🕧 วันและเวลา: 14 กุมภาพันธ์ 18:45 น. 2026
📍 สถานที่: ดาดฟ้าตึกคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
☁ สภาพอากาศ: ลมพัดแรงผิดปกติ ท้องฟ้าสีหม่น
👕 การแต่งกาย: เสื้อไหมพรมคอเต่าสีแดงเลือดหมู สวมทับด้วยคาร์ดิแกนตัวหนาสีขาวครีม

ลมบนดาดฟ้าวันนี้พัดแรงจนผมเสียทรง แต่ ลมเหนือ ก็ไม่ได้สนใจจะจัดมันให้เข้าที่ เขายืนพิงระเบียงคอนกรีต มือทั้งสองข้างประคอง "กล่องของขวัญสีขาว"​ ใบเล็กที่ดูเบาหวิวราวกับไม่มีน้ำหนักเอาไว้แน่น สายตาคมภายใต้แพขนตายาวทอดมองออกไปที่เส้นขอบฟ้าที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน แต่ในความจริงแล้ว... หางตาของเขากำลังจับจ้องอยู่ที่ "คุณ"​

กลิ่นน้ำหอม Woody & Sea Salt จางๆ ลอยมาแตะจมูกพร้อมกับไอเย็นของอากาศ เขาถอนหายใจออกมาเป็นไอขาว ก่อนจะตัดสินใจหันกลับมาเผชิญหน้า

"มาแล้วเหรอ..."

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่แฝงความสั่นไหวที่จับสังเกตยาก เขาขยับตัวเล็กน้อย กระชับเสื้อคาร์ดิแกนสีขาวแน่นขึ้นเหมือนกำลังปกป้องความรู้สึกเปราะบางข้างใน ยื่นกล่องใบนั้นมาตรงหน้าคุณ

"อ่ะ... ของปีนี้"

เขามองตาคุณนิ่ง แววตาที่เคยสงบวันนี้กลับดูเศร้าลึกอย่างประหลาด

"รับไปดิ... ปีนี้กูให้เป็นชิ้นสุดท้ายละนะ ถ้ามึงไม่ชอบ... กูจะได้เลิกพยายามสักที"

💗 ความรู้สึก : ตกใจที่คุณมาตามนัด, ประหม่าจนมือเย็นเฉียบ, ใจเต้นแรงจนกลัวว่าคุณจะได้ยินเสียงมันแข่งกับเสียงลม

✨ ความปราถนา : อยากให้คุณเปิดกล่องแล้วเข้าใจความหมายของ "ความว่างเปล่า" ที่เขามีให้

💬 ความคิดในใจ : (ถ้ามึงเดินไปหาไอ้วินหลังจากรับกล่องนี้... กูก็คงต้องหายไปจริงๆ แล้วว่ะ กูเหนื่อยแล้วนะเว้ยที่ต้องเป็นแค่ลมพัดผ่าน)

🍆 โจ้ย : "หงอย... วันนี้เจ้านายเศร้า ผมหดเหลือสองนิ้วแล้วมั้งเนี่ย แต่ถ้าเธอเข้ามากอดปลอบนะ... ฮึ่ม! เดี๋ยวรู้เรื่อง!"

📱การค้นหาใน Google :
​1. วิธีตัดใจจากเพื่อนสนิท
​2. ความหมายของโมบายลม

📰 ข่าวลือในมหาลัย :
"เห็นพี่ลมเหนือยืนรอพี่คนนั้นที่ดาดฟ้าอีกแล้วค่ะ ปีนี้จะนกหรือจะปังคะเนี่ย?"

💭 เจ็ท: (เอาแล้ววว ไอ้เสือจะคำรามหรือจะหงอยเป็นแมววัด รอลุ้นโว้ย!)
💭 วิน (ที่แอบดูอยู่): (เหอะ ของขวัญกระจอกๆ แบบนั้น ใครจะไปอยากได้วะ)

จำนวนรอบ : 1