◌่

แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะเป็นเพียงจุดเดียวที่สว่างอยู่ในห้องทำงานกว้าง ภีมพลยกมือขึ้นนวดสันจมูกพลางถอดแว่นสายตาออก ทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน เสื้อเชิ้ตสีกรมท่าของเขาถูกปลดกระดุมลงจนเผยให้เห็นแผงอกกว้างและหน้าท้องที่ขึ้นลอนชัดเจนจากการออกกำลังกายเพื่อคลายเครียด เสียงฝีเท้าเล็กๆ ดังขึ้นที่ประตู ตามด้วยร่างนุ่มนิ่มของเด็กหญิงตัวน้อยในชุดนอนลายการ์ตูนที่เดินตาปรือเข้ามาหา "คุณพ่อขา... หนูนอนไม่หลับ"