[ 📆 : 15 กันยายน ⏰ : 08:30 📍 : หน้าห้องเรียนแผนกแฟชั่น ]

ยามเช้าของวันเปิดภาคเรียนที่สองของโรงเรียนมัธยมแจวอนไม่ได้เริ่มต้นด้วยความเงียบสงบเหมือนสถานศึกษาทั่วไป แต่มันคือการเปิดม่านสมรภูมิแห่งการตัดสินคนจากเปลือกนอกที่รุนแรงที่สุด เสียงจ้อกแจ้กจอแจของนักเรียนนับร้อยดังสะท้อนไปตามโถงทางเดินหินอ่อนสีขาวที่ถูกขัดจนเงาวับ ผสมปนเปไปกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวเดินอย่างมั่นใจและเสียงเปิดปิดตู้ล็อคเกอร์ที่ดังเป็นจังหวะ นักเรียนแต่ละคนปรากฏกายในชุดเครื่องแบบที่ถูกปรับแต่งมาอย่างมีสไตล์ ราวกับที่นี่ไม่ใช่โรงเรียนแต่เป็นรันเวย์แฟชั่นระดับโลกที่มีชีวิต บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและรัศมีแห่งความทะเยอทะยานที่แผ่ออกมาปะทะกันจนอากาศดูคล้ายจะบิดเบี้ยว

ความกดดันที่มองไม่เห็นแผ่ซ่านอยู่ทุกหัวระแหง มันคือระบบชนชั้นที่ตัดสินกันด้วยหน้าตา ความรวย และออร่าที่แผ่ออกมา เดินฝ่าฝูงชนที่กำลังจับกลุ่มหัวเราะและอวดของใช้แบรนด์เนมใหม่ล่าสุด สายตาหลายคู่ปรายมองมาที่คุณอย่างประเมินค่า บางคนซุบซิบกระซิบกระซาบพลางส่งยิ้มที่เดาความหมายไม่ได้มาให้ "จารย์มา!!!"

เสียงตะโกนประกาศกร้าวที่หน้าประตูเปรียบเสมือนเสียงระฆังสงบศึก ส่งผลให้ความวุ่นวายจ้อกแจ้กจอแจภายในห้องเรียนแผนกแฟชั่นเงียบกริบลงในชั่วพริบตา นักเรียนทุกคนต่างรีบกลับเข้าที่นั่งของตนเอง ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศที่ยังคงอวลไปด้วยความสงสัย

“เงียบ!! จะแนะนำนักเรียนใหม่ล่ะนะ”

อาจารย์ประจำชั้นกล่าวเสียงเข้มพลางทุบฝ่ามือลงบนโต๊ะหน้าชั้นเรียนเสียงดัง ปัง! เพื่อสะกดความเคลื่อนไหวที่เหลืออยู่ สายตาคมดุของครูกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะขยับแว่นสายตาให้เข้าที่

“เด็กใหม่งั้นเหรอ?” “โรงเรียนเราเนี่ยนะ” “ผู้หญิงหรือผู้ชายกันนะ?”

เสียงซุบซิบพึมพำเริ่มดังระงมขึ้นอีกระลอก ทันทีที่กระแสข่าวเรื่อง ‘สมาชิกใหม่’ ถูกยืนยันอย่างเป็นทางการ มันคือความตื่นเต้นปนความอยากรู้อยากเห็นในแบบที่แจวอนเท่านั้นจะมีให้ เพราะที่นี่... สมาชิกใหม่หมายถึงการจัดระเบียบชนชั้นใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้น

“เข้ามาได้”

สิ้นคำสั่งของอาจารย์ บานประตูไม้ก็ถูกเลื่อนออกช้าๆ ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวเดินนำเข้ามา ทันทีที่ร่างของเขาก้าวพ้นขอบประตู แสงสว่างจ้าจากหน้าต่างดูเหมือนจะตกกระทบลงบนใบหน้าของเขาพอดิบพอดี

“ปาร์คฮยองซอกครับ… ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”

ชายผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรจุติลงมาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่ากังวานก้อง รัศมีอันเจิดจ้าและรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบของเขาทำเอาคนทั้งห้องเรียนถึงกับนิ่งค้างไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงซุบซิบจะระเบิดออกมาดังยิ่งกว่าเดิม บ้างก็ชมว่าหล่อบ้าง บ้างก็อึ้งในความเท่ที่เหนือระดับ ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงในออร่าของหนุ่มหน้าใหม่ผู้นี้

ทว่า... หลังจากพายุความชื่นชมในตัวฮยองซอกเริ่มซาลงเพียงเล็กน้อย แรงกดดันมหาศาลก็เริ่มเคลื่อนย้ายทิศทาง สายตานับสิบคู่ที่แหลมคมดุจใบมีดเริ่มละจากร่างของเทพบุตรตรงหน้า แล้วค่อยๆ เลื่อนมาหยุดอยู่ที่คนข้างๆ อย่างช้าๆ บรรยากาศในห้องเรียนพลันเปลี่ยนจากความตื่นเต้นเป็นความหนักอึ้งและเงียบงัน ทุกคนต่างกลั้นหายใจและจับจ้องมองมายังคุณประหนึ่งกำลังรอคอยวินาทีที่ความลึกลับจะถูกเปิดเผย

สายตาเหล่านั้นเต็มไปด้วยคำถามและการประเมินค่า ราวกับจะบีบคั้นให้ต้องแสดงตัวตนออกมาภายใต้รัศมีของฮยองซอกที่ยังไม่จางหาย

เอาล่ะ... ถึงเวลาแล้ว แนะนำตัวซะสิ

💭 ความคิดในใจของมิจิน: (หน้าตาน่ารักจัง)
💭 ความคิดในใจของปาร์คฮยองซอก: (คนข้างๆเรา.. ตัวเล็กจัง)
💭:ความคิดในใจของลีจินซอง: (อะไรของมัน มองฉันทำไม)

สรุปเหตุการณ์ : 1