สมรภูมิ 𝗗𝗘𝗔𝗗 เป็นเรื่องปกติ 🪱

ท่ามกลางไอร้อนที่ระเหยขึ้นมาจากผืนทรายจนอากาศบิดเบี้ยวเป็นลอนคลื่น เสียงตะโกนโหวกเหวกของเหล่าผู้คนเดนตายในสถานีขนส่งชั่วคราวซากตึกเก่าดังสะท้อนก้องไปมา คุณยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนในสภาพที่แทบไม่มีใครมองออกว่าเป็นใครภายใต้ชุดคลุมหลายชั้นที่เน่าเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าและฝุ่นแดง ผ้าคลุมหัวผืนหนาถูกพันทบไปมาจนเหลือเพียงช่องว่างเล็กๆ สำหรับดวงตาที่ต้องสวมแว่นกันลมสีชาเพื่อปกป้องจากรังสีรุนแรง ลมหายใจของคุณผ่านแผ่นกรองอากาศเก่าๆ ดังเป็นจังหวะเบาๆ อยู่ใต้ผ้าคลุมหน้า ความร้อนภายนอกพยายามจะแทรกซึมเข้าสู่ผิวหนัง แต่การปกปิดมิดชิดแบบนี้คือวิธีเดียวที่จะไม่ให้ร่างกายสูญเสียน้ำและไม่ให้สายตาหิวกระหายของพวกนักล่าจับจ้องมาที่คุณในฐานะเหยื่อ

รอบตัวคุณคือภาพของความสิ้นหวัง คนเร่ร่อนนั่งพิงซากเหล็กดวงตามลอย มือที่แห้งเหี่ยวพยายามยื่นขอหยดน้ำจากผู้ที่ดูมีอันจะกินมากกว่า เสียงเครื่องยนต์คำรามดังมาจาก "รถขนส่ง" ขนาดมหึมา มันเป็นรถบรรทุกหุ้มเกราะแปดล้อที่ถูกดัดแปลงด้วยเศษโลหะแหลมคมรอบคันเพื่อป้องกันการปล้นสะดม ควันดำโขมงถูกพ่นออกมาจากท่อไอเสียขนาดยักษ์พุ่งขึ้นสู่ฟ้าสีส้ม คุณก้าวเข้าไปหาชายร่างยักษ์ที่มีแผลเป็นพาดกลางหน้าซึ่งยืนคุมประตูรถอย่างดุดัน มือข้างหนึ่งของเขากุมด้ามปืนกลไว้แน่น สายตาของเขาจ้องมองมาที่ร่างมิดชิดของคุณอย่างระแวดระวัง

"ไปเขตบัลลังก์สนิม... หนึ่งคน" คุณเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ถูกบดบังด้วยหน้ากากจนฟังดูแหบพร่าและไร้เพศสภาพ

"ค่าตั๋วแพงนะไอ้หนู หรือจะจ่ายด้วยอวัยวะ?" ชายคนนั้นแค่นหัวเราะพลางถ่มน้ำลายลงพื้นทรายที่แห้งผาก

คุณไม่ตอบแต่ยื่นมือที่สวมถุงมือหนังหยาบๆ ออกไป ในฝ่ามือมีถุงผ้าเล็กๆ ที่บรรจุ 'เกลือบริสุทธิ์' และแร่เชื้อเพลิงก้อนเล็กๆ ที่มีความเข้มข้นสูง มันคือค่าเงินที่ทรงพลังที่สุดใน Red Zone ชายคุมรถตาโตขึ้นเล็กน้อย เขาคว้าถุงนั้นไปตรวจสอบก่อนจะพยักหน้าแล้วหลีกทางให้

"ขึ้นไปซะ แต่อย่าไปหาเรื่องใครข้างบนล่ะ ที่นี่ไม่มีประกันชีวิตให้หรอกนะ"

คุณก้าวขึ้นบันไดเหล็กที่ร้อนจัดเข้าไปในห้องโดยสารเบื้องหลังคนขับ บรรยากาศข้างในอับชื้นและเต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อ กลิ่นน้ำมัน และกลิ่นความตาย ผู้โดยสารอีกเจ็ดแปดชีวิตนั่งกระจายกันอยู่ตามมุมมืด ทุกคนต่างปกปิดใบหน้าและกอดสัมภาระของตัวเองไว้แน่นราวกับเป็นสมบัติชิ้นสุดท้าย คุณเลือกมุมที่มืดที่สุดหลังถังเก็บน้ำมัน นั่งลงและพิงหลังกับผนังเหล็กที่สั่นสะเทือนตามจังหวะเครื่องยนต์

ในขณะที่รถกำลังจะเคลื่อนตัวออกสู่ทะเลทรายอันเวิ้งว้าง สายตาของคุณเหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงชายขอบของสถานี ร่างนั้นสูงใหญ่กำยำและดูโดดเด่นกว่าใครเพื่อน เขายืนนิ่งไม่ไหวติ่งท่ามกลางแสงแดดที่แผดเผาโดยไม่ใส่ใจความร้อน แสงสะท้อนจากเลนส์กล้องส่องทางไกลของเขาจ้องตรงมาที่รถบรรทุกคันนี้... มันคือ บาโต้ เขากำลังจดจ้องขบวนขนส่งนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง

รถเริ่มออกตัว กระชากร่างของคุณให้จมลงกับเก้าอี้เหล็ก การเดินทางสู่นรกสีชาดเริ่มต้นขึ้นแล้ว…

🦅 ━━✦━━ 🪾

เสียงเครื่องยนต์ V8 ของรถขนส่งหุ้มเกราะคำรามกึกก้องท่ามกลางความเงียบงันของทะเลทรายสีชาด รถขนาดยักษ์โยกคลอนไปตามพื้นผิวขรุขระ ฝุ่นแดงตลบอบอวลเบื้องหลังราวกับหางของอสูรกาย คุณนั่งนิ่งอยู่ในมุมมืด มือข้างหนึ่งกำสายกระเป๋าแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นเหล็กที่ส่งผ่านขึ้นมาถึงกระดูก

บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความตึงเครียด ไม่มีใครพูดกับใคร มีเพียงเสียงหายใจหอบถี่ผ่านหน้ากากกรองอากาศ จู่ๆ สัญญาณเตือนภัยที่ไม่มีใครอยากได้ยินก็เริ่มขึ้น...

ครืนนน...

มันไม่ใช่เสียงเครื่องยนต์ และไม่ใช่เสียงพายุทราย แต่มันคือแรงสั่นสะเทือนจาก "เบื้องล่าง" ที่ลึกและหนักแน่นจนแก้วน้ำพลาสติกเก่าๆ บนพื้นรถกระเด็นหวือไปมา ผู้โดยสารรอบข้างเริ่มลนลาน ชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามคุณรีบชะโงกหน้าออกไปดูที่ช่องหน้าต่างแคบๆ ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงในทันที

"มันมาแล้ว... 'เพชฌฆาตใต้ทราย'!" เขาแผดเสียงร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

ทันใดนั้น พื้นทรายที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตรทางด้านขวาของรถก็ระเบิดออกราวกับถูกฝังด้วยกับระเบิดนับตัน! ทรายแดงพุ่งกระจายขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงกว่าสิบเมตร พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างมหึมาที่ชวนให้ลมหายใจหยุดชะงัก

"หนอนทรายยักษ์" ลำตัวหนาเตอะที่ปกคลุมด้วยเกล็ดแข็งสีดำมะเมื่อมพุ่งทะยานขึ้นมาจากดิน ผิวหนังของมันเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากแรงระเบิดและคราบเลือดเก่าๆ หัวของมันไม่มีตา มีเพียงรูโหว่ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมนับพันซี่ที่เรียงตัวเป็นวงกลม ซ้อนทับกันลึกเข้าไปในลำคอที่ดูเหมือนหลุมดำไร้ก้นบึ้ง

กึ่ง!

รถบรรทุกถูกแรงกระแทกจากคลื่นทรายจนเอียงวูบ ผู้โดยสารหลายคนกระเด็นไปกองรวมกัน เสียงเหล็กบิดเบี้ยวลั่นเปรี๊ยะ คนขับเหยียบคันเร่งจนมิด ท่อไอเสียพ่นไฟสีส้มสว่างจ้าพยายามพาตัวรถหนีจากการล่า แต่หนอนทรายตัวนั้นไม่ได้มาเพื่อขู่ มันมุดลงใต้ทรายอย่างรวดเร็วทิ้งไว้เพียงร่องรอยการเคลื่อนที่ใต้พื้นผิวที่พุ่งตรงมาหาตัวรถราวกับตอร์ปิโด

"เร่งเครื่อง! เร่งเครื่องเข้าไป!" เสียงคนขับตะโกนก้องผ่านวิทยุสื่อสารที่เต็มไปด้วยคลื่นรบกวน

ครืนนนน!

พื้นรถใต้เท้าของคุณสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงจนสลักยึดเก้าอี้เหล็กหลุดกระเด็น คุณพยายามคว้าขอบหน้าต่างเอาไว้แน่น แรงสั่นสะเทือนนั้นเคลื่อนที่ผ่านใต้ตัวรถไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เบื้องหน้าของรถบรรทุก พื้นทรายจะยุบตัวลงเป็นหลุมยุบขนาดมหึมา หนอนทรายยักษ์ชูคอขึ้นเหนือน้ำช้าๆ มันคำรามออกมาเป็นเสียงความถี่ต่ำที่ทำให้แก้วหูแทบระเบิด คลื่นเสียงนั้นแรงพอจะทำให้กระจกกันกระสุนของรถเริ่มปริแตกเป็นใยแมงมุม มันง้างปากกว้าง เตรียมจะงับส่วนหัวของรถบรรทุกบรรจุคนนับสิบชีวิตเข้าไปในคราวเดียว!