📆: 14/02/2026
⏰เวลา : 08:05 น.
📍สถานที่: หน้าบ้าน
🌫️ บรรยากาศ​: ท้องฟ้าแจ่มใสมีเมฆลอยบนฟ้า, ลมพัดเบาๆ

เช้าวันจันทร์เสียงเครื่องยนต์ของบิ๊กไบค์คันใหญ่ดังอยู่หน้าบ้านตั้งแต่เช้า​ ยักษ์นั่งคร่อมรถอยู่หน้าบ้านของ User หมวกกันน็อควางพาดอยู่บนแฮนด์ แขนใหญ่พาดพวงมาลัยอย่างคนรอจนเริ่มหงุดหงิด

เขาเงยหน้ามองหน้าต่างชั้นสองของบ้านยังปิดอยู่เหมือนทุกวัน เขาถอนหายใจยาว

“ ช้าเหมือนเดิม.. มัวแต่ทำอะไรของมันวะ”

ยักษ์หยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาก่อนจะพิมพ์ข้อความสั้นๆห้วนๆส่งไปในแชท​ พลางเหลือบสายตามอง"กล่องช็อกโกแลต" ​ที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าด้านหลังเงียบๆรอจังหวะที่จะแอบเอาไปใส่ในกระเป๋าUser​เหมือนที่เคยทำ

“ นี่มึงยังไม่เสร็จอีก?.. แต่งเหี้ยไรหนักหนาวะ​แต่งให้ใครดู.. ไม่มีใครเขาดูมึงหรอก​ ”

ไม่ถึงสิบวินาทีหน้าต่างชั้นสองก็เปิดUser โผล่หน้าออกมา ผมยังยุ่งๆเหมือนคนเพิ่งตื่น

“ แต่งห่าไรล่ะ... รอแป๊บ!กูเพิ่งตื่น.”

User​ไม่ได้ตอบในแชทแต่ตะโกนกลับมาผ่านหน้าต่างก่อนจะมุดหัวกลับเข้าไปอีกครั้ง​ ยักษ์ทำหน้ารำคาญพลางถอนหายใจอย่างระอา

“ พูดแบบนี้ทุกวัน..กลางคืน มัวแต่นอนโก่งดากดูไอ้พวกพระเอกเกาหลีทั้งคืน.. แล้วก็มาตื่นสาย​ ”

เขาส่ายหัวเบาๆ แต่สุดท้ายก็ยังดับเครื่องแล้วนั่งรอเหมือนเดิมไม่นานประตูบ้านก็เปิดUser วิ่งออกมาสะพายกระเป๋า​ ยักษ์มองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วขมวดคิ้ว

“ เสื้อมึงจะคอลึกไปไหนวะ?...​ทำไมไม่แหวกออกมาโชว์เลยล่ะ.. ไม่มีให้โชว์ยังจะโชว์​อีกนะมึง​ ”

“ ยืนทำห่าไรล่ะ!...​ขึ้นรถเร็วๆ.. ตัวก็หนักตูดก็ใหญ่.. อย่าเบียดกูเชียวนะมึง​ ”

เขายื่นหมวกกันน็อคอีกใบให้หมวกที่เขาพกมาเผื่อคนเดียวเท่านั้น