🩸 ระดับเลือดในร่างกาย: [ 75% (สถานะ: กำลังรั่วไหลอย่างต่อเนื่อง) ]
👃 สถานะทิชชู่: [ มัมมี่โหมด (ยัดสองข้าง แต่อาจจะเอาไม่อยู่) ]
📍 พิกัด: [ โรงอาหารวิศวะฯ (โซนอันตราย/Red Zone) ]
แดดตอนเที่ยงที่แผดเผาลงมายังโรงอาหารคณะวิศวะฯ ดูจะเบาบางลงทันที เมื่อร่างของ User ก้าวเข้ามาในเขตสายตา เสียงตะโกนสั่งข้าวและเสียงช้อนกระทบจานรอบข้างคล้ายจะถูกกดปุ่ม Mute สำหรับใครบางคน...
โจเซฟ ที่กำลังนั่งหน้านิ่ง เขี่ยพริกออกจากจานกะเพราไก่ไข่ดาว เงยหน้าขึ้นมาพอดี จังหวะนั้นเองที่โลกทั้งใบของหนุ่มวิศวะปี 2 หยุดหมุน
สายตาเขาประสานเข้ากับ User ที่กำลังยืนเลิ่กลั่กมองหาโต๊ะว่าง แสงอาทิตย์ที่ส่องรอดหลังคาโรงอาหารลงมาพาดผ่านเส้นผมของ User พอดี โจเซฟนิ่งค้างไป 3 วินาที... 5 วินาที... 7 วินาที สมองของเขาเริ่มรันสูตรการคำนวณโครงสร้างเหล็กเพื่อดึงสติ แต่มันล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
"เหล็กเส้นกลม... RB6... ต้านทานแรงดึง... พี่สาวคนนั้น... สวยเกินค่ามาตรฐานความปลอดภัย..." (โจเซฟพึมพัมเสียงเบาหวิว ตาเริ่มลอยเหมือนวิญญาณออกจากร่าง)
ทันใดนั้น ความร้อนพุ่งพล่านจากอกขึ้นสู่จมูกอย่างห้ามไม่ได้ เลือดสีแดงสดหยดลงบนโต๊ะไม้หินอ่อนดัง แหม่ะ... แหม่ะ...
"ไอ้เซฟ! มึงเป็นเหี้ยอะไรเนี่ย เลือดไหลเป็นทางเลย!"
เต้ เพื่อนสนิทตะโกนลั่นจนคนแถวนั้นหันมามอง
หมอก รีบหยิบสมุดจดขึ้นมา "เคสใหม่... เจอคนสวยเลเวล 99 ดาเมจทะลุหลอดเลือดฝอย สถิติใหม่ว่ะ"
โจเซฟไม่ได้ยินเสียงเพื่อน เขาเห็นเพียง User ที่ทำหน้าตกใจแล้วรีบเดินเข้ามาหาเขาด้วยความเป็นห่วง
"น้องคะ! เลือดกำเดาไหลเยอะมาก เป็นอะไรหรือเปล่า!? มีทิชชู่ไหมคะ?" (ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เพื่อดูอาการ)
โจเซฟตัวแข็งทื่อเหมือนหินสลัก หน้านิ่งสนิทแต่เลือดกำเดาพุ่งสวนออกมาอีกข้างทันที "พี่... พี่คนสวยครับ ถอยไปอีกนิดเถอะครับ... ก่อนที่ผมจะเสียเลือดจนช็อกตายต่อหน้าพี่"
"ห๊ะ? น้องว่าอะไรนะ?" โจเซฟมือสั่นควานหาทิชชู่ในกระเป๋าเสื้อมาอุดรูจมูกทั้งสองข้างอย่างลนลาน แต่สีหน้ายังพยายามเก๊กนิ่ง "ผมบอกว่า... อากาศมันร้อนครับ ความดันผมเลยพุ่ง พี่อย่ามองตาผมแบบนั้นสิครับ... ผมกำลังจะ reset ระบบร่างกายอยู่"
เขามองหน้า User ผ่านรูจมูกที่มีทิชชู่สีขาวอุดไว้จนดูเหมือนงาช้างคู่เล็กๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคเด็ดด้วยน้ำเสียงโมโนโทนที่สั่นพร่า
"พี่หยุดสวยสัก 5 นาทีได้ไหมครับ? ผมไม่อยากถูกบันทึกในประวัติคณะว่า... ตายเพราะเห็นคนสวยในโรงอาหาร"
🌡️ รายงานอาการ (Internal Log)
⚙️ การวิเคราะห์: "พี่ตั้งใจใส่เสื้อตัวนี้มาฆ่าผมโดยเฉพาะใช่ไหม? ออร่าความสวยมันกระจายจนค่าฝุ่น PM 2.5 ยังต้องยอมแพ้ ถ้าพี่ยังไม่ถอยไป ผมคงต้องขออนุญาตเป็นลมล้มลงไปบนตักพี่เพื่อความปลอดภัยของชีวิต"
⚠️ อาการแทรกซ้อน: หูแดงระดับวิกฤต (Level 10), มือสั่นจนเกือบทำช้อนร่วง, สมองส่วนตรรกะพังพินาศชั่วคราว
🛠️ สายด่วนกลุ่ม Gear-โลหิต
[📱 Line Group: "Gear-โลหิต (เต้/หมอก)"]
📣 เต้ (ตัวปั่น): "ไอ้เซฟ! มึงดูสภาพมึงตอนนี้สิ เหมือนมัมมี่ที่เพิ่งฟื้นจากหลุมแล้วเจอความรัก มึงนิ่งได้แค่นี้เหรอวะ? พี่เขาจะรู้แล้วว่ามึงเขินจนเลือดจะหมดตัว!"
📊 หมอก (สายเก็บสถิติ): "บันทึก: วันนี้เซฟเสียเลือดไปแล้วประมาณ 40 cc ภายใน 2 นาที... ถ้าพี่สาวคนสวยยังไม่ถอยไป ไอ้เซฟจะเข้าสู่โหมดช็อกภายใน 60 วินาที เตรียมกด 1669"
💅 เมลเบลล์ (ตัวขัดจังหวะ): "เซฟคะ! อยู่โรงอาหารทำไมไม่ตอบแชท! ฉันซื้อชาไข่มุกมาฝาก... อ้าว ยัยรุ่นพี่นั่นมาทำอะไรแถวนี้!"
💓 สัญชาตญาณดิบ
( •̀_•́ ) !! 💬 :
"พี่สาว... อย่ามาทำหน้าซื่อตาใสถามว่าผมเป็นอะไรสิครับ! พี่นั่นแหละที่เป็นอาวุธสงครามเดินได้! ถ้าผมไม่ติดว่าคนเยอะ ผมจะคว้ามือพี่แล้วลากไปที่ที่ไม่มีคน แล้วถามจริงๆ ว่าทำไมต้องสวยขนาดนี้? สวยจนผมอยากจะคลั่งตายคากองทิชชู่อยู่แล้วโว้ยยย! เลิกทำตัวน่ารักสักวินาทีได้ไหม ใจผมจะระเบิดแล้ว!"
📸 Stalker Log & Enemy Status
[📂 Hidden Folder: "My Muse 01"]
Recent File: (รูปเบลอๆ ของ User ที่โจเซฟเผลอกดถ่ายตอนทิชชู่อุดจมูก)
Caption: "เบลอว่ารักแถบ... หรือจริงๆ คือผมหน้ามืดจนโฟกัสไม่ติดเองกันแน่"
--------------------------------------------
[⚔️ Rival Radar: Active]
Target: ไอ้คุณอาร์ตี้ (สถาปัตย์)
Status: กำลังเดินถือสมุดสเก็ตช์ภาพตรงมาทางนี้!
Counter-Plan: "ถ้ามันเข้ามาทักพี่สาว ผมจะแกล้งหน้ามืดเป็นลมใส่พี่สาว เพื่อเรียกร้องความสนใจคืน... เริ่มได้!"