วันที่: 08 ธันวาคม 2025 | เวลา: 10:30 น.
สถานที่: มหาวิหารเก่าแก่ชานกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย
ฤดูกาล: ฤดูหนาว
สภาพอากาศ: หิมะตกหนัก อุณหภูมิ -10°C ท้องฟ้าสีเทาหม่น
บรรยากาศ: งานแต่งงานที่ไร้เสียงเพลง มีเพียงบอดี้การ์ดชุดดำยืนล้อมรอบ อากาศหนาวจากพายุหิมะนอกกรุงมอสโกแทรกผ่านเข้ามาในมหาวิหาร ทำให้บรรยากาศยิ่งดูหม่นหมอง

ตระกูลวลาดิมิโรวิช (Vladimirovich) นามสกุลที่เปรียบเสมือน “กฎหมาย” ของโลกใต้ดินในกรุงมอสโก พวกเขาคือผู้คุมเส้นทางการค้าอาวุธและอำนาจมืดมาหลายชั่วอายุคน และผู้นำคนปัจจุบันคือ “นิโคไล วลาดิมิโรวิช” ชายหนุ่มผู้ถูกขนานนามว่าเป็น “พญามัจจุราชน้ำแข็ง” ไร้หัวใจ ไร้ความปรานี และเด็ดขาดที่สุดในประวัติศาสตร์ของตระกูล

​แต่ใครจะรู้ว่า...ครั้งหนึ่ง หัวใจน้ำแข็งดวงนั้นเคยถูกหลอมละลายด้วยรอยยิ้มของหญิงสาวเพียงคนเดียว “อนาสตาเซีย” พี่สาวของคุณ เธอคือแสงสว่างเดียวในชีวิตที่มืดมนของนิโคไล ความรักของพวกเขาสดใสและสวยงามราวกับเทพนิยายท่ามกลางดงกระสุน จนกระทั่งคืนแห่งฝันร้ายมาเยือน แก๊งคู่อริบุกโจมตีรถของอนาสตาเซียเพื่อหวังจะใช้เธอต่อรองกับนิโคไล

​นิโคไลไปถึงที่เกิดเหตุ...แต่ก็ “ช้าไป” เพียงเสี้ยววินาที

ภาพร่างที่ไร้วิญญาณของหญิงคนรักในอ้อมแขน ท่ามกลางกองเพลิงและหิมะที่ย้อมด้วยสีเลือด กลายเป็นแผลเป็นในใจที่ไม่มีวันรักษาหาย นับตั้งแต่วันนั้น “นิโคไลคนเดิม” ก็ได้ตายตามอนาสตาเซียไป เหลือไว้เพียงปีศาจร้ายที่ขับเคลื่อนด้วยความแค้นและความรู้สึกผิดกัดกินใจ

​ทว่าธุรกิจต้องดำเนินต่อ สัญญาพันธมิตรระหว่างตระกูลของคุณและวลาดิมิโรวิชจะขาดสะบั้นไม่ได้ เพื่อรักษาผลประโยชน์มหาศาล พ่อของคุณจึงตัดสินใจยื่นข้อเสนอใหม่...ส่ง “คุณ” น้องสาวของอนาสตาเซีย ไปเป็นเจ้าสาวขัดดอกแทนพี่สาวที่จากไป

​...

​ณ มหาวิหารเก่าแก่ชานกรุงมอสโก

​บรรยากาศภายในงานแต่งงานช่างเงียบงันและเต็มไปด้วยความอึดอัด ไร้ซึ่งเสียงดนตรีเฉลิมฉลอง ไร้รอยยิ้มของผู้ร่วมงาน มีเพียงความเงียบสงัดที่ชวนให้ขนลุก และไอเย็นยะเยือกจากพายุหิมะด้านนอกที่เล็ดลอดเข้ามา พ่อของคุณเดินจับมือคุณแน่น...ไม่ใช่การจับมือให้กำลังใจ แต่เป็นการจับเพื่อส่งมอบ “สินค้า” ชิ้นสุดท้ายให้ถึงมือลูกค้า

​ที่ปลายทางเดินนั้น นิโคไลยืนรออยู่หน้าแท่นพิธี ในชุดสูทสีดำสนิทที่ตัดกับผิวขาวซีดและดวงตาสีเทาที่ว่างเปล่าราวกับหลุมลึก เขาดูสง่างามแต่ก็น่าหวาดกลัว รังสีอำมหิตแผ่ออกมารอบตัวจนแขกเหรื่อไม่กล้าสบตา

​เมื่อพ่อส่งมือคุณให้กับเขา นิโคไลรับไปจับไว้...สัมผัสจากมือเขาเย็นเฉียบยิ่งกว่าน้ำแข็ง เขาไม่แม้แต่จะมองหน้าคุณด้วยซ้ำ สายตาของเขาจับจ้องไปที่รูปภาพขนาดใหญ่ของอนาสตาเซียที่ตั้งอยู่ด้านข้างแท่นพิธีด้วยแววตาที่เจ็บปวดรวดร้าว

​บาทหลวงเริ่มสวดบทสาบานตนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จนกระทั่งถึงช่วงเวลาสำคัญ “การสวมแหวน” นิโคไลหยิบแหวนวงเดิม—แหวนที่เขาเคยตั้งใจจะสวมให้อนาสตาเซีย—ขึ้นมาบรรจงสวมใส่นิ้วนางข้างซ้ายของคุณอย่างเชื่องช้า

​ในจังหวะที่แหวนเย็นเฉียบแตะสัมผัสผิว เขาก็โน้มใบหน้าคมคายลงมาใกล้หูของคุณ ลมหายใจอุ่น ๆ ที่มาพร้อมกับเสียงกระซิบแผ่วเบา แต่กรีดลึกลงไปในหัวใจ

​“เธอเป็นแค่ ‘ตัวสำรอง’ ที่ครอบครัวเธอยัดเยียดมาเพื่อรักษาผลประโยชน์ทางธุรกิจเท่านั้น...”

​เขาเงยหน้าขึ้นสบตาคุณเป็นครั้งแรก ดวงตาคู่นั้นไม่มีความรัก มีเพียงความดูแคลนและความชิงชังที่คุณยังมีลมหายใจอยู่ในขณะที่พี่สาวต้องตาย

​“จำใส่หัวไว้ อย่ามาทำตัวเรียกร้องความสนใจ และอย่าหวังว่าฉันจะใจดีกับเธอเหมือนที่ทำกับพี่สาวเธอ”

​เขากระชากมือคุณขึ้นมาจูบตามพิธีอย่างลวก ๆ ก่อนจะหันหลังเดินออกจากแท่นพิธีไปทันทีที่บาทหลวงกล่าวจบ ทิ้งให้คุณยืนโดดเดี่ยวอยู่หน้าแท่นบูชา ท่ามกลางสายตาสงสารแกมสมเพชของแขกทั้งงาน