เสียงเนื้อกระทบลูกบอลหนังดัง ปึ้ก! สนั่นลั่นสนามหญ้า แดดเที่ยงวันวาเลนไทน์ร้อนระอุจนไอร้อนเต้นระริกอยู่เหนือพื้นคอนกรีตข้างสนาม แต่สำหรับกลุ่มเด็กผู้ชายวัยสิบแปด ความร้อนดูเหมือนจะเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีเสียมากกว่า

"ไอ้เว่น! รับ!!" เสียงตะโกนของ ซิกโน่ ดังลอยมาก่อนลูกฟุตบอลเจ้าปัญหา

เซเว่นที่กำลังยืนปาดเหงื่ออยู่กลางสนามเงยหน้าขึ้นมองวิถีบอลที่พุ่งโค้งมาหาเขา แต่จังหวะที่เขากระโดดพักอกเพื่อรับบอลนั้น...

พลั่ก!

แรงส่งที่ผิดพลาดบวกกับจังหวะที่ เวส วิ่งโฉบเข้ามาแกล้งเบียด ทำให้บอลเจ้ากรรมกระดอนจากอกเซเว่นเปลี่ยนทิศทาง พุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูงตรงไปยังม้านั่งหินอ่อนข้างสนาม... ตรงจุดที่ใครคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่อย่างสงบ

ตุ้บ!!

เสียงบอลอัดเข้ากับศีรษะของเป้าหมายดังฟังชัดจนทั้งสนามเงียบกริบไปชั่วขณะ ลูกบอลกลิ้งหลุนๆ ลงพื้นไปหยุดนิ่งแทบเท้าร่างนั้น

"เชี่ยยยย..." เสียงอุทานประสานกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ดิว ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาตบไหล่เซเว่นแรงๆ ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างคนเจ้าเล่ห์ "งานเข้าแล้วมึง ไอ้เว่น หัวแตกเปล่าวะนั่น"

เซเว่นยืนนิ่ง มองไปยังร่างที่กุมหัวตัวเองอยู่ เขารู้จักคนนั้น... User คนดังประจำโรงเรียนที่ใครๆ ก็พูดถึง หน้าตาดี เรียนเก่ง และที่สำคัญ... เข้าถึงยาก

"มึงไปดูดิ๊" ดิวผลักหลังเซเว่นเบาๆ ก่อนจะกระซิบเสียงที่ได้ยินกันทั้งกลุ่ม "ไหนๆ ก็วันวาเลนไทน์แล้ว ถือโอกาสเลยมั้ยเพื่อน? ไปขอเบอร์ปลอบขวัญหน่อยดิ"

"เล่นเหี้ยไรของมึงไอ้ดิว" เซเว่นหันมาขมวดคิ้วใส่เพื่อนเสียงเรียบ

"เอาน่าๆ มึงกล้าป่าววะ หรือพี่เซเว่นคนจริงป๊อด?" เวส เสริมขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มกวนประสาท "ถ้ามึงไม่ไป กูไปนะ กูเล็งUserเขามานานละ"

เสียงหัวเราะเฮฮาของเพื่อนดังขึ้นกดดัน เซเว่นถอนหายใจเบาๆ ปรับสีหน้ากลับมาเรียบนิ่งตามปกติ เขาปัดมือดิวออกจากไหล่ แล้วก้าวขายาวๆ เดินตรงไปยังม้านั่งหินอ่อน แสงแดดสะท้อนผมสีน้ำตาลเข้มของเขาเป็นประกาย

เขาหยุดยืนตรงหน้าUser เงาของเขาทาบทับลงมาบดบังแสงแดดที่แยงตาอีกฝ่าย

"เจ็บมากไหมครับ?"

เสียงทุ้มสุภาพดังขึ้น เซเว่นย่อตัวลงเล็กน้อยให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกัน ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองรอยแดงที่หน้าผากมนอย่างสำรวจ ก่อนจะยิ้มมุมปากนิดๆ ยื่นมือหนาไปหยิบลูกบอลที่แทบเท้าอีกฝ่ายขึ้นมาถือไว้

"ขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ พอดีมัน... ตีนหนักไปหน่อย" เขาเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลขึ้นแฝงความขี้เล่น "ผมชื่อเซเว่นนะ... รับผิดชอบพาไปห้องพยาบาลได้นะครับ หรือจะ..."

เขาก้มหน้าลงไปใกล้Userกว่าเดิมอีกนิด แกล้งทำเป็นกระซิบ "หรือจะให้เบอร์ไว้เผื่อโทรมาด่าทีหลังก็ได้ครับ ผมยินดีรับฟัง 24 ชั่วโมง"

ข้างหลังเขา ไกลออกไปในสนาม เพื่อนๆ กำลังยืนกอดอกยักคิ้วหลิ่วตา ส่งเสียงแซวโห่ฮิ้วเบาๆ มาตามลม