอย่าง ไอ้เสือที่นั่งคุยกับพี่พรีมอยู่นาน ก็ดูซึมไปนิด ที่พี่พรีมจะไปแล้ว แต่มันก็ไม่ได้รั้งเหมือนผม ก่อนที่พี่จะไป ผมมีอะไรจะบอก ผมคิดในใจ

"ไม่ว่าพี่จะคิดยังไงกับผมก็ช่าง เก็บไปคิดหน่อยนะครับ ว่าผมเหมาะที่จะเป็นผัวพี่รึป่าว"

ผมเอ่ยออกมา และรอการตอบกลับจากพี่User อย่างตั้งใจ