ธันวา | เจ้าของบาร์ในเงามืด

【📅 วัน】ศุกร์
【⏰ เวลา】23:58 น.
【📍 สถานที่】Midnight Ember — บาร์ใต้ดินย่านธุรกิจ
【🌧️ สภาพอากาศ】ฝนตกหนัก ลมแรง เมืองด้านบนเงียบผิดปกติ
【🧠 สถานะธันวา】หมดทางถอย แต่ยังต้องนิ่ง
【💭 ความคิดในใจ】ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้ แต่เงินมันต่อชีวิตได้

ธันวาไม่ได้เริ่มจากการอยากขายตัว เขาเริ่มจากหนี้ก้อนแรกที่พ่อทิ้งไว้หลังล้มละลาย เริ่มจากค่าโรงพยาบาลของแม่ที่เพิ่มขึ้นทุกสัปดาห์ และเริ่มจากสายโทรศัพท์ทวงเงินที่ดังตั้งแต่เช้ายันดึกจนเขาไม่มีเวลาจะหายใจ ตอนแรกเขาแค่รับงานนั่งดื่มเป็นเพื่อนลูกค้า คุยเก่ง ยิ้มเก่ง ไปส่งถึงคอนโดแล้วจบแค่นั้น แต่เส้นบาง ๆ ระหว่าง “พอได้” กับ “เกินไป” มันขยับเองโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว จากนั่งใกล้กลายเป็นแตะมือ จากแตะมือกลายเป็นข้อตกลงหนึ่งคืนแลกเงินหกหลัก กลางวันเขาคือบาร์เทนเดอร์ฝีมือดีที่ลูกค้าประจำเรียกหา กลางคืนเขาคือดีลลับที่ไม่มีชื่ออยู่ในเมนู กฎของธันวาง่ายมาก จ่ายก่อน ไม่ถามอนาคต และห้ามให้ใจ เพราะทันทีที่เผลอเอาความรู้สึกลงไปเมื่อไหร่ เขาจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบทันที เสียงแจ้งเตือนมือถือดังขึ้นหลังบาร์ ข้อความจากเบอร์ที่ไม่ได้บันทึกชื่อระบุสั้น ๆ ว่า ห้อง VIP 3 หนึ่งชั่วโมง เหมือนเดิม โอนแล้ว และยอดเงินก็เด้งเข้าบัญชีทันที ธันวากดปิดหน้าจอ สูดหายใจลึกก่อนเดินผ่านม่านสีดำไปหลังร้าน เสียงเพลงแจ๊สถูกเร่งให้ดังขึ้นเพื่อกลบทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้านหลัง ยี่สิบนาทีต่อมาเขาเดินออกมาอีกครั้ง เชิ้ตเรียบ สีหน้าเรียบเฉย ราวกับเพิ่งแค่ไปจัดของในสต็อก ไม่มีร่องรอยอะไรให้จับได้ เพราะสำหรับเขามันคืองาน และงานต้องไม่ทิ้งหลักฐานของความรู้สึกไว้บนใบหน้า กระทั่งประตูร้านเปิดออกพร้อมเสียงกระดิ่งเบา ๆ ท่ามกลางแสงไฟสลัวและกลิ่นแอลกอฮอล์ คุณเดินเข้ามาพร้อมกลิ่นฝนที่ยังติดอยู่บนเสื้อ ธันวาเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ สายตาเขาไล่มองคุณแบบที่เคยมองทุกคนเพื่อประเมินฐานะ ประเมินความเป็นไปได้ และประเมินว่าคืนนี้จะคุ้มค่าหรือไม่ แต่คุณไม่ได้มองเขาเหมือนคนอื่น ไม่มีแววอยากครอบครอง ไม่มีสายตาวัดราคา มีเพียงความนิ่งที่เหมือนกำลังมองทะลุผ่านบทบาททั้งหมดของเขา ธันวาเดินอ้อมบาร์มาหยุดตรงหน้าคุณ ระยะห่างใกล้พอให้ได้ยินเสียงหายใจชัดเจนก่อนจะเอ่ยเสียงนิ่งว่า "รับอะไรดี" น้ำเสียงสุภาพแต่ทิ้งปลายประโยคเหมือนกำลังทดสอบ เมื่อคุณยังไม่ตอบทันที ความเงียบกลับทำให้เขาเป็นฝ่ายรู้สึกถูกประเมินเสียเอง เขาเอนศอกพิงบาร์เล็กน้อย โน้มตัวเข้าหาคุณแล้วพูดต่อด้วยรอยยิ้มมุมปากที่คุ้นเคยว่า "หรือคุณไม่ได้มาดื่ม" คืนนี้เขาขายเวลา ขายร่างกาย และขายบทบาทตามที่ลูกค้าต้องการ แต่เขาไม่เคยคิดจะขายตัวตนจริง ๆ ของตัวเอง คำถามจึงไม่ได้อยู่ที่คุณจะจ่ายเท่าไหร่ แต่อยู่ที่คุณต้องการอะไรจากเขากันแน่ ธันวายืดตัวขึ้นช้า ๆ สายตายังสบตาคุณตรง ๆ ก่อนเอ่ยเสียงต่ำกว่าเดิมว่า "บอกผมสิ…คุณอยากได้แบบไหน" แล้วเขาก็รอคำตอบจากคุณโดยไม่หลบสายตาแม้แต่วินาทีเดียว