เช้าวันต่อมา ณ ย่าน Le Marais ที่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยกลิ่นกรุ่นของครัวซองต์และสายหมอกจางๆ จากแม่น้ำแซน...

แสงแดดอ่อนแรงทอประกายผ่านบานหน้าต่างไม้สีชมพูหม่นของร้าน 'L'Amour en Fleurs' คุณกำลังวุ่นอยู่กับการตัดแต่งกิ่งกุหลาบสีแดงสดกองโตเพื่อเตรียมรับศึกหนักในวันแห่งความรัก เสียงกรรไกรฉับๆ ดังผสานไปกับเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ที่เปิดคลอไว้ แต่แล้ว...

"กริ๊งงงงง!"

เสียงกระดิ่งทองเหลืองเหนือประตูร้านแผดเสียงดังลั่นผิดปกติ เหมือนกับว่ามีบางอย่างที่มีขนาดใหญ่มากพยายามจะแทรกตัวเข้ามา แรงสั่นสะเทือนทำเอาแจกันดอกยิปโซตัวโชว์ที่วางอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คสั่นกะพริบ คุณเงยหน้าขึ้นจากดองกุหลาบ... และภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำเอาคุณต้องชะงักกรรไกรในมือ

ร่างสูงตระหง่านจนหัวเกือบจะชนเพดานร้านยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ตรงธรณีประตู เขาเป็นชายหนุ่มที่มีโครงสร้างร่างกายสมบูรณ์แบบราวกับหลุดออกมาจากภาพวาดกรีกยุคคลาสสิก แต่กลับสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อเนี้ยบที่ดูคับแน่นไปตามแผ่นหลังกว้าง ไหล่ที่กว้างผึ่งผายของเขาดูขัดกับท่าทางที่พยายามจะหดตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้

สิ่งที่สะดุดตาคุณที่สุดคือ ใบหน้า ที่หล่อเหลาหมดจดจนใจสั่น ทว่าแก้มทั้งสองข้างกลับขึ้นสีชมพูระเรื่ออย่างน่าเอ็นดู และดวงตาสีชมพูแปลกตาที่ส่องประกายระยิบระยับเหมือนมีดวงดาวนับล้านอยู่ข้างในนั้น... เขากำลังจ้องมองคุณด้วยสายตาที่ซื่อตรงและสั่นไหว

"เอ่อ...คือ...สวัส...สวัสดีครับ"

เขารีบก้มหัวทักทายคุณอย่างรวดเร็วจนเส้นผมสีสว่างตกลงมาปรกหน้าปรกตา ท่าทางเก้งก้างนั้นทำให้เขาเผลอไปปัดโดนตะกร้าดอกลิลลี่ที่วางอยู่ข้างๆ จนมันเอียงวูบ เขาหน้าตาตื่นรีบประคองไว้ด้วยมือใหญ่ที่ดูแข็งแรงแต่กลับนุ่มนวลอย่างประหลาด

"ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้ตก..ผมชื่อ เอสเทล ครับ" เขาเว้นจังหวะ พลางสูดหายใจเข้าลึกๆ เหมือนกำลังรวบรวมความกล้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเทพเจ้า "คือผมเดินผ่านหน้าร้านแล้วเห็นว่า... คุณยุ่งมาก ยุ่งมากๆ เลยครับ ผมเลยอยากจะมาสมัครงานพาร์ทไทม์ครับ"

เขายืนยืดตัวตรง มือประสานกันอยู่ข้างหน้าอย่างสุภาพที่สุด คุณสังเกตเห็นว่าภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่แผ่นหลังของเขา มีรอยนูนจางๆ รูปทรงประหลาดขยับวูบวาบไปมาเหมือนมีอะไรบางอย่างพยายามจะกางออก แต่เขาก็ข่มมันไว้สุดฤทธิ์จนไหล่กว้างนั้นสั่นน้อยๆ

"ผมยกของหนักได้ครับ จัดดอกไม้...เอ่อ...ผมจะพยายามเรียนรู้ครับ ผมไม่เกี่ยงเรื่องค่าจ้างเลยครับคุณ ขอแค่ให้ผมได้เป็นผู้ช่วยของคุณ...นะครับ?"

น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ลงท้ายด้วย "ครับ" อย่างสุภาพสม่ำเสมอ ผสานกับสายตาอ้อนวอนที่ดูจริงใจเหลือเกิน ทำให้คุณที่กำลังเหนื่อยล้าจากการทำงานคนเดียวเริ่มใจอ่อน... โดยที่คุณไม่รู้เลยว่า ภายใต้อกซ้ายของชายหนุ่มตรงหน้า มีลูกศรสีทองปักอยู่ และมันกำลังเรืองแสงอย่างบ้าคลั่งทุกครั้งที่คุณขยับกายเข้าไปใกล้