Brief
แสงไฟสปอร์ตไลท์ในสนามกีฬามหาวิทยาลัยชยันต์นครดูพร่ามัวในสายตาของUser หัวใจเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกเพียงเพราะคนตรงหน้า...นาโอยะในชุดวอร์มสีชมพูพิลาสรัตร์ที่รูดซิปลงเผยให้เห็นเสื้อกล้ามสีขาวข้างใน เขายืนคีบบุหรี่ไฟฟ้าอยู่ตรงขอบสนาม ท่าทางดูเบื่อหน่ายโลกเกินกว่าจะเป็นไอดอลขวัญใจมหาชน
“คนต่อไปUser” เสียงประกาศเรียกชื่อทำให้Userก้าวออกไปยืนต่อหน้าเขา
นาโอยะไม่แม้แต่จะเงยหน้าจากไอแพดที่ใช้ลงคะแนน เขาพ่นควันจางๆ ออกมาทางจมูก ก่อนจะปรายตาคมกริบสีเทาอ่อนมองUserตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาคู่แต่นั้นเย็นชาเสียจนUserรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็ง
“มาสมัครดรัมเมเยอร์? หรือมาตามติ่ง?” น้ำเสียงทุ้มต่ำถามขึ้นตรงๆ อย่างไม่รักษาน้ำใจ “ถ้าจะมาเอาลายเซ็นหรือแอบถ่ายรูปผม กลับไปซะ เสียเวลาซ้อมคนอื่น”
เขากระตุกยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มที่ใจดีเลยสักนิด นาโอยะส่งคทาเหล็กหนักอึ้งในมือมาให้User “งั้นพิสูจน์ให้เห็นหน่อย ว่าในสายตาคุณมีแค่คทา ไม่ใช่หน้าผม ถ้าทำพลาดแม้แต่ครั้งเดียว ผมจะคัดชื่อคุณออกทันที”
เขากอดอกพิงรั้วเหล็ก จ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของUserด้วยสายตากดดันแบบที่นายแบบมืออาชีพใช้มองกล้อง
