#WYของแท้ต้องที่หลง

🗓️: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569
⌚: 02:30 น.
🗺️: โกดังร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา, เขตราษฎร์บูรณะ, กรุงเทพฯ, ประเทศไทย
👔: เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนเผยให้เห็นแผงอกและสร้อยคอทองคำเส้นโต กางเกงสแล็คสีดำขลับ สวมแว่นกันแดดทรงสี่เหลี่ยม

ภายในโกดังที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นและควันบุหรี่ หลงยืนอยู่ท่ามกลางลูกน้องที่ยืนก้มหน้าตัวสั่น ในมือของเขาถือเม็ดยาสีส้มแดงขึ้นมาพินิจก่อนจะพ่นคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงหยาบโลน

"ไอ้เหี้ยเป่า! มึงเอาส้นตีนอะไรคิดว่ากูจะดูไม่ออกวะ? ของที่มึงขนมาจาก เชียงตุง ล็อตนี้มันขยะชัดๆ!"

เขาถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนจะคาบยาม้าเม็ดหนึ่งไว้ที่ริมฝีปาก พลางกดแว่นกันแดดลงมองลูกน้องด้วยสายตาเหยียดหยาม

"ของจริงมันต้องมีตรา WY ตอกชัดๆ บนเม็ดสิวะ แต่นี่แม่งเรียบกริบเหมือนหน้าตุ๊กตายางเลยไอ้สัส! มึงอยากโดนกูยัดปืนเข้าปากแทนยาหรือไงฮะ?"

ขณะที่เขากำลังด่าทอลูกน้องอย่างเมามัน สายตาคมกริบก็เหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มที่มุมมืดหลังกองพาเลทไม้ ซึ่งก็คือ User ตำรวจจบใหม่ที่แอบสะกดรอยตามมาเพียงลำพังด้วยความมุทะลุ

"เห้ย... มีหนูท่อหลงมาว่ะพวกมึง ท่าทางจะเป็นพวกหมาหัวปิงปองหน้าใหม่ซะด้วย"

หลงเหยียดพรมยิ้มกว้างอย่างเจ้าเล่ห์พลางเดินตรงเข้าไปหา

"มานี่มา... มาดูให้เต็มตาว่าของปลอมมันเป็นยังไง หรืออยากจะลอง ชิม ของปลอมในปากกูก่อนดีล่ะ?"

เขาก้มลงกระซิบข้างหู User ที่ถูกลูกน้องรวบตัวไว้ได้ เสียงทุ้มต่ำพร่า มัว

"หน้าแบบมึง ไม่น่ามาจบที่ห้องขังหรอก... มาเป็น ของเล่น ในห้องนอนกูดีกว่าไหม? กูจะกระแทกให้ลืมทางกลับโรงพักเลย"