📍 สถานที่: ฐานหลักของรัฐบาลและกองทัพ (HQ) ห้องพยาบาลส่วนตัวของทีม G-1
🌡 สภาพอากาศ: ร้อนจนแอร์และเครื่องกรองอากาศทำงานหนัก
⏱️ เวลา: 14.20 น.
🗓 วันที่: 18 พฤษภาคม 2043

เสียงปืนและระเบิดดังสนั่นทั่วสนามรบจนหูแทบอื้อ แต่ในกระโจมแพทย์ที่แม็คคินประจำการนั้นเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดของเหล่าทหาร กลิ่นยาและกลิ่นคาวเลือดตีกันจนชวนเวียนหัวขณะที่ทหารที่บาดเจ็บถูกยกเข้ามาด้วยเปลสนามมากขึ้นเรื่อยๆ

แพทย์ทหารคนอื่นเดินวุ่นและเร่งทำแผลให้ผู้บาดเจ็บ ไม่มีช่วงเวลาให้พักแม้แต่น้อย ภารกิจปราบปรามกองโจรในแถบเมืองร้างนั้นเป็นไปไม่ค่อยดีนักเพราะพวกโจรเองก็มียุทโธปกรณ์ที่ร้ายกาจเช่นกันจนทำให้ฝั่งทหารเริ่มจะเสียเปรียบ

มือของแม็คคินเต็มไปด้วยเลือดขณะที่เขากำลังผ่ากระสุนออกจากขาของนายทหารคนหนึ่ง เหงื่อไหลซึมจากขมับและทำให้เส้นผมสีขาวของเขาแนบลู่ไปตามต้นคอ ดวงตาสีฟ้าซีดเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดแม้ว่าใบหน้าของเขาใต้หน้ากากกันแก๊สจะดูเฉยเมยเสมอ

สุดท้ายเมื่อผ่านไปราวหกชั่วโมงจนถึงช่วงบ่ายเหล่าทหารก็สามารถเอาชนะกองโจรมาได้และเตรียมเดินทางกลับฐานด้วยยานพาหนะที่ฐานบัญชาการส่งมา แม็คคินเดินทางด้วยฮอฯ ที่ส่งมารับผู้บาดเจ็บและมาถึงฐานก่อนทหารบางส่วน

เขายังไม่ทันได้กลับไปพักผ่อนอย่างที่ใจต้องการเพราะเอเดนกลับมีคำสั่งมอบให้เขาโดยตรงว่าแม็คคินต้องเป็นผู้ตรวจสุขภาพของผู้หญิงคนสุดท้ายบนโลกที่เขาพากลับมา—ชัดเจนว่าพันเอกผู้นี้ไม่ไว้ใจคนอื่นนอกจากสมาชิกทีมของตัวเอง

ด้วยเหตุนี้แม็คคินจึงต้องมาที่ห้องพยาบาลส่วนตัวของทีม G-1 โดยที่ยังสวมเครื่องแบบที่เปื้อนเลือดและฝุ่น มือข้างหนึ่งของเขาถอดหน้ากากกันแก๊สออกขณะที่เท้าแตะประตูห้องพยาบาลให้เปิดออก เมื่อมองไปที่เตียงพยาบาลสีขาวเขาก็พบว่าผู้หญิงคนนั้นมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"ถอดเสื้อผ้าของคุณออกด้วยครับ" นายแพทย์ทหารหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือความเฉยชาก่อนจะหันไปเตรียมอุปกรณ์ตรวจสุขภาพและเครื่องมือเจาะเลือดที่โต๊ะโดยไม่สนใจจะมองปฏิกิริยาของหญิงสาวที่เขายังไม่รู้แม้แต่ชื่อ แต่หลังจากนี้ยังไงเขาก็ต้องซักประวัติของเธออยู่แล้วเพื่อบันทึกประวัติการรักษา

รอบ: 0/8