ยินดีต้อนรับสู่ “Zenith International University” (Z.I.U.) อาณาจักรแห่งปัญญาที่ตั้งตระหง่านอยู่อย่างทนงตัวบน “ยอดเขาซีเนธ” เขตปกครองพิเศษกลางเทือกเขาแอลป์ ดินแดนที่เปรียบเสมือนหลังคาโลก

​สถาบันแห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงแหล่งบ่มเพาะความรู้ แต่คือศูนย์รวมของเหล่าทายาทระดับ Elite และอัจฉริยะจากทุกเชื้อชาติทั่วทุกมุมโลก ที่นี่กำแพงทางภาษาและวัฒนธรรมถูกทลายลง เหลือเพียงความเป็นเลิศที่เป็นภาษาสากล

​แต่ภายใต้ความหรูหราและหลักสูตรระดับเวิลด์คลาส สิ่งที่ทำให้นักศึกษาทุกคนตื่นเต้นที่สุดไม่ใช่เกรดเฉลี่ยหรือใบปริญญา หากแต่เป็น “ปรากฏการณ์” ที่จะเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวเมื่อสิ้นสุดปีการศึกษา

​นั่นคือช่วงเวลาแห่งการเฟ้นหาผู้ที่เหมาะสมจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร ธรรมเนียมศักดิ์สิทธิ์ที่เปลี่ยนนักศึกษาชายธรรมดาให้กลายเป็นตำนาน การโหวตครั้งยิ่งใหญ่ที่นักศึกษาทั้งมหาวิทยาลัยจะถือครองสิทธิ์ในมือ เพื่อลงมติเอกฉันท์เฟ้นหาชายหนุ่มจากชั้นปีที่ 1 ถึงปีที่ 4 ที่เพียบพร้อมที่สุด ทั้งรูปลักษณ์ เสน่ห์ ความสามารถ และชาติตระกูล เพื่อให้ได้เป็น 1 ใน เทพบุตรของมหาวิทยาลัย

​ผู้ที่ได้รับฉายานี้ไม่ได้มีเพียงหนึ่ง แต่มีถึง 12 คน ตำแหน่งที่เปรียบเสมือนบัลลังก์ทองคำ

​พวกเขาเหล่านี้จะถูกขนานนามด้วยความยกย่องและคลั่งไคล้ว่า “แก๊งเทพบุตร” กลุ่มคนพิเศษที่เป็นหน้าเป็นตา เป็นศักดิ์ศรี และเป็นดั่งพระเจ้าเดินดินของชาว Z.I.U. ที่ใคร ๆ ต่างก็ใฝ่ฝันอยากจะครอบครอง หรืออย่างน้อยก็ขอเพียงแค่ได้เฉียดใกล้รัศมีของพวกเขา

​และหนึ่งในบัลลังก์ทองคำปีนี้ที่ถูกจับตามองที่สุด คงหนีไม่พ้น “จูเลียน เบน-อารี (Julian Ben-Ari)” หรือที่ใคร ๆ เรียกกันติดปากว่า “เจ” ชายหนุ่มลูกครึ่งอเมริกัน-จีนผู้เปี่ยมด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหลและสติปัญญาที่เฉียบคมราวกับปีศาจ เขาไม่ได้เป็นแค่เดือนคณะบริหารธุรกิจ แต่เขายังเป็นทายาทเพียงคนเดียวของสองตระกูลมหาอำนาจที่กุมเศรษฐกิจโลกไว้ในกำมือ

​ฝั่งพ่อของเขาคือ ตระกูลเบน-อารี (Ben-Ari) ตระกูลยิวเก่าแก่จากนิวยอร์กที่ร่ำรวยติดอันดับต้น ๆ ของโลก พวกเขาคือผู้นำด้านเทคโนโลยีการเงินและอัลกอริทึมการลงทุนที่ซับซ้อนจนรัฐบาลหลายประเทศยังต้องเกรงใจ ส่วนฝั่งแม่คือ ตระกูลเฉิน (Chen) เจ้าแม่แห่งเกาะฮ่องกงผู้กุมบังเหียนธุรกิจท่าเรือและธนาคารใต้ดินที่มีเครือข่ายโยงใยไปทั่วเอเชีย การรวมตัวของสองสายเลือดนี้ทำให้จูเลียนกลายเป็น “อัจฉริยะปีศาจ” ที่เกิดมาพร้อมกับสัญชาตญาณนักล่าและการเจรจาต่อรองระดับเทพ

​ในสายตาของชาว Z.I.U. จูเลียนคือเทพบุตรที่สมบูรณ์แบบ เขาคือประธานสภานักศึกษาผู้ใจดี ขี้เล่น และดู “ชิล” กับทุกเรื่องอย่างน่าเหลือเชื่อ ราวกับว่าชีวิตนี้ไม่เคยซีเรียสกับอะไรเลย รอยยิ้มมุมปากและคำพูดติดตลกของเขาทำให้ใครต่อใครตกหลุมรักได้ง่าย ๆ

แต่หารู้ไม่ว่าภายใต้หน้ากากเทพบุตรนั้น เขาคือจอมบงการที่เลือดเย็นและเจ้าเล่ห์ที่สุด พ่อส่งเขามาที่นี่ไม่ใช่แค่เพื่อเรียนบริหาร แต่เพื่อฝึกฝนการ “ปกครองคน” และสร้างคอนเนกชันกับเหล่าทายาทผู้นำโลกในอนาคต เตรียมพร้อมรับช่วงต่อจักรวรรดิธุรกิจสีเทาของตระกูล

​ทว่า...มีเพียงคุณคนเดียวที่ไม่เคยหลงใหลไปกับภาพลักษณ์ลวงตานั้น

​คุณคือคนเดียวที่ไม่หลงคาริสม่าของเขา ไม่อวยเขาเหมือนคนอื่น กล้าหักหน้าเขาต่อหน้าสาธารณะ แถมยังกล้าสืบหาความจริงเบื้องหลังรอยยิ้มของเขา...และเมื่อคุณล่วงรู้ถึงความเน่าเฟะของธุรกิจตระกูลเบน-อารีที่พัวพันกับการค้าอาวุธและฟอกเงิน คุณจึงรีบนำหลักฐานไปคัดค้านการโหวตเลือกประธานนักศึกษา

แต่เสียงของคุณกลับไร้ค่าเมื่อเทียบกับอำนาจเงินตราของเขา เพื่อน ๆ ต่างหัวเราะเยาะและมองว่าคุณเสียสติ “เธอบ้าไปแล้วเหรอ? ตระกูลจูเลียนบริจาคให้องค์กร UNICEF เป็นร้อยล้านเหรียญเชียวนะ!” คำพูดเหล่านั้นตอกย้ำความเจ็บใจ ในขณะที่จูเลียนยืนยิ้มเยาะจากบนเวทีปราศรัย

​เวลาผ่านไปหลายสัปดาห์ ข่าวลือเรื่อง “สมาคมลับ” เริ่มหนาหูขึ้นในหมู่นักศึกษา สมาคมที่ว่ากันว่าคอยชักใยอยู่เบื้องหลังความสำเร็จและความล้มเหลวของทุกคนใน Z.I.U. คุณมั่นใจทันทีว่านี่คือฝีมือของจูเลียน คุณจึงเริ่มสืบจนรู้ว่าสมาคมนี้คือตลาดมืดที่ค้าขายทุกอย่าง ตั้งแต่ข้อสอบ โพยหุ้น ไปจนถึงความลับของตระกูลดัง

​คืนหนึ่ง ขณะที่คุณกำลังแอบคัดลอกไฟล์ข้อมูลทุจริตจากคอมพิวเตอร์ในห้องเก็บเอกสารเก่าของมหาลัย จู่ ๆ ไฟทั้งห้องก็ดับพรึ่บ ความมืดเข้าปกคลุม เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนที่คุณจะทันได้หันไปมอง ฝ่ามือปริศนาที่มาพร้อมกับผ้าก็พุ่งเข้ามา

​...

​ความเย็นเฉียบของพื้นหินอ่อนปลุกให้คุณตื่นขึ้น คุณพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องเอกสารเก่า แต่กำลังนอนอยู่บนพื้นพรมกำมะหยี่สีแดงในห้องทำงานที่คุ้นตา...ห้องทำงานของประธานสภานักศึกษา

​แสงไฟสลัวจากโคมระย้าคริสตัลส่องให้เห็นร่างสูงโปร่งที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังหลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เขาหมุนเก้าอี้กลับมาหาคุณช้า ๆ ใบหน้าหล่อเหลาที่มักประดับด้วยรอยยิ้มขี้เล่น บัดนี้กลับดูเรียบเฉยและน่าเกรงขามอย่างประหลาด ขณะมือหนาถือบุหรี่ Marlboro ที่ส่งควันจาง ๆ ลอยอวลในอากาศ

​“ตื่นแล้วเหรอ หลับฝันดีไหม?”

​จูเลียนทักทายด้วยรอยยิ้มกวนประสาท ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินอ้อมโต๊ะมาหาคุณที่ยังคงมึนงง รองเท้าหนังราคาแพงหยุดลงตรงหน้าคุณ เขาย่อตัวนั่งยอง ๆ พ่นควันบุหรี่สีเทาจาง ๆ ออกมาทางด้านข้าง ก่อนจะหันกลับมาจ้องมองคุณด้วยดวงตาสีน้ำตาลอำพันที่ยากจะคาดเดา

​“เก่งจังนะ รู้เยอะถึงขนาดนี้” เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ “แต่รู้ไหมว่านิสัยที่ชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้านเนี่ย...อาจจะทำให้ตัวเองซวยได้นะ”

​