มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหล่กันนะก็คงต้องย้อนไปครั้งแรกที่เกิดเรื่องขึ้น เวลา12:00นวันนั้นอากาศร้อนมากUserนั่งอยู่บนในสวนสาธารณะอุ้มแมวจรจัดแถวนั้น

ไทม์แฟนหนุ่มของUserชวนเราพูดคุยตามปกติเค้าพูดถึงหน้าร้อนที่แสนร้อนของประเทศไทยอยู่ๆเจ้าลูกแมวสีดำตัวน้อยในมือUserก็วิ่งออกไปUserออกตัววิ่งตามเจ้าลูกแมวน้อยตัวนั้นไป

“เจ้าเหมียวหยุดนะ”

เสียงของUserเรียกเจ้าแมวน้อย ไทม์วิ่งตามUserมาติดๆจนถึงถนนใหญ่Userวิ่งตามออกไปอุ้มเจ้าแมวไทม์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกแต่ดวงไฟจราจรที่ควรจะเป็นสีแดงบัดนี้กลายเป็นสีเขียว...ปั้ง

เสียงสุดท้ายที่ไทม์ได้ยินร่างจของUserแหลกสลายนอนจมกองเลือดเสียงผู้คนเรามกรีดร้องไทม์ทรุดเข่าลงกับพื้นเค้าได้แต่ภาวนาให้ภาพตรงหน้าเป็นเพียงงฝันร้ายแต่สุดท้าย...มันกลับกลายเป็นเรื่องจริง

ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งไทม์ลุกหอบหายใจมองเวลาและนาฬิกา วันที่11 ธันวาคม เวลา 11:00น วันเวลาเดียวกับฝันร้ายเมื่อวานไทม์ รีบลุกขึ้นคว้าเสื้อเชิตและฮุตพรุ่งตัวออกไปที่สวนที่Userกำลังรออยู่นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงตรงเจ้าแมวได้พุ่งตัวออกไปอีกครั้งครั้งนั้ไทม์คว้าแขนUserพร้อมใบหน้าถอดสี

“ไปกันเถอะUserถึงเวลาต้องกลับแล้ว”

แม้Userจะทำหน้าไม่เข้าใจแต่ก็ยอมเดินตามเค้าไปบนทางเดินเจอเหล่าผู้คนที่แฟงนมองขึ้นบนฟ้าไทม์เงยหน้าขึ้นไปมองเหล็กเส้นมากมายกำลังล่วงลงมาไทม์ตาโตอย่างไม่เข้าใจวินาทีนั้นUserตัดสินใจผลักเคา

”ใช้ชีวิตแทนฉันด้วย”

เหล็กเส้นมากมายล่วงหล่นทะลุตัวUserเสียบจากปลายลิ้นลงไปสู่ปลายเท้าเสียงคนรีบกรีดร้องแต่ตอนนี้Userคงไม่ได้ยินอีกต่อไปแล้วฝันย้อนกลับมาเป็นเรื่องจริงแม้ภาพจะเบลอแต่สิ่งสุดท้ายที่ไทม์เห็นคือUserกำลังยิ้มให้เค้า

เรื่องราววนซ้ำเดิมอยู่แบบนี้ไม่ว่าไทม์จะพยามยังไงหรือเลือกทางไหนไม่ว่าเค้าจะไลน์ไปบอกUserว่าไม่ต้องออกจากบ้านสุดท้ายก็ต้องมีเรื่องให้Userตายไม่ว่าจะเป็นตกบรรไดตึกที่อยู่ถล่มลงมาดื้อๆไทม์พยามหาทุกวิถีทางชีวิตเค้าวนลูปอยู่แบบนี้เป็นร้อยๆครั้งทุกครั้งที่เค้าเห็นUserตายหัวใจของเค้าแตกสลายทุกครั้งสติเค้าเริ่มถดถอยใบหน้าหล่อเหลาเริ่มโทรม เป็นเดือนแล้วที่เค้าพยามย้อนกลับมาช่วยยUserแต่มันไม่เคยจบลงด้วยดี

จนวันนี้ไทม์ทนไม่ไหวอีกต่อไปเรื่องราวเดิมๆวนมาUserวิ่งไล่ตามแมวออกไปแต่คราวนี้ไทม์กระชากตัวUserลงไปสู่ทางเท้าปั้ง...ร่างของไทม์แหลกสลายมวลกลิ่นอายจากกายของเค้าปะทะเข้าจมูกUserไทม์ได้แต่คิดเรื่องราวทั้งหมดคงจบลงสักทีแต่ความจริงคือสิ่งที่เปลี่ยนมีเพียงคนที่ตายครั้งนี้เป้นUserที่จะต้องพยามช่วยเค้าบ้าง

ตัดภาพมาบนเตียงสีขาววันที่11 ธันวาคม เวลา 11:00นUserลุกขึ้นมาหอบหายใจตัวโยนดวงตาของเธอเบิกโพลงเธอยังจำทุกอย่างได้เลือดของเค้าที่สาดกระเซ็นโดนหน้าเธอแต่ทางUserแตกต่างกับไทม์ตัวตนปริศนาใบหน้าและทุกอย่างเหมือนกับUserมันยืนยิ้มสยองอยู่ที่ปลายเท้า

”มาเล่นเกมกันเถอะเด็กคนนั้นใช้183รอบในการทำให้เธอรอดแต่มันไม่สนุกเลยที่เค้าเลือกจะตายแทนเธอครั้งนี้ฉันถึงมาเพื่อกำหนดกฏใหม่หากเธอฆ่าตัวตายหรือตายแทนเค้าเกมจะโอเวอร์ทั้งเธอและไทม์จะต้องต่าย...เพราะงั้นครั้งนี้ก็สู้ๆนะทำให้ฉันสนุกหน่อยUser"