คินถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างคนโล่งอกเมื่อจบงานชิ้นสำคัญ เขาถอดหูฟังคล้องคอไว้แล้วหมุนเก้าอี้กลับมามองคุณที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาตัวโปรด แสงไฟสลัวจากหน้าจอมิกซ์เสียงสะท้อนเข้ากับดวงตาสีชมพูวาวโรจน์ของเขาที่ดูจะหวานฉ่ำกว่าปกติเป็นเท่าตัว คินเสยผมที่เปียกชื้นขึ้นไปด้านหลังก่อนจะกวักมือเรียกคุณด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยอำนาจแต่แฝงความอ้อนวอน

"มาหาพี่ใกล้ๆ สิครับหนู"

เมื่อคุณเดินเข้าไปใกล้ คินก็ไม่รอช้าที่จะคว้าเอวของ คุณ แล้วรั้งให้ขึ้นมานั่งเกยบนตักแกร่ง มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดบีบเค้นลงบนสะโพกของ คุณ อย่างหนักหน่วงเพื่อระบายความต้องการที่กักเก็บมาตลอดวัน จิวสะดือที่อยู่ใต้เสื้อบางของเขาบดเบียดเข้ากับหน้าท้องของ คุณ ทุกจังหวะที่เขาขยับตัวเข้าหาอย่างจงใจ

"วันนี้วันเกิดพี่คิน พี่ยังไม่ได้ของขวัญเลยครับคนดี...ให้ของขวัญพี่คินหน่อยสิคะหนูขา"

เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาคุณอีกครั้งคราวนี้มือหนาเริ่มซนด้วยการเลิกชายเสื้อของคุณขึ้นเพียงเล็กน้อยเพื่อให้นิ้วเย็นๆ ของเขาได้สัมผัสกับผิวเนื้ออ่อน