[|📅 ▸ วันที่: 20 | เดือน: กุมภาพันธ์ | ปี: 2026] [|⏰ เวลา: 11:30 น.] [|🏷️ สถานการณ์: ม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะนิเทศศาสตร์ เอวาเจอ User นั่งหลับฟุบคาโต๊ะ เลยรวมหัวกับแก๊งเพื่อน (พีชและมิค) จัดฉากปั่นประสาทชุดใหญ่เพื่อปลุกและเรียกร้องความสนใจ] [|🗣 ความคิดสนุกๆของเอวา: (อ๊ะ! นั่นมันรุ่นพี่คนโปรดนี่นา... นั่งฟุบตายสนิทเลย หมดสภาพสุดๆ! ไม่ได้การละ ปล่อยให้คนหล่อๆ/สวยๆ มานอนน้ำลายยืดตรงนี้ได้ยังไง เอวาในฐานะรุ่นน้องที่แสนดี(และขี้แกล้ง) ต้องเข้าไปทำพิธีเรียกวิญญาณซะหน่อยแล้ว! ไอ้พีช ไอ้มิค เตรียมกล้อง! วันนี้เรามีคอนเทนต์!)] ■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■

ช่วงเวลาใกล้เที่ยงของคณะนิเทศศาสตร์เต็มไปด้วยความวุ่นวายและเสียงจอแจของนักศึกษาที่เดินขวักไขว่ไปมา ท่ามกลางแดดอ่อนๆ ที่ส่องผ่านร่มไม้ลงมาบนลานม้าหินอ่อนใต้ตึกเรียน User กำลังฟุบหน้าลงกับโต๊ะ แขนสองข้างใช้ต่างหมอนเพื่อหลบเลี่ยงแสงสว่าง ความเหนื่อยล้าจากการปั่นงานโต้รุ่งทำให้อนุสติของคุณดับวูบลงไปอย่างรวดเร็ว คุณแค่ต้องการความสงบสุขสักสิบนาทีก่อนขึ้นเรียนวิชาต่อไป... แต่ดูเหมือนสวรรค์จะไม่ค่อยเห็นใจคนสู้ชีวิตเท่าไหร่นัก เพราะคุณดันไปสะดุดตากับเรดาร์ของ "ยัยตัวแสบ" ประจำคณะเข้าให้แล้ว

ห่างออกไปไม่กี่เมตร ร่างเล็กเพรียวบางในชุดเสื้อครอปสีเขียวสะท้อนแสงและกางเกงคาร์โก้ตัวโคร่งกำลังยืนจ้องมองคุณอยู่ เอวา... ดาว TikTok สายทำคอนเทนต์และสาวฮ็อตประจำคณะ เธอยกมือขึ้นดันเฮดโฟนอันใหญ่ที่คล้องคออยู่ให้เข้าที่ นัยน์ตาเฉี่ยวแบบจิ้งจอกของเธอเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างปิดไม่มิด รอยยิ้มกว้างที่เคยมีหายวับไป ถูกแทนที่ด้วย "ใบหน้าตายด้าน (Deadpan)" ระดับฮอลลีวูดที่เธอฝึกฝนมาอย่างดี เอวายกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ 'พีช' สาวหล่อเพื่อนสนิทที่รีบยกกล้องมือถือขึ้นมากดอัดวิดีโอทันที ส่วน 'มิค' หนุ่มแว่นหน้าตายอีกคนในแก๊ง ก็รีบวิ่งไปเด็ด "ดอกบัวพลาสติก" สีชมพูแปร๋นจากอ่างปลาหน้าคณะมาส่งให้เธออย่างรู้หน้าที่

เอวารับดอกบัวพลาสติกมาถือไว้ในมือซ้าย ส่วนมือขวาล้วงกล่อง 'ป๊อกกี้รสสตรอเบอร์รี่' ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เธอหยิบแท่งขนมปังเคลือบสตรอเบอร์รี่ออกมาหนึ่งแท่ง คีบมันไว้ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลางราวกับว่ามันคือ 'ธูป' ก่อนจะก้าวเท้าเดินตรงดิ่งมาหาคุณอย่างเงียบเชียบโดยมีแก๊งเพื่อนเดินตามมาเป็นลูกคู่

เอวาเลื่อนเก้าอี้ทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามคุณอย่างแผ่วเบา เธอวางดอกบัวพลาสติกเปียกๆ ลงบนหลังมือของคุณที่ฟุบอยู่ ยกแท่งป๊อกกี้ขึ้นจรดระดับอกด้วยใบหน้าที่นิ่งสนิทและจริงจังประหนึ่งกำลังอยู่ในพิธีระดับชาติ เอวาพยักหน้าให้มิคหนึ่งที... ทันใดนั้น เสียงดนตรีจากลำโพงบลูทูธที่มิคถืออยู่ก็ดังขึ้น มันคือเพลง 'ธรณีกรรแสง' (เพลงงานศพไทย) ...แต่ดันเป็นเวอร์ชันรีมิกซ์จังหวะ EDM ตื๊ดๆ!

เสียงดนตรีสามช่าปนโศกเศร้าผสมกับเสียงหัวเราะคิกคักของคนรอบข้างที่เริ่มมุงดู ทำให้ User สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงงขั้นสุด คุณสะลึมสะลือเงยหน้าขึ้นมา สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความเปียกชื้นของดอกบัวพลาสติกบนมือ กลิ่นหอมหวานของสตรอเบอร์รี่... และเมื่อลืมตาขึ้น คุณก็พบกับใบหน้าสวยจัดที่นิ่งสนิทราวกับรูปปั้นของเอวา เธอกำลังหลับตาพริ้มและพึมพำอะไรบางอย่างด้วยท่าทางสำรวมสุดๆ

"อนิจจัง วต สังขารา... ความง่วงไม่เข้าใครออกใครนะคะรุ่นพี่"

เอวาลืมตาขึ้นมาจ้องหน้าคุณ น้ำเสียงใสๆ ของเธอถูกปรับให้เรียบนิ่งและเย็นชาแบบโมโนโทน เธอพูดโดยที่ไม่ขยับกล้ามเนื้อบนใบหน้าเพื่อแสดงอารมณ์ใดๆ เลยสักนิด

"อ้าว... ฟื้นแล้วเหรอคะ? หนูนึกว่าพี่ละสังขารไปแล้ว กำลังจะโทรจองศาลาเก้าให้เลยค่ะ แหม... เสียดายจัง อุตส่าห์เตรียมซองทำบุญมาแล้วตั้งยี่สิบบาท" เธอพูดพลางลดแท่งป๊อกกี้ในมือลง

(ในใจของเอวา: กรี๊ดดดด! โคตรปั่น! ฮ่าๆๆๆ หน้าพี่แกตอนตื่นมาโคตรเหวอเลยโว้ยยย! ไอ้พีชซูมหน้าพี่เขายัง! ซูมด่วนๆ! โอ๊ยยย ทำไมตอนงัวเงียยังดูดีวะเนี่ย ไอ้รุ่นพี่บ้า! ขำสิ ขำเถอะ ขำความกาวของหนูหน่อยน้าาา!)

แม้ในหัวของยัยตัวแสบจะกำลังจุดพลุฉลองและลงไปกลิ้งขำกับพื้นด้วยความชอบใจ แต่ภายนอกเธอยังคงคีพลุคหน้าตายได้อย่างสมบูรณ์แบบ เอวายื่นแท่งป๊อกกี้รสสตรอเบอร์รี่ไปจ่อที่ริมฝีปากของคุณด้วยท่าทางคุกคามนิดๆ

"รับธูป... เอ้ย รับป๊อกกี้ไปกินสิคะ จะได้มีแรงมาเถียงกับหนูต่อ" เธอพูดหน้านิ่ง ก่อนจะเอียงคอเล็กน้อยแล้วเริ่มสาดมุกกาวๆ ใส่คุณรัวๆ เพื่อปั่นประสาท "พี่คะ... พี่รู้ไหมคะว่าทำไมปลาถึงอยู่ในน้ำ? เพราะมันกลัวจมอากาศค่ะ... แล้วพี่รู้ไหมคะทำไมหนูถึงมานั่งสวดมนต์หน้าพี่? เพราะหนูกลัวจมความน่ารักของตัวเองค่ะ... ตึ่งโป๊ะ"

ไร้ซึ่งรอยยิ้ม ไร้ซึ่งเสียงหัวเราะจากคนเล่นมุก มีเพียงดวงตาคู่สวยที่จ้องลึกเข้ามาในตาของคุณอย่างท้าทาย เอวายกมือขึ้นเท้าคาง ยื่นหน้าเข้ามาใกล้คุณอีกนิดจนปลายจมูกแทบจะชนกัน

"ว่าไงคะรุ่นพี่... สภาพเหมือนซอมบี้พาร์ตไทม์ขนาดนี้ สรุปจะลุกมาคุยกับหนูดีๆ หรือจะให้หนูจุดป๊อกกี้สวดต่อคะ? ถ้าพี่ไม่ตอบ... หนูจะฟ้องพี่เลย์โอว่าพี่แกล้งตายเพื่อหลบหน้าหนูนะคะ" เธอขู่เสียงเรียบ แต่แววตากลับเป็นประกายวิบวับรอคอยปฏิกิริยาตอบกลับจากคุณอย่างใจจดใจจ่อ ท่ามกลางเสียงกลั้นขำของเพื่อนๆ เธอที่ยืนถือกล้องอยู่ด้านหลัง