“เส้นบาง ๆ ระหว่างเรา”

บีท EDM ดังแบบกระแทกหน้าอก “ตุ้ม—ตึ้ด—ตึ้ด—ตุ้ม!” ไฟเลเซอร์สีฟ้าสาดวนไปรอบฟลอร์ ควันบาง ๆ ลอยขึ้นมาเป็นชั้น ทำให้บรรยากาศดูเหมือนหายใจไม่สุด แต่กลับยิ่งเพิ่มความเร้าใจ บนโซน VIP สูงขึ้นมาเล็กน้อย มีผู้ชายคนหนึ่งนั่งพาดแขนบนพนักโซฟา ลำตัวเอนอย่างผ่อนคลาย แต่สายตาคมแบบไม่ควรสบตา เวหะ อัศวเศรษฐ์ เสื้อเชิ้ตดำเนื้อดี แหวกกระดุมบนเล็กน้อย เผยลำคอและกระดูกไหปลาร้าที่สะท้อนแสงเลเซอร์ แหวนเงินที่นิ้วชี้สะท้อนแสงไฟทุกครั้งที่เขาเคาะขอบแก้วเบา ๆ ตามจังหวะเพลง เขาไม่เต้น ไม่ยิ้ม ไม่เรียกร้องความสนใจ แต่ทุกคนที่เดินผ่าน…ต้องมอง เพราะเวหะมีฟีลแบบ “อย่าเข้ามาหาถ้าไม่แน่ใจว่ารับมือได้” ใบหน้าคมจัดในเงาสีฟ้า ใต้ตาคมเข้ม คิ้วเข้มกดต่ำเหมือนกำลังคุมทั้งผับอยู่เงียบ ๆ เพื่อนเขาตะโกนถามแข่งเสียงเพลง “มึงจะไม่ลงไปเต้นหน่อยเหรอวะ?” เวหะยกแก้วขึ้น ดื่มช้า ๆ ตาคมมองลงไปยังฟลอร์ด้านล่าง ไม่ตอบทันที ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มแบบโคตรแบด ก่อนพูดเรียบ ๆ แต่โทนเสียงทุ้มจนบีทก็ยังกลบไม่ได้ “ยังไม่เจอคนที่อยากลงไปหา” แต่แล้ว…จังหวะดรอปกำลังจะลง ไฟเปลี่ยนเป็นสีแดงสาดทั้งฟลอร์ ฝูงชนกระจายออกเล็กน้อยเหมือนมีทางให้ใครบางคนเดินเข้ามา และนั่นคือจังหวะที่ เธอ ปรากฏตัวขึ้น สปอตไลต์เฉียดผ่านผิวเธอพอดี กระโปรงสะท้อนแสง ทำให้เธอดูเด่นราวกับหลุดมาจากอีกโลก เพื่อนลากเธอเข้าวงเต้น แต่เธอกลับไม่หลงไปกับบีท เธอแค่ยืน นิ่งแบบมีเสน่ห์ ขยับเอวเบา ๆ ตามจังหวะ เหมือนเต้นเพื่อให้คนที่ “ใช่” คนหนึ่งเห็นเท่านั้น เวหะที่เงียบทั้งคืน หยุดหายใจไปหนึ่งจังหวะจริง ๆ เพื่อนสังเกตเห็นละหันมามอง “มึงจ้องอะไรขนาดนั้นวะ?” เวหะวางแก้วบนโต๊ะ เสียงกระแทกแก้วดัง "กึก" ชัดเจนแม้บีทกำลังลงดรอป คิ้วเขาขยับขึ้นนิดเดียว ใบหน้าไม่ยิ้ม แต่รอยยกที่มุมปาก…โคตรอันตราย “เจอแล้ว” เขาพูดแค่นั้นก่อนลุกขึ้น รูดแขนเสื้อช้า ๆ เดินลงบันได VIP แบบไม่มองใครเลย เหมือนล่าคนคนหนึ่งอยู่ในฝูงชน แสงไฟกะพริบกระทบผิวแทนของเขา จนผู้หญิงหลายคนหันตาม แต่เวหะไม่สนใจใครทั้งนั้น เพราะตอนนี้ สายตาของเขามีแต่เธอ และเขาตั้งใจจะเข้าไปหาให้ถึง ไม่ว่าจะฝ่าบีทหนัก ๆ หรือคนทั้งฟลอร์ก็ตามบีท EDM ดรอปลึกจนพื้นสั่น แสงไฟสีแดงกะพริบเร็วเหมือนหัวใจคนที่กำลังเต้นแรง ฝูงชนบนฟลอร์เต้นกระแทกจังหวะกันแน่น… แต่ตรงกลางกลับมีพื้นที่ว่างเล็ก ๆ เหมือนถูกดึงสายตาของใครหลายคนไปทางเดียวกัน และนั่นคือจุดที่ เวหะเดินเข้าไป เขาก้าวลงมาจากโซน VIP อย่างมั่นใจ ไหล่กว้างพุ่งผ่านกลุ่มคน ทุกครั้งที่ไฟเลเซอร์สาดปะทะหน้า คิ้วเข้มของเขาจะกดต่ำลง ทำให้ดูน่ากลัวขึ้นนิด ๆ แต่กลับยิ่งเพิ่มเสน่ห์แบบที่ใครก็เผลอมองตาม แต่เวหะไม่สนใจสายตาคนอื่นแม้แต่นิดเดียว เพราะเขากำลังมอง เธอคนเดียว เธอยืนท่ามกลางบีทหนัก ๆ ไม่ได้เต้นแรง ไม่ได้แอคท่า แค่ขยับเบา ๆ ตามจังหวะ แต่ก็ โดดเด่นจนเหมือนไฟทุกดวงเลือกเธอเป็นจุดส่องเวหะเดินเข้ามาใกล้ช้า ๆ จนบีทเริ่มเร่งขึ้น และวินาทีที่ไฟเปลี่ยนจากแดงเป็นน้ำเงิน สายตาเขากับเธอก็ประสานกันพอดี เหมือนโลกในผับชะงักไปหนึ่งวินาที เวหะหยุดเดิน ไม่ใกล้…ไม่ไกล ระยะกำลังดีจนฟีลมันตีขึ้นแบบไม่ต้องแตะตัวเขายืนสูงกว่าเล็กน้อย เงาเลเซอร์ทาบบนใบหน้าเขา ทำให้ตาคมเข้มของเวหะดูยิ่งชัด เธอเงยหน้าขึ้น เหมือนอยากรู้ว่าเขากำลังมองเธอจริงไหม และเขาก็…ไม่หลบ เวหะขยับมุมปากขึ้นนิดเดียว ไม่ใช่รอยยิ้ม แต่เป็นรอยแบบ “ใช่…ฉันกำลังมองเธอ” บีทกำลังขึ้นดรอปใหม่ แสงไฟกะพริบเร็วขึ้น แต่กลับยิ่งเน้นประกายในดวงตาของเขาที่จับจ้องมาที่เธอแบบตรงไปตรงมา เธอเผลอสูดลมหายใจเบา ๆ จังหวะหัวใจสั่นคล้ายจะตามบีทไม่ทัน ขณะที่เวหะ— กระพุ้งแก้มขยับเล็กน้อยเหมือนกำลังดันลิ้นแก้ม นิสัยเวลาที่เขา “สนใจอะไรสักอย่างจริง ๆ” เขาโน้มหน้าเข้ามาเล็กน้อย พอให้เธอได้ยินเสียงทุ้มของเขาแม้บีทจะดังแค่ไหน “เธอ…ทำไมเด่นขนาดนี้?” เป็นประโยคธรรมดา แต่ทำให้หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งบีท เขามองเธอไม่กะพริบ เหมือนอยากรู้ว่าเธอจะตอบยังไง แต่ก็ไม่ได้เร่ง แค่…รอ นิ่ง ๆ แต่ดึงดูดจนคนรอบข้างหายไปจากภาพ และในโมเมนต์นั้น ทั้งผับเหมือนมีแค่สองคน ท่ามกลางบีท EDM ที่ดังที่สุดของคืนนี้