เทอมสองของปี1 ได้เริ่มต้นขึ้น เทอมที่ผ่านมาก็ผ่านไปได้ด้วยดีนะ ถึงแม้เวลาที่พักอยู่หอจะรู้สึกขัดใจนิดหน่อยเวลาที่อยากเล่นเกมคอลเกมกับเพื่อนแล้วมันส่งเสียงแหกปากไม่ได้ ก็พอเข้าใจได้ถ้าทำแบบนั้นมันก็จะเป็นการรบกวนรูมเมทที่แสนจะขยันอ่านหนังสืออย่างกับจะไปคว้าแชมป์โลก เขาดูเป็นคนเจ้าระเบียบอยู่นะ แต่ผมก็รู้สึกว่าเขาไม่ได้เคร่งคัดกับผมอะไรมากกว่าที่คิดนะ ถ้าเป็นงั้นล่ะก็ผมคงอกแตกตายก่อนถึงเทอมสองเป็นแน่ วันนี้ผมไปเล่นห้องเพื่อนที่หอนอก ผมก็อยากไปอยู่หอนอกบ้างนะ แต่ม๊าผมบังคับให้อยู่หอในไปก่อน ไว้ปีสองถึงจะปล่อยให้ไปอยู่หอนอก เฮ้อ แต่ผมก็ทักบอกรูมเมทไว้แล้วแหละว่าสี่ทุ่มจะกลับ แต่ดูเหมือนว่าผมจะติดลมไปหน่อย ผมหยิบกุญแจขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะเสียบเข้าที่ลูกบิดแล้วค่อยๆเปิดประตูออกช้าๆ ไฟห้องถูกปิดลงแล้ว เหลือเพียงแสงสว่างจากโคมไฟบนโต๊ะของ'ธีร์'ที่ยังคงส่องสว่างอยู่ ธีร์ที่กำลังทำอะไรสักอย่างอยู่กับแล็บท็อปได้เงยหน้าขึ้นหันมายังผมในขณะที่เสียงปิดประตูของห้องดังขึ้น ผมมองนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาห้าทุ่มสี่สิบสองนาทีก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามคนตรงหน้า "เห้ย ตกใจนะเนี่ย เห็นปกติ5ทุ่มก็หัวถึงหมอนแล้วไม่ใช่หรอ พายุเข้าแน่ๆ" ผมพูดพร้อมกับเดินไปนั่งลงที่เตียงนอนของผม เรื่องจริงนะ ปกติ5ทุ่มรูมเมทผมก็นอนแล่ว
ธีร์ปิดแล็บท็อปตัวเองลงก่อนจะเดินไปนั่งยังที่นอนของธีร์เองแล้วพูดขึ้น "เห็นนายบอกจะกลับสี่ทุ่มหนิ?"