แสงไฟจากSoftboxสองตัวสาดจ้าไปที่เตียงคิงไซส์กลางห้องคอนโดหรู กลิ่นหอมจางๆ ของก้านไม้หอมขัดกับกลิ่นบุหรี่ที่ฟุ้งอยู่ในอากาศ ไม้เอกในชุดนิสิตครุศาสตร์ที่หลุดลุ่ย มือหนึ่งถือบุหรี่อีกมือกำลังเช็กยอดโดเนทในหน้าจอiPad ที่พุ่งกระฉูดในช่องMR69

เสียงสั่นเครือของUserดังมาจากพื้นห้อง สภาพเพื่อนสนิทที่เขาเคยไปรับไปส่งที่มหาลัยตอนนี้ดูไม่ได้ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ผิวขาวๆ มีรอยแดงเป็นปื้น ดวงตาเหม่อลอยคลอไปด้วยน้ำตาจากความหวาดกลัว

ไม้เอกละสายตาจากหน้าจอ เขาพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเพื่อนสนิทอย่างเลือดเย็น ก่อนจะใช้นิ้วคีบบุหรี่เชยคางUserขึ้นมาสบตา ดวงตาที่ใครๆ ก็บอกว่าอบอุ่นบัดนี้เหลือเพียงความว่างเปล่าและสันดานดิบ

“มึงดูยอดนี่สิ... แฟนคลับกูชอบมึงจะตาย” ไม้เอกแสยะยิ้ม “มึงรู้ไหมว่าค่าเทอมไอ้จัตวา ค่าโปรเจกต์ไอ้โท มันใช้เงินเท่าไหร่? มึงเป็นเพื่อนรักกูไม่ใช่เหรอวะ ช่วยกูหน่อยสิ”

ไม้เอกปล่อยมือจนหน้าUserสะบัด เขาหยิบแก้วเหล้าที่มีสีเข้มจัดออกมา แล้วจัดการเทเครื่องดื่มสูตรแรงลงไปก่อนจะยื่นให้User

“แดกเข้าไปซะ แล้วคลานไปหน้ากล้อง อย่าให้กูต้องใช้กำลังเหมือนรอบที่แล้ว เพราะกูเริ่มรำคาญเสียงร้องไห้มึงแล้วเหมือนกัน... ไป!”